Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Όποιος κάνει ένα ταξίδι έχει πολλές ιστορίες για τους φίλους του... Θέλουμε να τις ακούσουμε
Άβαταρ μέλους
aakunz
Concorde-Class
Concorde-Class
Δημοσιεύσεις: 3599
Εγγραφή: 27 Σεπ 2003, 19:02
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): GRL
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGKC
x 704

Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό aakunz » 28 Ιαν 2010, 13:10

Με καθυστέρηση 52 ημερών και με αφορμή το σχετικό ταξίδι του μέλους “velerefontis”, είμαι βαθύτατα συγκινημένος που επιστρέφω στα γνώριμα λημέρια και τις μάχιμες επάλξεις του trip reporting. Πρόκειται για μία ακόμα μονοήμερη υπερπαραγωγή-αρπαχτή από το πολυβραβευμένο σήριαλ “Sundays in the Air ©” με προορισμό το εξωτικό Παρίσι των Βαλκανίων, το κατά κόσμον Βουκουρέστι. Είναι γεγονός ότι το ταξίδι που επακολούθησε στη Ρώμη, σημείωσε υψηλότατα ποσοστά τηλεθέασης επισκιάζοντας το συγκεκριμένο, μέχρι που παρενέβη το ΕΣΡ (Άκης).

Το αεροπορικό εισιτήριο μου είχε κοστίσει μόλις €53,00 (δεν πληρώνω service fees) και έτσι, το αχάραγο της 6ης Δεκεμβρίου 2009 κι αφού με την τσίμπλα στο μάτι πάτησα κατά λάθος στα σκοτεινά την ουρά της Λολίτας που κοιμόταν απ' έξω από το υπνοδωμάτιο (καταλάβατε ότι μιλάμε για σκύλο), βγήκα όξω στη δροσιά και ανεχώρησα για το υπερχάμπ. Λίγα λεπτά αργότερα παρκάριζα στο P3 και έπαιρνα το δρόμο για τις αναχωρήσεις. Στο check in αντάλλαξα την προεκτυπωμένη κάρτα με μία κανονική (για να χωράνε στο κουτάκι που τις κάνω συλλογή) και ζήτησα από την υπάλληλο να με τσεκάρει και για την επιστροφή, για να εισπράξω ένα “κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό στις πτήσεις μας για το Βουκουρέστι”. Ήταν ξεκάθαρο: η Λολίτα με είχε καταραστεί.

Τσίμπησα ένα μάφφιν κι ένα καππουτσίνο και ακολούθως πέρασα από τα διαβατήρια, έκανα αγορές κρασιών για κάτι αλκοολικούς φίλους που έχω εκεί και πέρασα και από το βαρετό έλεγχο ασφαλείας. Κατέβηκα στην Α εικοσικάτι και άρχισα να περιεργάζομαι (διακριτικά εννοείται) τους εκλεκτούς συνεπιβάτες μου, οι οποίοι ψώνιζαν και εκείνοι μαζί μου διάφορα οινοπνευματώδη. Αφού μαζευτήκαμε καμιά σαρανταριά νοματαίοι, μπήκαμε στο λεωφορειάκι που θα μας πήγαινε στο G-FLBE.

Υποδοχή από ένα ευγενικότατο και χαμογελαστό Olympic Boy (κι όμως υπάρχουν!) και μία άνετη και όμορφη αεροσυνοδό. Ο κάπταιν ήταν άγγλος και για κάποιο λόγο κρυβόταν στο cockpit. Τακτοποίηση στην 1Α, με την 1C να μένει κενή. Να ξεκαθαρίσω ότι το Q400 δεν είναι άνετο ή μάλλον είναι τόσο άνετο όσο του επιτρέπουν οι περιστάσεις. Τουλάχιστον είναι ανετότερο από το RJ100 της Αιγαίου και σαφώς πιο καθαρό από τα ανεκδιήγητα ATR της ΟΑ. Κάποιος κύριος από πίσω διαμαρτυρόταν επίμονα επειδή καθόταν δίπλα στην έλικα και ζητούσε να τον αλλάξουν θέση. Άμα είναι να σου κάτσει, δε σε σώζει τίποτα. Υποδοχή από το πλήρωμα και προηχογραφημένο demo.

Τα ελικοφόρα μου αρέσουν και το λέω χωρίς φόβο και πάθος. Μου αρέσει ο θόρυβος που κάνουν από τη στιγμή που ξεκινούν οι κινητήρες καθώς και όταν τροχοδρομούν. Αυτό το θόρυβο άκουγα και εκείνο το πρωί και απορούσα με ποια δικαιολογία υποστηρίζουν οι της ΟΑ ότι το αεροπλάνο έχει αθόρυβους κινητήρες. Μου αρέσει και η απότομη επιτάχυνση που έχουν τα ελικοφόρα και εκείνο το πρωί ο Κάπταιν του έδωσε και κατάλαβε. Αφήσαμε λοιπόν τον 03R γύρω στις 07:10 και συνεχίσαμε με κατεύθυνση προς τα βόρεια.

Το service είναι μίνιμαλ και τα προσφερόμενα προς βρώσιν ήταν deja vu, με τη μόνη διαφορά ότι δε σε σερβίρουν σε δίσκο. Το πλήρωμα ήταν more than happy, πραγματικά ευχάριστο και πραγματικά εξυπηρετικό. Τα μικροσκοπικά σάντουιτς-μπριός ήρθαν σε κουτάκι, μαζί με μία γκοφρέτα από τα Papagallino ενώ λίγο αργότερα έφτασε και ο καφές, στο γνωστό χάρτινο ποτηράκι (dislike).

