Eπιχείρηση Ελπίς

flesland

Concorde-Class-Member
Εγγραφή
14/09/2008
Μηνύματα
2.244
Likes
510
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code)
EDDK
Πίσω στην καμπίνα, η διαρρύθμιση της διακεκριμένης καμπίνας είναι 2-2-2 και υπάρχουν 4 σειρές. Στο 80% η πληρότητα μπροστά, πίσω πρέπει να ήταν γύρω στο 50-60%. Τα καθίσματα είναι πολύ άνετα (pitch: 60 / width: 21) γίνονται φλατ αλλά δεν οριζοντιονονται στο 100%. Παρόλα αυτά, είναι πλέον δέκα ετών και η χρήση τους εμφανής. Επίσης, όσο και αν η Fiji αυτοδιαφημίζεται ως boutique airline, δεν είναι σε καμιά περίπτωση τέτοια καθώς μάλλον θα πρέπει να προσλάβουν κάποιον Σιγκαπουριανό για το καθάρισμα.

''Έφτασες Φίτζι;'' αναρωτιόταν ο Ολλανδός στο εμαιλ από Γερμανία (χαιρετίσματα στην υπέροχη Ρηνανία) όσο εγώ σκεπτόμουν το αν η Fiji είναι boutique ή όχι. ''Για το μόνο που έχω μάτια είναι τα γαλάζια αεροσκάφη της γεννετηρας σου τέλειο αφεντικό, κάνε φρρρρ να σε ακούσω'' απάντησα με όλη την ομάδα σε CC, τον ίδιο να απαντάει όλο υπερηφάνια για τον ιπτάμενο Ολλανδό και το Α330 να κάνει push back με μια μικρή καθυστέρηση. Κατά το taxi καταλαβαίνεις ότι το αεροδρόμιο είναι σχεδόν κλειστό, με τα A380 να περιμένουν την επιστροφή τους στη δράση. Το Α330 σηκώθηκε αργά-αργά με τα γνωστά τριξίματα που δεν ακούς πλέον στα Α350: κατεύθυνση ο Ειρηνικός ωκεανός και σύντομα την νύχτα, μιας που αλλάζαμε 4 ζώνες ωρών. To πρώτο που σερβιρίστηκε ήταν αυτό: ζεστή σαμπάνια με ψιψιψονια. Το οποίο και είναι και κρίμα, είπαμε Φιλιατρά αλλά όχι και ζεστή σαμπάνια. Την σαμπάνια με τα γαριδάκια ακολούθησε ένα κοτόπουλο με πατάτες που ήταν πολύ μέτριο έως κακό.

Καρδιολόγος: πάλι το φαγητό σκέφτεσαι flesland, έχει πάει η χολιστερίνη στο 500

''Ναι αλλά η άσκηση εδώ είναι κυρίως γευσιγνωστική, τι άλλο να κάνω μιας που το ife της Fiji είναι χάλια μαύρα γιατρέ;'' Το IFE λοιπόν παρέχει τις βασικές ταινίες, που είναι οκ για να περάσεις κάπως τον χρόνο σου, αλλά πόσες φορές να δεις το Batman και τα friends;

''Ε βγάλε βιντεάκια με το κινητό σου γεροξούρη, για αυτό σε στείλαν μακριά, για να αποφύγουν την γκρίνια'' άκουσα μια φωνή μέσα μου. Πέρασα λοιπόν το υπόλοιπο με ποιοτικά βίντεο και ταινίες στο λάπτοπ που είχα αποθηκεύσει από την Σιγκαπούρη. Αναταράξεις δεν είχε ή μάλλον είχε πολύ λίγες, αρκετές για να γλιστρήσει η κούπα με το livery της εταιρείας και να βρεθεί τώρα στην Παπούα - Ν. Γουινέα, μαζί με τα άλλα συμπράγκαλα:4: . Ο πιλότος είχε κρεμάσει do not disturb, οι αεροσυνοδοί και φροντιστές είχαν κρυφτεί και το σκοτάδι είχε απλωθεί πλέον σε όλη την καμπίνα για τις επόμενες αρκετές ώρες. Ώσπου να έρθει η ώρα του πρωινού...Το οποίο έσωσε την κατάσταση για την εταιρεία, μιας που ήταν όντως πολύ καλό και απλό. Ούτε ομελέτες που να μην θες να ακουμπήσεις, ούτε κρουασάν φτιαγμένα από πλαστικό. Ντόπια εξωτικά φρούτα, κατάλληλα για δίαιτα επίσης.