To Q400 εν πτήσει είναι σχετικά αθόρυβο, αλλά μην τρελαθούμε κι όλας. Η σχετικά χαμηλή πτήση μας επέτρεψε να δούμε λίγο τη χιονισμένη βόρεια Ροδόπη ενώ περίπου μισή ώρα αργότερα ξεκίνησε η κάθοδος. Εκείνο το πρωί, στο Βουκουρέστι υπήρχε απελπιστικά χαμηλή νέφωση, σε τέτοιο σημείο που τα πρώτα σπίτια πρέπει να τα είδα περίπου 20 δευτερόλεπτα πριν το touchdown, το οποίο και έγινε θορυβωδώς στον 08R. Ακολούθησε σύντομη ξενάγηση στις αεροπορικές ομορφιές του Βουκουρεστίου (tarmac tour). Είναι γεγονός ότι υπάρχει πολύ και αξιόλογο παροπλισμένο παρτάλι στο Henri Coanda. Δε θυμάμαι και πολλά πράγματα, πέρα από κάτι Α310 της TAROM. Εκείνη την ώρα κάποιοι είχαν ήδη σηκωθεί και περπατούσαν στο διάδρομο. Ο φροντιστής έκανε τη σχετική ανακοίνωση, αλλα εκείνοι απτόητοι. Εννοείται ότι σταθμεύσαμε σε remote και βγήκαμε στο δροσερό tarmac για να επιβιβαστούμε στο λεωφορειάκι και να πάμε στον τερματικό.

Ο Henri Coanda ήταν ένας από τους επιφανέστερους ρουμάνους επιστήμονες στον οποίο η ανθρωπότητα και οι aviation enthousiasts οφείλουν αιώνια ευγνωμοσύνη για την εφεύρεση των κινητήρων τζετ, αν κατάλαβα καλά. Σε ένδειξη αυτής της αιώνιας ευγνωμοσύνης, οι Ρουμάνοι μετονόμασαν πριν από λίγα χρόνια, το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας τους σε Aeroportul International Henri Coanda. Η πρώτη μου επαφή με τον τερματικό είναι μάλλον απογοητευτική, βασικά κάνει “μπαμ” ότι έχει χτιστεί τσόντα-τσόντα. Μπαίνεις... ανεβαίνεις σκαλιά... βγαίνεις σε ένα χώρο με μία άλφα αρχιτεκτονική... προχωράς σε ένα παραγκοειδές κατασκεύασμα... ανεβαίνεις ένα σκαλί, μπαίνεις σε ένα χώρο με διαφορετική αρχιτεκτονική... περνάς έλεγχο διαβατηρίων... κατεβαίνεις σκαλιά. Μου θύμησε αναχώρηση από το κτίριο των τσάρτερ στο Ελληνικό στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Οι χώροι υγιεινής είναι αξιοπρεπέστατοι. Φήμες θέλουν το αεροδρόμιο να επεκτείνεται (απόδειξη οι διάφοροι γερανοί), ενώ παράλληλα και το μετρό υποτίθεται ότι σύντομα θα φτάσει αεροδρόμιο. Τα τρένα που σήμερα κάνουν το δρομολόγιο Henri Coanda-Gara Nord είχαν μία βραχύβια παρουσία στην Ελλάδα, όντας μισθωμένα από τον ΟΣΕ για κάλυψη προσωρινών αναγκών του χρεωκοπημένου μας οργανισμού. Πρόκειται για τα Siemens Desiro Diesel τα οποία επεστράφησαν στους ρουμάνους. Το ταξί είναι μια πονεμένη ιστορία. Τα επίσημα ταξί του αεροδρομίου σου κάνουν επίσημο rip-off με τριπλάσιες ταρίφες (λίιιιιγο παραπάνω από ένα ευρώ το χιλιόμετρο), ενώ τα ανεπίσημα, τα οποία παίζουν κρυφτό με την τροχαία, μια και δεν επιτρέπεται να πάρουν κόσμο από το αεροδρόμιο, σε κλέβουν γενικώς και ανεξαιρέτως και καταλήγεις να πληρώνεις πάνω από €50 για την κούρσα στην πόλη. Legend has it ότι άμα δε σε κλέψει ο ρουμάνος ταξιτζής από το αεροδρόμιο, μπορεί να σου κάτσει μέχρι και το λόττο. Λένε ότι οι πιθανότητες είναι οι ίδιες.

Με τούτα και με τ' άλλα, 9:10 το πρωί έβγαινα από το χώρο των αφίξεων, απέναντι από ένα ATM με το λογότυπο της Eurobank (η ρουμανική θυγατρική της ονομάζεται Bancpost), πλάι σε μία τεράστια διαφήμιση COSMOTE... οι αγαπημένοι φίλοι μου ήταν εκεί και μαζί τους θα περνούσα 11 ώρες στο εξωτικό Βουκουρέστι, το Παρίσι των Βαλκανίων.

Πού πάτε; Μη φεύγετε, έχει και συνέχεια...
0 x


Άβαταρ μέλους
Hastaroth
Concorde-Class
Concorde-Class
Δημοσιεύσεις: 2271
Εγγραφή: 28 Ιουν 2004, 23:53
Τοποθεσία: Urantia

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό Hastaroth » 28 Ιαν 2010, 14:11

Ο Henri Coanda ήταν ένας από τους επιφανέστερους ρουμάνους επιστήμονες στον οποίο η ανθρωπότητα και οι aviation enthousiasts οφείλουν αιώνια ευγνωμοσύνη για την εφεύρεση των κινητήρων τζετ, αν κατάλαβα καλά

Αμ'δέν κατάλαβες καλά,σύντροφε υπερπράχτωρ (καί υπεραρπάχτωρ :D ).Ο άνθρωπος εις τον οποίον η ανθρωπότης και οι aviation enthusiasts οφείλει την εφεύρεση τών κινητήρων τζέτ είναι ο Sir Frank Whittle.