Το ξημέρωμα άρχισε να αχνοφαίνεται στο βάθος του ορίζοντα, εγώ συνέχισα να το παίζω Αγγελόπουλος και η ένδειξη προσδεθείτε άναψε. Οι 10 ώρες είχαν περάσει πολύ γρήγορα και ήμασταν πλεόν σε απόσταση αναπνοής από τα Φίτζι, 35 ώρες μετά την αναχώρηση από τη Αθήνα. Το πρώτο σκέλος από ένα υπέροχο ταξίδι έφτανε στο τέλος του, με τα καταπράσινα νησάκια και τους υφάλους από κάτω να μαρτυρούν ότι είμαι κάπου μακριά από το σπίτι. Τα δύο τελευταία λεπτά της προσγείωσης μπορείτε να τα δείτε εδώ.

Το Α330 μετά από σύντομη τροχοδρόμηση-τουρνέ στο μικρό διεθνές αεροδρόμιο του Νάντι, μας αποβίβασε σε φυσούνα, δίπλα στον υπέροχο batman. Αν μη τι άλλο η εταιρεία έχει ένα υπέροχο livery, από τα ομορφότερα κατά την γνώμη μου με αυτά τα γεωμετρικά σχέδια που βρίσκεις στους πολιτισμούς του Ειρηνικού. Κατά τα άλλα το σέρβις στην πτήση ήταν μάλλον αδιάφορο και το φαγητό μέτριο. Όσο και αν είναι ''αδικία'' να πετάς Fiji στο καπάκι αφού έχεις πετάξει με την Singapore που ανεβάζει τον πήχη κατά πολύ, η εταιρεία δεν είναι boutique, είναι μια συνηθισμένη εταιρεία όπως ο ευρωπαικός μ.ο. . Τίποτα εξαιρετικό όπως οι ασιατικές, τίποτα κακό όπως οι αμερικάνικες. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι μια εταιρεία σε μια σχετικά φτωχή χώρα στη μέση του πουθενά, η οποία παρόλα αυτά είναι μέλος της One World, έχει A350 στον στόλο της και μεταφέρει το 60% των τουριστών στα νησιά, μια βιομηχανία που προσφέρει πάνω από το 50% του ΑΕΠ της χώρας.

Αεροσκάφος: 7.5/10. Το Α330 δυστυχώς δεν ήταν απολύτως καθαρό και ναι μεν 10 χρόνια δεν είναι παλιό, αλλά ο ανταγωνισμός (o οποίος βέβαια με την στενή έννοια δεν υπάρχει στο νησί) προσφέρει σχεδόν παντού πλέον ολοκαίνουργια καμπίνα σε εισιτήρια που κοστίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ. Η ηλικία στο άσπρο πλαστικό φαίνονται εύκολα. Παρόλα αυτά η θέση είναι πολύ άνετη, υπάρχουν μέχρι και παπλώματα αν η κουβερτούλα δεν είναι αρκετή και το IFE αν και δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, είναι μια κάποια λύση.
Πληρωμα: 7.5/10, οι περισσότεροι φάνηκαν μάλλον άπειροι αλλά πάντα πολύ ευγενικοί.
On-Time: 9/10

Στο επόμενο επεισόδιο:

- Ρίχνουμε βελάκια και (ξανα)ανακαλύπτουμε την χαρά της αεροπορίας με island hopping και Fiji link
- Ζούμε επικίνδυνα με B737 Max-800. Όχι, δεν είναι αυτό που νομίζεις.
- First world problem: is business class really worth it? Air Niugini: hold my beer.
 

flesland

Concorde-Class-Member
Εγγραφή
14/09/2008
Μηνύματα
2.244
Likes
510
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code)
EDDK
Το τηλέφωνο χτυπούσε για δεύτερη φορά. Το αγνόησα.