Ο Henri Coanda απλώς ανακάλυψε ένα φαινόμενο που επιτρέπει μιά πιό οικονομική χρήση τών εν λόγω κινητήρων εις χαμηλάς ταχυτήτας (ιδέ καί http://en.wikipedia.org/wiki/Coand%C4%83_effect).Καί αυτό είναι ευεργεσία διά τήν ανθρωπότητα βέβαια,αλλά μήν τρελλαθούμε κιόλας.Γνωστοί σύγχρονοι τύποι αεροπλάνων (Antonov AN72 & 74,Boeing C-17 κλπ) κάμνουν χρήσιν τού εν λόγω φαινομένου.Διά τούς ελικοπτεράδες δέ (specially dedicated to vassdel :) ) υπάρχει το NOTAR (No TAil Rotor).

Τά Desiro DMU όντως επεστράφησαν εις τούς Ρουμάνους,που εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης μάς επούλησαν τά αντίστοιχα EMU,τά οποία διεδέχθησαν τά ντηζελοκίνητα αδελφάκια τους στήν γραμμή τού προαστιακού πρός το υπερχάμπ μας.

Ορθώς έπραξαν οι Ρουμάνοι και μετωνόμασαν το αεροδρόμιό τους.Αυτό το "Otopeni" θυμίζει την λατινικήν λέξιν penis που άπαντες γνωρίζουμε τί σημαίνει.....
0 x
Αρθρουν πρωτουν,ου κυβερνητς ιεχει δικαιουμα ζωης και θανατ στου πλερωμα και στς επιβατς

Άβαταρ μέλους
redhell
Economy-Class
Economy-Class
Δημοσιεύσεις: 120
Εγγραφή: 04 Ιουν 2006, 20:22
x 2

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό redhell » 28 Ιαν 2010, 14:45

[OFFTOPIC ON] Η χρόνια Αγγλοαμερικανική ιμπεριαλιστική προπαγάνδα (sic) έχει ποτίσει και τα Έλληνικά μυαλά φίλε Hastaroth. (Χωρίς βέβαια να σε κατηγορώ για αυτό.)

Dr. Hans von Ohain , ο επιστήμονας που χρωστάμε τα ίδια ( αν όχι περισσότερα ) από τον Sir Frank. [OFFTOPIC OFF]

Ωραίο το Βουκουρέστι. Αναμένουμε τη συνέχεια και φωτό από τα "αξιοθέατα".
0 x

Άβαταρ μέλους
Hastaroth
Concorde-Class
Concorde-Class
Δημοσιεύσεις: 2271
Εγγραφή: 28 Ιουν 2004, 23:53
Τοποθεσία: Urantia

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό Hastaroth » 28 Ιαν 2010, 15:26

[OFF TOPIC ON]Αμα είναι έτσι,αγαπητέ redhell,νά πούμε οτι η ανθρωπότης χρωστά αιώνια ευγνωμοσύνη στόν Ηρωνα τον Αλεξανδρινό,στόν Laval καί εις άπαντες που προηγήθηκαν ώστε να τού κατέβη τού Ohain καί τού Sir Frank η ιδέα γιά τούς κινητήρες jet.[OFF TOPIC OFF]

Τό "Παρίσι τών Βαλκανίων" τό είχα επισκεφτεί και εγώ,μικρός ών,τό καλοκαίρι τού 1965,ήτοι επί εποχής Τσάου-τσέσκου.Είχα πάει στά πλαίσια σχολικού ταξιδιού στό original Παρίσι,μέ πούλμαν-περάσαμε σχεδόν όλο το Παραπέτασμα,μόνο η Πολωνία και η ΕΣΣΔ μάς ξέφυγαν.Ωραία πόλη,μού έκανε εντύπωση πόσο πρόσεχαν οι Ρουμάνοι την αρχιτεκτονική εμφάνιση τής πρωτεύουσάς τους-σ'αντίθεση με τάς Αθήνας,όπου κάθε κτίριο στόν ίδιο δρόμο έχει τελείως διαφορετική αρχιτεκτονική.
0 x
Αρθρουν πρωτουν,ου κυβερνητς ιεχει δικαιουμα ζωης και θανατ στου πλερωμα και στς επιβατς


ilias1978
Low-Cost-Class
Low-Cost-Class
Δημοσιεύσεις: 39
Εγγραφή: 29 Νοέμ 2009, 11:39
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): AA3
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGAV

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό ilias1978 » 28 Ιαν 2010, 16:22

Ορθώς έπραξαν οι Ρουμάνοι και μετωνόμασαν το αεροδρόμιό τους.Αυτό το "Otopeni" θυμίζει την λατινικήν λέξιν penis που άπαντες γνωρίζουμε τί σημαίνει.....