Έξω έβρεχε καταρρακτωδώς και δεν είχα χρόνο να ακούσω άλλα προβλήματα, πέρα από αυτά που διάβαζα στους Ταιμς.

''Ντάνιελς, τι έγινε με το τσάι μου;'' είπα καθώς καθόμουν αναπαυτικά στη τσεστερφιλντ πολυθρόνα μου. ''Αμέσως κύριε, επιθυμεί κάτι άλλο ο κύριος;'' Ο Ντάνιελς είναι πια γέρος, αλλά δύσκολα βρίσκεις καλύτερο μπάτλερ στις μέρες μας σκέφτηκα, ρουφώντας δυνατά το darjeeling στη νοριτάκι πορσελανη μου, με το φιτζιανό μοτίβο. ΄΄Οχι Ντάνιελς, μπορείς να πηγαίνεις'' είπα και ο Ντάνιελς απομακρύνθηκε προς το διαμέρισμα του. "Καλό βράδυ κύριε flesland, τα πουκάμισα σας θα τα βρείτε κολλαριστά στην δεύτερη ντουλάπα σας, τα έφερε μόλις η δις Χακφορντ.

To τηλέφωνο ξαναχτύπησε. Ξύπνησα.

''Γεια σας, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για το ραπιντ τεστ, θα είναι αύριο το πρωί στις 10'' είπε η ρεσεψιονιστ και επανήλθα στην πραγματικότητα. Η πρώτη μέρα καραντίνας, με έβρισκε να παλεύω γενναία για να ξεγελάσω το τζετ λαγκ. Πέρα από τις 5 ώρες ύπνου στον φιλόξενο καναπέ της SIA, δεν είχα κοιμηθεί άλλο τις τελευταίες 35 ώρες. Και πώς θα μπορούσα άλλωστε, αφού θα έχανα την υπτάμενη υπερπαραγωγή. ''Επίσης να σας ενημερώσουμε ότι το δείπνο είναι μεταξύ 5 και 8μμ'', είπε πριν κλείσει το τηλέφωνο η Βινάκα. Την επόμενη μέρα, με βρήκε να κουτρουβαλάω στον κήπο του ξενοδοχείου, αρνητικός πλέον. ''Δεν σας είδα χτες στο εστιατόριο!'' μού είπε η Βινάκα. Έβγαλα την φωτογραφία του σεφ της SIA από το πορτοφόλι μου και της την έδειξα: ''Μην με υπολογίζεις ούτε για σήμερα Βινάκα, θα τα πούμε την τρίτη μέρα''. Μπούλα βινάκα απάντησε η Βινάκα.

Μετά από ενδελεχή έρευνα έμαθα ότι το βινάκα είναι το ''ευχαριστώ'' στα φιτζιανά. Σίγουρα όχι το όνομα της, όπως πίστευα επειδή το έβλεπα κάθε φορά στο τέλος των εμαιλ της, όταν ανταλλάζαμε για την ακύρωση λόγω της ''Ελπιδας''. Ντράπηκα λίγο αλλά συνέχισα ακάθεκτος για την επόμενη μου γνωριμία με τον Καβίς, ένοικο του ξενοδοχείου: ''εδώ στα Φίτζι πρέπει να έχεις διασυνδέσεις στην κυβέρνηση για να πάρεις τις δουλειές'' μού είπε και συνέχισε ''για αυτό με διώξαν, γιατί δεν έκανα τα χατίρια του εργολάβου''. 'Εκανα ότι τον άκουγα με έκπληξη μέχρι που η κουβέντα πήγε στο ψητό: ''Γιατί πήρες ταξί από το Νάντι για την Σούβα;'' με ρώτησε με απορία. ''Τι άλλο θα μπορούσα;'' αναρωτήθηκα και συνέχισε: '''Όλοι εδώ πετάνε, είναι πολύ σύντομο και πολύ φτηνό''. Αν και είχα δυσκολίες να πιστέψω στην αρχή ότι υπάρχει αεροπορική σύνδεση στο ίδιο νησί, είχα υποεκτιμήσει την ταχύτητα των οχημάτων που είναι μέχρι 80χλμ/ω αυστηρά.

Πράγματι ο Καβίς είχε δίκαιο. Είχα πλέον την ευκαιρία όχι μόνο να πετάξω το σκέλος της επιστροφής από την πρωτεύουσα Σουβα στο διεθνές αεροδρόμιο του Νάντι, αλλά πλέον ήξερα και τι θα έκανα το εξτρα ΣΚ μου εκεί. Την επόμενη μισή μέρα είχα πάρει μάστερ στα αεροδρόμια των Φιτζι και είχα ξετινάξει το σαιτ της Fiji Airways. Το οποίο όσο και αν αισθητικά είναι ωραίο, λειτουργικά είναι ένα μαύρο χάλι και θα είστε τυχεροί αν δεν σπάσετε το λάπτοπ σας από τα νεύρα σας. Την μια δεν βρίσκει πτήσεις, μετά τις βρίσκει αλλά δεν μπορείς να πληρώσεις κοκ. Μετά από ενδελεχή έλεγχο αποφάσισα με το αξιόπιστο κριτήριο της τύχης, να πετάξω στο αεροδρόμιο της Labasa/LBS, μιας μικρής πόλης στο βόρειο νησί των Φίτζι, Vanua Levu. Αφού περίμενα μια μέρα για να ξαναπέσει η τιμή από την κράτηση που δεν κατάφερα να ολοκληρώσω λόγω προβλήματος στην πληρωμή, ήμουν πλέον έτοιμος. Η εβδομάδα θα περνούσε πολύ πιο εύκολα πλέον, έχοντας κανονίσει αρπαχτή τελευταίας στιγμής με Fiji Airways Link και ATR72. To εισιτήριο μετ'επιστροφής, που συμπεριλαμβάνει βαλίτσα 15 κιλών, επιλογή θέσης, χαμηλή πτήση και θέα σε εξωτικά νησιά μού κόστισε 76Ε. Αεροπορικός οργασμός.

Ο διάδρομος του αεροδρομίου Ναουσόρι της πρωτεύουσας Σούβα, δεν είναι αρκετά μεγάλος για τα Β737 της μοναδικής εταιρείας που πετάει εκεί. Για τη ώρα χρησιμοποιούν μόνο τα ελικοφόρα, αν και υπάρχει ένα ψιλοαόριστο πλάνο για επέκταση του διαδρόμου. Το αεροδρόμιο βρίσκεται γύρω στα 30 λεπτά οδήγησης μακριά από το κέντρο και ο μόνος τρόπος για να πας εκεί είναι - καλά μαντέψατε - με την κίτρινη φυλή. Επίσης καλά μαντέψατε, τα ταξί θα προσπαθήσουν να σας κλέψουν μιας που είστε ξένοι - ως γνωστόν τους ξένους πρέπει να τους εκμεταλεύομαστε πάντα σε όλο τον κόσμο. Δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα όμως αν τους πείτε από την αρχή τη μαγική λέξη τ.α.ξ.ί.μ.ε.τ.ρ.ο say-say, και η τιμή της διαδρομής θα βγει είναι γύρω στα 25-30 δολλάρια Φιτζι από το κέντρο της Σούβα.

Το αεροδρόμιο είναι περίπου όσο το lounge της ΤΗΥ στο IST, ένα πολυ μικρός χώρος τσεκ-ιν με 3-4 ντεσκς και μιας αίθουσας αναμονής. Οι πτήσεις της ημέρας είναι γύρω στις 10 οπότε δεν υπάρχει ιδιαίτερη πολυκοσμία. Επίσης η αίθουσα αναμονής σας προσφέρει πολύ ωραία θέα, όσο βέβαια υπάρχουν κάποια αεροσκάφη.