Σε απάντηση otopeni ονομάζεται το χωριό δίπλα από το συγκεκριμένο αεροδρόμιο.Είναι κάτι σαν να λέμε αεροδρόμιου Ελληνικού.Για μια πλήρη ενημέρωσει των ονομασιών του αεροδρομίου. :D
0 x

Άβαταρ μέλους
shimoda
Low-Cost-Class
Low-Cost-Class
Δημοσιεύσεις: 19
Εγγραφή: 07 Νοέμ 2009, 20:33
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): CUB
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGAT

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό shimoda » 28 Ιαν 2010, 16:45

Tι πιο ανετο εχει το Q απο το RJ; Μου φαινεται οτι το πλατος της θεσης και ισως το pitch ειναι μεγαλυτερα στο RJ,χωρις να τα
εχω μετρησει βεβαια.Το Q λογικα θα επρεπε να κανει λιγοτερο θορυβο απο αλλα turboprop ,εχει active noise reduction,αλλα ουτε εγω εντυπωσιαστηκα οταν την ιδια μερα πεταξα με Q και με Fokker 50.Ισως ομως λογω κινητηρων και ελικας αν δεν ειχε
a.n.r ,να εκανε πολυ περισσοτερο θορυβο απο ενα ATR.
0 x

Άβαταρ μέλους
AirNewZealand
V.I.P.-Class
V.I.P.-Class
Δημοσιεύσεις: 1174
Εγγραφή: 09 Απρ 2007, 08:43
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): ANZ
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGAV
Τοποθεσία: Αθήνα
x 162

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό AirNewZealand » 28 Ιαν 2010, 18:48

aakunz έγραψε:...και έτσι, το αχάραγο της 6ης Δεκεμβρίου 2009 κι αφού με την τσίμπλα στο μάτι πάτησα κατά λάθος στα σκοτεινά την ουρά της Λολίτας που κοιμόταν απ' έξω από το υπνοδωμάτιο (καταλάβατε ότι μιλάμε για σκύλο), βγήκα όξω στη δροσιά και ανεχώρησα για το υπερχάμπ....


Δεν παίζεσαι φίλε aakunz :D

PS Και μόνο αυτές οι προτάσεις αρκούν σε όσους αναρωτιούνται "γιατί να γράφουμε trip report"
0 x
Aircraft flown : AT4/AT7/DH4/DH8/D28/SH3/S20
AR1/100/142/CRJ/CR9/CRK/ER4/ERD/E75/E90
M11/M83/M90
CS3/318/319/320/321/AB3/AB6/313/333/343/346
717/727/732/733/734/73G/738/742/744/748/757/763/77W/788

MyFlightMemory Statistics


Άβαταρ μέλους
cavo_paradiso
Business-Class
Business-Class
Δημοσιεύσεις: 397
Εγγραφή: 25 Δεκ 2005, 15:40
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): AUA
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LHBP
Τοποθεσία: Budapest / Stockholm
Επικοινωνία:

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό cavo_paradiso » 28 Ιαν 2010, 20:49

Έχω μπει στο αδελφάκι του Q, το Dash 8-300 (ΑUΑ) που δε ξέρω τι διαφορες έχει με το Q αλλα active noise reduction ΔΕΝ έχει ....and I love it! Ειδικά start, taxi και ΤΟ είναι τρελα!!! Έχω μπει k σε fokker 50(air baltic) αλλα δε μου 'κανε την ίδια αίσθηση. σε ΑΤR δεν έχω μπει ακόμα αλλα που θα πάει...

Όσο για το βουκουρέστι είναι μια πόλη που θέλω να επισκεφτώ γιατί είναι k κοντά k φθηνά k ωραία. Επίσης αξίζει να πας στα καρπάθια αλλα αυτό είναι άλλο topic. :great:
0 x

Άβαταρ μέλους
Hunting a Shadow
Business-Class
Business-Class
Δημοσιεύσεις: 450
Εγγραφή: 30 Ιαν 2006, 19:51
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό Hunting a Shadow » 28 Ιαν 2010, 21:53

Έχοντας κάνει μια αρπαχτή (λίγο μεγαλύτερη, Παρασκευή βράδυ με Κυριακή βράδυ) μέσα Νοεμβρίου στο Βουκουρέστι έζησα κι εγώ την ίδια εμπειρία με το ελικοφόρο της Ολυμπιακής. Θα καταχραστώ το τοπικ που ξεκίνησε ο σύντροφος, για να γράψω σύντομα και σε μορφή bullet points λίγα πράγματα για το Βουκουρέστι όπως το έζησα εγώ:

- Το Βουκουρέστι είναι μποτιλιαρισμένο μέχρι αυτοκτονίας τις καθημερινές, και έρημο το Σαββατοκύριακο
- Για τον παραπάνω λόγο, τα περισσότερα γνωστά ξενοδοχεία έχουν καλύτερες τιμές τα Παρασκευοσαββατοκύριακα και όχι τις καθημερινές, κατά τις οποίες πλυμμηρίζουν από business people
- Μπορείτε να φάτε πολύ καλά, και κυρίως προσιτά. Έφαγα ίσως την καλύτερη κοτόσουπα στη ζωή μου.
- Μιλώντας για τιμές, προσιτά είναι και τα ξενοδοχεία. Το Radisson, το καλύτερο ξενοδοχείο στο Βουκουρέστι(μακάρι να υπήρχε και στην Αθήνα τέτοιο ξενοδοχείο), έχει τιμή σαββατοκύριακου 120 ευρώ.
- Αν το βιοτικό επίπεδο της χώρας κρινόταν από τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν, το Βουκουρέστι θα ήταν Στοκχόλμη. Μπορεί να μην έχουν να φάνε, αλλά ο καθένας έχει ένα αμάξι (ίσως να το χρησιμοποιούν και ως σπίτι ποιος ξέρεο)
- Σε κάθε δεύτερο τετράγωνο υπάρχει και ένα καζίνο
- Υπάρχει ένα προάστιο, το οποίο είναι φτυστό η Φιλοθέη. Ήσυχο, με πολύ πράσινο και όμορφες μονοκατοικίες. Τώρα που το σκέφτομαι η Φιλοθέη είναι χειρότερη: τίγκα στα αμάξια που χώνονται για να αποφύγουν το δράμα της Κηφησίας, και καθόλου χώρος για περπάτημα ή ποδήλατο.
- Το ανάκτορο του Τσαουσέσκου είναι η αποθέωση του κιτς εσωτερικά. Κατασκευάστηκε με τις οδηγίες και ιδιορρυθμίες του Τσαουσέσκου, ο οποίος εκτελέστηκε λίγο πριν την ολοκλήρωσή του - στην πράξη δε πρόλαβει να το χαρεί.
- Θα ακούσετε Ελληνικά περισσότερο κι από την Πράγα στα Χριστούγεννα. 33% για δουλειά, 33% για σπουδές, 33% για τζόγο.
- Οι Ρουμάνες είναι οι πιο άσχημες Βαλκάνιες.
- Το Βουκουρέστι είναι παρεξηγημένο. Περίμενα να συναντήσω μια κατάσταση λίγο πιο υποφερτή από τα Τίρανα. Εντούτοις, η πόλη έχει πολύ όμορφες γωνιές, πολύ πράσινο και χώρους για περπάτημα και άθληση (ό,τι ακριβώς έχουμε κι εδώ δηλαδή), όμορφα και φθηνά εστιατόρια, και ένα καταπληκτικό Radisson Hotel. Αρκούν και περισσεύουν για να πάτε ένα long weekend.