Tο ATR-72 600 ήταν το DQ-FJZ, ένα από τα τρία ATR που έχει η εταιρεία (δυο 72αρια και ένα 42ρι). Η εταιρεία έχει επίσης τέσσερα DHC-6-400 Twin Otter, και η αλήθεια είναι ότι το ζήλεψα πολύ όταν είδα το ένα να περιμένει δίπλα μας....Την επόμενη φορά... Το boarding άρχισε στην ώρα του γρήγορα και από την πίσω πόρτα (χωρίς συμπάθειο, στην μπροστά είναι το κάργκο), ποδαράτο, χωρίς φυσούνες, λεωφορεία και άλλα περιττά. Η θέση μου ήταν η 2F που μου προσέφερε πολύ ωραία θέα, μπροστά από τους κινητήρες. Απογείωση με θέα την περιοχή της Σουβα, και μετά του αρχιπελάγους των Φιτζι, μέχρι να φτάσουμε στην Λαμπάσα και το ''αεροδρόμιο'' της. Η πτήση διαρκεί κάπου στα 40 λεπτά και δεν θα καταλάβετε πόσο γρήγορα θα περάσουν. Σερβις δεν υπάρχει (ούτε και χρειάζεται) αλλά οι αεροσυνοδοί είναι ευγενέστατες με πολυ προσεγμένη εμφάνιση. Η καμπίνα είναι επίσης καθαρή και το ταξίδι μου πολύ ευχάριστο. Άφιξη μετά από ένα χαμηλό τουρνέ στα λιβάδια του Vanua Levu. Μην περιμένετε πολλά, το αεροδρόμιο της Λαμπάσα είναι ουσιαστικά ένας διάδρομος με ένα παλιό σιχαμερό προκάτ ''τέρμιναλ'', αλλά πραγματικά δεν χρειάζεστε κάτι άλλο.

Τι θα έκανα όμως μια μέρα στη Λαμπάσα, μέχρι την επιστροφή μου στη Σούβα, την επομένη; Για καλή μου τύχη έκλεισα ένα bure σε μια αγροτουριστική φάρμα στην μέση του πουθενά. Η Τζούλη είναι μια ηλικιωμένη Αυστραλή και νυν Φιτζιανή που έχει περάσει τα τελευταία 15-20 χρόνια στο νησί και θα με καλωσοριζε στη φάρμα της, που έχτισε με τον άνδρα της για τα γηρατειά τους. "Είσαι μόνος σου σήμερα, ένα ζευγάρι που ήταν να έρθει ακύρωσε'' μου είπε. Αυτό δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον, αν η Τζούλη δεν είχε ζήσει - με όλη την σημασία - την ζωή της, με τον μακαρίτη πλέον ''Μεξικαν'' Τζο και είχε όρεξη για κουβέντα. Τα τελευταία 50 χρόνια είχαν ταξιδέψει μαζί σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης στην κυριολεξία. Είχαν διασχίσει τον Ειρηνικό μόνοι τους 2-3 φορές με ιστιοπλοικό και είχαν επισκεφτεί όλα τα microstates του Ειρηνικού και τα νησια της Καραϊβικής. Άκουγα τις διηγήσεις της για τα Βανουάτου, Τουβαλού, νησιά Σολωμόντα, το Τρινινταντ και ένιωθα σαν να βλέπω ταινία του '80. Για το πώς έβγαζαν χρήματα δουλεύοντας σε καζίνο στην Αφρική, το Λονδίνο ή την Μάλτα, τα οποία και θα ξοδεύαν στο καπάκι στα ταξίδια τους. Στην φάρμα της καλλιεργεί λαχανικά και φρούτα που προσφέρει στα γεύματα και στο πρωινό (που είναι απείρως καλύτερα από τα κατεψυγμένα των ακριβών resorts) και εκτρέφει μια νέα ράτσα κατσικιών, διασταύρωση των αυστραλιανών με τα αδύναμα ντόπια των Φιτζι. Η όλη εμπειρία ήταν μια αποκάλυψη για μένα...Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πόσες πολλές ιστορίες είχε να μου πει στις 24 ώρες που έκατσα εκεί.