ΥΓ: Το ταξίδι στο Βουκουρέστι κόστισε ακριβώς όσο μια 3μερη απόδραση στην Ορεινή Κορινθία πέρσι το Φλεβάρη. Μένουμε Ελλάδα; Όχι ευχαριστώ.
0 x

ckabi
Economy-Class
Economy-Class
Δημοσιεύσεις: 234
Εγγραφή: 05 Οκτ 2006, 10:00
x 24
Επικοινωνία:

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό ckabi » 29 Ιαν 2010, 09:47

aakunz έγραψε:Το αεροπορικό εισιτήριο μου είχε κοστίσει μόλις €53,00 ...


Ήταν τότε με τα φθηνα εισητήρια της Olympic Air ε;

Μάταια προσπάθησα να πείσω φίλους να παμε 2-3 μέρες Βουκουρέστι ή έστω Σόφια τότε που είχε βγέλει τα φθηνά η Olypmic Air :( . Μου λεγανε "σιγά μην παω Βουκουρέστι". Τι τους έλεγα ότι είναι το "Παρίσι των Βαλκανίων" τι ότι έχει όμορφα και φθηνα ξενοδοχεία, τι ότι θα μας κοστίσει λιγότερο από τα Τρίκαλα Κορινθίας.

Ευχαριστω λοιπόν για τα trip-reports, θα τα τρίψω στη μούρη των φίλων μου! :twisted:
0 x
Ταξιδεύω άρα υπάρχω!

Blog με τα ταξίδια μου και όχι μόνο: http://www.taxidiaris.gr/


Άβαταρ μέλους
COMPUTERISE
First-Class
First-Class
Δημοσιεύσεις: 800
Εγγραφή: 01 Σεπ 2005, 11:03
Επικοινωνία:

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό COMPUTERISE » 29 Ιαν 2010, 11:50

'Aσε τους το τρίβεις άλλη φορά... η Σόφια μαζί με το Βουκουρέστι και το Κισίνεφ βρίσκονται σταθερά στον πάτο της Ευρώπης...
Μάλλον θα ήταν μια καλύτερη ιδέα να τους έτριβες στη μούρη κανένα trip report από το original Παρίσι, την Ρώμη ή το Λονδίνο... με τα ίδια χρήματα πήγαινες κι εκεί...
0 x

ckabi
Economy-Class
Economy-Class
Δημοσιεύσεις: 234
Εγγραφή: 05 Οκτ 2006, 10:00
x 24
Επικοινωνία:

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό ckabi » 29 Ιαν 2010, 12:13

Παρίσι, Λονδίνο, Ρώμη έχω πάει :banana:

Με τα ίδια χρήματα πας δεν διαφωνώ, αλλά με τα ίδια χρήματα τρώς; με τα ίδια χρήματα σε τι ξενοδοχείο μενεις; :wink:
0 x
Ταξιδεύω άρα υπάρχω!

Blog με τα ταξίδια μου και όχι μόνο: http://www.taxidiaris.gr/

Άβαταρ μέλους
aakunz
Concorde-Class
Concorde-Class
Δημοσιεύσεις: 3599
Εγγραφή: 27 Σεπ 2003, 19:02
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): GRL
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGKC
x 704

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό aakunz » 29 Ιαν 2010, 12:32

Από γλωσσικής απόψεως, η Ρουμανία αποτελεί μία λατινογενή νησίδα στην καρδιά της σλαβόφωνης Ευρώπης. Αυτό οφείλεται στις εκστρατείες των Ρωμαίων στη Δακία. Βέβαια, αυτό που εγώ συνειδητοποίησα είναι ότι η σχέση των σημερινών ρουμάνων με τους αρχαίους ρωμαίους έχει μείνει σε καθαρά γλωσσικό επίπεδο. Τα ρουμανικά είναι επίσημη γλώσσα της Μολδαβίας και της αποσχισθείσας επαρχίας της Υπερδνειστερίας. Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις, η γλώσσα ονομάζεται “μολδαβική” (Limba Moldoveasca), ενώ στη Ρουμανία ονομάζεται Limba Româneasca. Στη Ρουμανία, τα ρουμανικά γράφονταν με το κυριλλικό αλφάβητο μέχρι το 19ο αιώνα. Στη Μολδαβία, η γλώσσα γραφόταν με το κυριλλικό αλφάβητο μέχρι την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ στην Υπερδνειστερία, η χρήση του λατινικού αλφαβήτου διώκεται από το νόμο! Σουρρεαλισμός; Περιμένετε, έχει κι άλλο: Από το ρουμανικό αλφάβητο, οι τούρκοι συνεργάτες του Mustafa Kemal, στα πλαίσια της γλωσσικής μεταρρύθμισης (Dil Devrimi) πήραν το 1928 το γράμμα Ş. Οι ρουμάνοι φαίνεται πως ζοχαδιάστηκαν λίγο, και έκτοτε επιμένουν ότι το τουρκικό Ş διαφέρει από το ορίτζιναλ ρουμανικό Ş, διότι στο ρουμανικό η υπογεγραμμένη δεν ακουμπά το γράμμα S αλλά γράφεται ως κόμμα από κάτω, εν αντιθέσει προς το τουρκικό όπου χρησιμοποιείται η υπογεγραμμένη (cedilla), παραβλέποντας το ότι η γλώσσα τους περιλαμβάνει εκατοντάδες τουρκικές λέξεις-δάνεια για τα οποία δε δείχνουν την ίδια ευαισθησία. Σουρρεαλισμός στη νιοστή! Δείτε και τη διαφορά: Ş vs Ș