''Σ'ευχαριστώ Τζούλη, ελπίζω να τα ξαναπούμε'' της είπα και συνέχισα ''σκέψου να γράψεις και ένα βίβλιο για όλα αυτά''. Η Τζούλη χαμογέλασε και με άφησε με το αγροτικό της πίσω στο αεροδρόμιο για την επιστροφή.
 
Last edited:

flesland

Concorde-Class-Member
Εγγραφή
14/09/2008
Μηνύματα
2.244
Likes
510
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code)
EDDK
Το Hilux της Τζούλη πάρκαρε ακριβώς μπροστά στο υπερχαμπ της Λαμπασα, μπολιάζοντας το με μαύρο ντιζελοκαπνό, καμιά ώρα πριν την πτήση. Σε δύο αεροδρόμια πετάς από την Λαμπάσα, στην πρωτεύουσα Σούβα και στο διεθνές αεροδρόμιο του Νάντι, για όσους Λαμπασιανούς έχουν μπίζνες στα Χονγκ Κονγκ και τα Σαν Φραντσίσκοζ αυτού του κόσμου. Δύο είναι και τα χλιδάτα check in counters με τα ταμπελάκια τους. Περιττό να πω ότι η όλη δουλειά κρατάει γύρω στο 5λέπτο και μετά τον αυστηρό έλεγχο, θα μπορέσεις να απολαύσεις την ταχύτητα του AΤR να προσγειώνεται κατά πάνω σου με 200 χμλ/ω. Πραγματικά εντυπωσιακό και τα χρειάστηκα μέχρι να καταλάβω από πού μου ήρθε, καθώς ο χώρος αναμονής είναι ακριβώς δίπλα στον διάδρομο...

Το γνώριμο πλέον DQ-F JZ έκανε την αναστροφή του και άφησε επιβάτες και αποσκεύες για να γίνει το ντου για την παραλαβή τους και η επιβίβαση άρχισε αμέσως μετά. Η καμπίνα γνώριμη, το προσωπικό το ίδιο προσεγμένο (που κάνει λίγο αντίθεση με το στυλ των αεροδρομίων και των παντοφλέ επιβατών) και η πτήση της χαράς ήταν έτοιμη για αναχώρηση. Είχα ακριβώς την ίδια θέση, από την απέναντι πλευρά, ωστέ να δω την θέα που δεν είδα στην πηγαιμό. Η αλήθεια είναι ότι αν είχα τον χρόνο θα έκανα κάθε μέρα αϊλαντ χοπινγκ στα Φίτζι σε αυτή την τιμή. Γρήγορο τσεκ-ιν, μηδαμινές ουρές, χαμογελαστοί άνθρωποι, υπέροχη θέα και όμορφα λιβερι, τι άλλο να ζητήσει κανείς για μια ωραία πτήση; Ο χρόνος πέρασε γρήγορα με μια ήσυχη πτήση. Στο Ναουσορι της Σούβα οι αποσκευές βγήκαν στο αεροσκάφος για όσους είχαν παραδώσει και πήρα τον δρόμο για την επιστροφή. Μια επιστροφή μόνο προσωρινή καθώς μια βδομάδα αργότερα, θα ξαναγύριζα στο Ναουσορι για να πετάξω για Ναντι αυτή τη φορά. Η έβδομαδα στην πρωτεύουσα πέρασε γρήγορα με τρομερά ηλιοβασιλέματα και αγορές μπούλα πουκάμισων, την τοπική ενδυμασία δηλαδή, που θα φόρτωνα στην νέα μου αποσκεύη-καρμανιολα, που αγόρασα από έμπιστο Ινδό έμπορο. 15 κιλά υπέρβαρος (χωρίς τα κιλά του Σιγκαπουριανού σεφ), οπλισμένος με την νέα μου γκαρνταρόμπα που θα μοστράρω στον Λαγκούβαρδο το καλοκαίρι, ξαναπήρα το δρόμο για την επόμενη 35λεπτη πτήση μου. Η κυρία στο τσέκ-ιν με κοίταξε λίγο ντροπιασμένη και μου είπε ότι πρέπει να πληρώσω τα 15 κιλάκια... Με περίσια γερμανική κυμπαροσύνη της είπα kein problem, καθώς είχα ήδη δει από πριν ότι το κάθε κιλό χρεώνεται με περίπου 4Ε το ένα. Μετά τα διαδικαστικά και τον υποτυπώδη έλεγχο ασφαλείας, περίμενα την έναρξη της επιβίβασης στο γνώριμο πλέον χώρο επιβατών. Η οποία επιβίβαση άρχισε αλλά ματαιώθηκε γρήγορα: ενώ βγήκα πρώτος και καλύτερος έξω να κατευθυνθώ προς το DQ – FJX, η κοπέλα με κάλεσε πίσω αφού ακούστηκε κάτι στον ασύρματο της. Μετά από 15-20 λεπτά, οι ίδιοι οι πιλότοι ήρθαν να μας πουν ότι η πτήση μας θα καθυστερήσει λίγο, καθώς η διαδικασία με το καύσιμο δεν είχε τελειώσει. Δεν νομίζω ότι έχω ξαναδεί πιλότο να αναλαμβάνει τόσο προσωπικά την ενημέρωση των επιβατών του και μπράβο στον κάπτεν..!