Η διαδρομή από το αεροδρόμιο προς την πόλη σου δίνει μία πρώτη εικόνα για το τι σε περιμένει. Ευτυχώς δεν είχα την εμπειρία του παραδοσιακού μποτιλιαρίσματος. Παρ' όλα αυτά, είναι ξεκάθαρο ότι στο Βουκουρέστι υπάρχει και φτώχια και μιζέρια. Αλλά αυτά υπάρχουν παντού, απλά στο Βουκουρέστι τα βλέπεις και κατά τη διαδρομή σου προς την πόλη (και για να βλέπουμε και τη δική μας την καμπούρα, απλά να σας θυμίσω την παραγκούπολη εκατέρωθεν της Αττικής Οδού, λίγο πριν τα διόδια στο Κορωπί). Γενικά, οι δρόμοι είναι κακοσυντηρημένοι, τα τηλεφωνικά καλώδια είναι κυριολεκτικά “κοτσίδες” επάνω στους στύλους και τα περιβόητα αδέσποτα του Βουκουρεστίου, κυκλοφορούν ελεύθερα σε όλη την πόλη. Πολλά έχουν ένα ταμπελάκι στο αυτί, που μάλλον πιστοποιεί ότι είναι εμβολιασμένα, στειρωμένα κλπ.

Πρώτη μας στάση το πάρκο Herastrau, μία όαση μέσα στο χάος, και το Βουκουρέστι έχει αρκετά αξιόλογα και πανέμορφα πάρκα, όπως το Cişmigiu (παραμελημένα μεν, αλλά είναι πάρκα με όλη τη σημασία της λέξης). Κοντά εκεί βρίσκεται το μουσείο της ρουμανικής υπαίθρου, με αυθεντικά σπίτια που μεταφέρθηκαν από την επαρχία. Λίγο πιο κάτω βρίσκεται το “Μέγαρο της Ελευθεροτυπίας” (Casa Presei Libere), ένα επιβλητικό κτήριο χτισμένο επί εποχής Ceauşescu.

Συνεχίσαμε προς το “Αθήναιον” (Ateneul Român), ένα πανέμορφο νεοκλασσικό κτήριο που φιλοξενεί συναυλίες κλασσικής μουσικής. Απέναντι βρίσκεται το Hilton, το οποίο -εξωτερικά τουλάχιστον- θυμίζει δευτεροκλασάτο ξενοδοχείο στη Σταδίου.

Επόμενο αξιοθέατο η “Αψίδα του Θριάμβου” (Arcul de Triumf). H πρώτη αψίδα ανεγέρθη το 1878 ως μνημείο της Ανεξαρτησίας. Η σημερινή ολοκληρώθηκε το 1936. Εσφαλμένα, κάποιοι τη συνδέουν με το Ceauşescu. H λεωφόρος Kiseleff, πάνω στην οποία ανεγέρθη η Αψίδα, είναι ο δρόμος των πρεσβειών και των προξενείων.

Το μνημείο που αναμφισβήτητα “takes the biscuit” είναι φυσικά το τσαουσεσκικό “Σπίτι του Λαού” (Casa Populi), επισήμως γνωστό στα τσαουσεσκικά χρόνια ώς Casa Republicii (Μέγαρο της Δημοκρατίας) και μετέπειτα “Μεγαρό του Κοινοβουλίου” (Palatul Parlamentului). Πρόκειται για ένα θηριώδες κατασκεύασμα για το οποίο, ό,τι και να πεις είναι πραγματικά λίγο, πολυ λίγο. Είναι το δεύτερο κατ' όγκον μεγαλύτερο κτίριο μετά το Πεντάγωνο. Οι ξεναγήσεις γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα σε Ρουμανικά και Αγγλικά. Πρόκειται για το μεγαλύτερο δημόσιο διοικητικό κτήριο παγκοσμίως εν λειτουργία, που στεγάζει το Κοινοβούλιο, Πολιτικά Γραφεία βουλευτών, υπουργεία, τη Σύγκλητο και ορισμένα δικαστικά όργανα. Για το λόγο αυτό, ο επισκέπτης περνάει screening και αφήνει την ταυτότητά του στην είσοδο. Το κτήριο έχει περίπου 3000 δωμάτια, βρίσκεται ακόμα υπό ολοκλήρωση. Φυσικά, εντυπωσίασα τη ρουμάνα ξεναγό με το “σκονάκι” που μου είχε δώσει μέσω MSN, αναφορικά με διάφορα χαρακτηριστικά του κτιρίου το μέλος huntingashadow, το οποίο ευχαριστώ πολύ και δημοσίως.

Κι επειδή το ταξίδι έχει και αεροπορικό ενδιαφέρον, απλά να σας πω ότι φημολογείται ότι το Σπίτι του Λαού συνδέεται υπογείως με το αεροδρόμιο Baneasa, στην περίπτωση που ο Ceauşescu έπρεπε να εγκαταλείψει τη χώρα (υποθέτω όχι για να πάει για ψώνια στο Harrod's, με τη σκ@τόψυχη τη γυναίκα του τη Elena). Η ξεναγός μας είπε χαρακτηριστικά: “Ως ξεναγός, μίλησα και με ανθρώπους που εργάστηκαν στην κατασκευή και μου το επιβεβαίωσαν. Λόγω του ότι είναι μεγάλοι σε ηλικία (εννοεί ότι κάνουν παρέα με τον Αλτσχάιμερ), διατηρώ τις επιφυλάξεις μου. Είναι κάτι που δεν μπορώ ούτε να επιβεβαιώσω, αλλά ούτε και να διαψεύσω”. Βέβαια, ειπωθηκαν διάφορα τραγελαφικά του τύπου “ό,τι βλέπετε εδω μέσα είναι ρουμανικής προέλευσης”, παραβλέποντας διάφορες λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας και ζαρντινιέρες με κινέζικα πλαστικά λουλούδια. Τελειώνοντας το 45λεπτο tour, η ξεναγός μας είπε ότι μόλις είχαμε δει το 3% του κτιρίου. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Λίγο πριν κλείσω αυτή τη σύντομη ξενάγηση του Βουκουρεστίου, απλά να πω ότι το “Σπίτι του Λαού” ανεγέρθη σε μία έκταση που αποτελούσε στο παρελθόν το ιστορικό κέντρο του Βουκουρεστίου. Στα πλαίσια του σοσιαλιστικού αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και με στόχο τη δημιουργία του “Αστικού Κέντρου” (Centrul Civic) κατεδαφίστηκαν χιλιάδες κατοικίες και εκατοντάδες εκκλησίες και μοναστήρια για να ανεγερθούν εργατικές πολυκατοικίες και κυβερνητικά κτήρια. Όλη αυτή η καταστροφή ονομάστηκε -ειρωνικά εννοείται- “Ceaushima”, μια και μόνο μία ατομική βόμβα θα ήταν ικανή να την επιφέρει σε τέτοια κλίμακα. Στα πλαίσια του σχεδίου “Centrul Civic” ήταν και που εμφανίστηκαν οι χιλιάδες αδέσποτων σκύλων στους δρόμους του Βουκουρεστίου: οι ιδιοκτήτες τους, αναγκαζόμενοι να μετοικήσουν σε εργατικές πολυκατοικίες, τα εγκατέλειψαν στους δρόμους.

Το μεσημέρι, εγκατέλειψα προσωρινά τις vegetarian αναστολές μου και επισκέφθηκα το “Κάρο με τις Μπύρες” (Caru' cu Bere) στην οδό Stavropoleos, ίσως την καλύτερη μπυραρία/μπρασερί σε ολόκληρη τη Ρουμανία. Τα σνίτσελ τους “τα σπάνε”!

Φυσικά είναι αυτονόητο ότι ελληνικές και τουρκικές επιχειρήσεις έχουν πάρει στα χέρια τους τη ρουμανική οικονομία. Σε κάθε γωνία βλέπεις υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς και της Alpha Bank. Πιο αραιά βλέπεις υποκαταστήματα της ATE, Εμπορικής, Τράπεζας Κύπρου, Eurobank-Bancpost, Γερμανός, ενώ παντού βλέπεις τεράστιες πινακίδες με το λογότυπο της COSMOTE. Επισκεφθήκαμε ένα σουπερμάρκετ για να βρούμε ράφια γεμάτα με προϊόντα της Vivartia και της Ülker, ενώ η Εθνική Τράπεζα κατέχει το σύνολο των μετοχών της Banca Romaneasca.

Κλείνοντας, θα προσπαθήσω και εγώ να πω τη δική μου γνώμη για την έκφραση “Παρίσι των Βαλκανίων”. Είναι γεγονός ότι το Βουκουρέστι έχει σαφέστατες δυτικοευρωπαϊκές επιρροές και σίγουρα έζησε και αυτό τη δική του Belle Epoque κάπου στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα. Θεωρώ ότι ο χαρακτηρισμός "Πάτος της Ευρώπης" είναι τουλάχιστον ατυχής, αλλά αυτά είναι τελείως υποκειμενικά θέματα, ήτοι περί ορέξεως ουδείς λόγος. Δυστυχώς τα γεγονότα του 20ου αιώνα άφησαν πληγές σε αυτήν την όμορφη πόλη. Η εικόνα είναι πολλές φορές ενοχλητική ή απογοητευτική αλλά κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να πάει αν δεν του αρέσει. Πιστεύω ότι παραμένει μία ενδιαφέρουσα πόλη και ιδανικό ορμητήριο για μία σύντομη εκδρομή στο σχετικά κοντινό Braşov και την Τρανσυλβανία (υπάρχει και η Carpatair βέβαια). Αν πάτε με παρέα ή έχετε γνωστούς, το πιο πιθανό είναι ότι θα περάσετε καλά και οικονομικά. Στο κάτω-κάτω δε θα μείνετε και για πάντα.

@ckabi: Αν σου δοθεί η ευκαιρία, να πας. Ασφαλώς δεν είναι κάτι το σούπερ, αλλά μην απορρίψεις ποτέ κάτι επειδή κάποιος φίλος σου είπε ότι είναι χάλια. Καλύτερα να πας και να διαμορφώσεις τη δική σου άποψη, παρά να μην πας ποτέ.