Η πτήση για Ναντι δεν ήταν πολύ ομαλή, καθώς είχε πολλά σύννεφα και αναταράξεις στο κέντρο του νησιού. Πετάμε στα 10000 πόδια σύμφωνα με την ανακοίνωση του πιλότου και ο καιρός στο Νάντι αναμένονταν καλύτερος. Και όντως, τα τελευταία 10 λεπτά ήταν μια ακόμα ωραία αποκάλυψη του υπέροχου καταπράσινου τοπίου των Φίτζι. Προσγείωση στο ΝΑΝ και τροχοδρόμηση δίπλα στα θηρία του νησιού. Αποβίβαση - εννοείται ποδαράτη - και παραλαβή αποσκεύων στην μια και μοναδική ζώνη αποσκευών, λίγα λεπτά αργότερα, με χαμηλοτάβανο μουντ γιάφκας.

Στο Ναντι θα καθόμουν μόνο την τελευταία νύχτα πριν την πτήση μου για Παπούα, αλλά το ΣΚ θα το περνούσα στο πολυδιαφημισμένο Ντεναράου, 20 λεπτά μακριά, με όλες τις γνωστές αλυσίδες μαζεμένες εκεί. Αν και οι τιμές off season είναι αρκετά προσιτές και οι εγκαταστάσεις είναι έως και εντυπωσιακές, δεν νομίζω ότι έχει κάποια αξία να πάτε στην άκρη του κόσμου για να κάνετε μπάνιο στην πισίνα ενός ξενοδοχείου, όταν μπορείτε να κάνετε ακριβώς το ίδιο στην χώρα σας ή σε άλλες πολύ πιο κοντινές τροπικές και φτηνές χώρες. Υπό αυτή την έννοια, αν βρεθείτε στα Φίτζι, μείνετε μακριά από ξενοδοχεία με 300 και 500 κλίνες, όσο ωραία και αν σας φαίνονται στο booking. Η πόλη του Νάντι από την άλλη είναι πιο αυθεντική και σας προσφέρει και ωραία θέα στον διάδρομο, με τα (μικρά) αεροσκάφη να περνάνε από πάνω σας, ή με τα πιο μεγάλα να είναι ακριβώς δίπλα σας.

Raver: flesland δεν μας είπες, από διασκέδαση τι έχει να κάνεις στα Φίτζι;

Πέρα από την πολύ καλή ντόπια μπύρα, μην περιμένετε πολλά πράγματα. Η νύχτα τελειώνει νωρίς και το Netflix είναι μια καλή λύση. Πόσο μάλλον εαν βγάζει παραγωγές σαν το ‘Watch Downfall: The Case Against Boeing’’ με την τραγική ιστορία των δυο 737 ΜΑΧ που έπεσαν στην Ινδονησία και την Αιθιοπία...
 
Top