Σύντομα κοντά σας και με την πτήση της επιστροφής...
0 x


Άβαταρ μέλους
Hunting a Shadow
Business-Class
Business-Class
Δημοσιεύσεις: 450
Εγγραφή: 30 Ιαν 2006, 19:51
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό Hunting a Shadow » 29 Ιαν 2010, 12:45

COMPUTERISE έγραψε:Aσε τους το τρίβεις άλλη φορά... η Σόφια μαζί με το Βουκουρέστι και το Κισίνεφ βρίσκονται σταθερά στον πάτο της Ευρώπης...
Μάλλον θα ήταν μια καλύτερη ιδέα να τους έτριβες στη μούρη κανένα trip report από το original Παρίσι, την Ρώμη ή το Λονδίνο... με τα ίδια χρήματα πήγαινες κι εκεί...


Σύντροφε συγκρίνεις ανόμοιες πόλεις...προφανώς τί να ζηλέψει ένα Παρίσι ένα Λονδίνο και μια Ρώμη από το Βουκουρέστι. Αν δε μπεις στη διαδικασία της σύγκρισης, το Βουκουρέστι θα σε εκπλήξει άμα το ψάξεις λιγάκι. Θυμίζω ότι πήγα προκατειλημμένος ότι θα βρω ένα χάλι.
0 x

Άβαταρ μέλους
aakunz
Concorde-Class
Concorde-Class
Δημοσιεύσεις: 3599
Εγγραφή: 27 Σεπ 2003, 19:02
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): GRL
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGKC
x 704

Re: Μονοήμερη Αρπαχτή στο "Παρίσι των Βαλκανίων"

Δημοσίευσηαπό aakunz » 31 Ιαν 2010, 10:46

Λοιπόν, σήμερα που η Αιγαίου αποφάσισε να εκσυγχρονίσει τα συστήματα κρατήσεων της, εγώ αποφάσισα να κάνω αντιπερισπασμό με την πτήση της επιστροφής από το Παρίσι των Βαλκανίων (ΟΑ384). Σπεύδω να προειδοποιήσω ότι πρόκειται για μία απίστευτα βαρετή πτήση, παρ' όλα αυτά, ο έμπειρος ο trip reporter δε μασάει, ειδικά όταν το εισιτήριο έχει κοστίσει λιγότερο από όσα θα ξόδευε για να πάει να φάει στης Έλσας στον Πόρο με το ιπτάμενο δελφίνι (αν δεν έχετε πάει, να πάτε γιατί η Έλσα είναι αξιαγάπητη και καλή μαγείρισσα).

Πρώτη στραβή: η εμμονή των φίλων μου να με φορτώσουν με δύο κιλά caşcaval από τη χριστουγεννιάτικη αγορά της Piata Unirii (Πλατεία της Ενότητας). Σκέψου τώρα ότι είμαστε περίπου 4 ώρες πριν την πτήση και θέλουν να μου αγοράσουν τυριά από τον πάγκο μιας γιαγιάς με χαμόγελο 24 καρατίων (ακόμα κι αν ξεβρακώσεις τη γιαγιά, δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει από έλεγχο ασφαλείας και να μη βουήξει το σύμπαν στον ανιχνευτή μετάλλων). Τα τυριά ήταν αυθεντικά, άρα θύμιζαν έντονα θάλαμο άπλυτων οπλιτών μετά από πορεία 15 χιλιομέτρων στο Κουφόβουνο παραμονές Δεκαπενταύγουστου. Δε λέω, μεθυστική μυρωδιά αλλά η πτήση δεν ήταν πριβέ. Τελικά μου ψώνισαν έτοιμα συσκευασμένα caşcaval από ένα παρακείμενο σουπερμάρκετ, που ήταν δίπλα από κάτι συσκευασίες Tricalino FAGE. Εξαιρετικά ασήμαντη λεπτομέρεια, ότι τα τυριά ήταν εφοδιασμένα με RF chip συναγερμού, σαν αυτά που βάζουν στο Metropolis στα CD της Απόλυτης. Αφήσαμε λοιπόν την Piata Unirii, φάγαμε σε ένα παρακείμενο εστιατόριο και την κάναμε για το Henri Coanda. Διαδρομή χωρίς απρόοπτα και κίνηση (απ' ότι κατάλαβα, στο Βουκουρέστι η λέξη "μποτιλιάρισμα" είναι ταμπού).

Κλασσικά, φτάνουμε δύο ώρες πριν. Πάμε σε παρακείμενο καφέ, παραγγέλνουμε κάτι άθλιους καφέδες, τους οποίους κάλλιστα θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και για να εξαλείψουν τα αδέσποτα από το Βουκουρέστι. Κάποια στιγμή, λέω στα παιδιά "μισώ λεπτό, πετάγομαι εδώ δίπλα να τσεκάρω και επιστρέφω", σα να τους έλεγα, πάω για ένα "ψιλό" κι έρχομαι... τέτοια η άνεσις πλέον! Στο check-in ήδη βάραγαν μύγες και ξύνονταν γενικώς. Μία βουκουρεστοπούλα διάβαζε το ρουμάνικο αντίστοιχο του "Σούπερ Κατερίνα", οι άλλες δύο κάτι λέγανε. Τσεκάρισμα σε χρόνο μηδέν και παραλαβή της κάρτας επιβίβασης με αριθμό 11D.

Μας αποτελείωσαν οι καφέδες και είπαμε να περάσω κι από τον έλεγχο ασφαλείας. Κλασσικά, οι δύο συσκευασίες του τυριού κίνησαν υποψίες (αν ήταν εκρηκτικά θα τίναζαν όλο το Henri Coanda). Απάντησα ένα "Ατσέστ ιέστε κασκαβάλ" κι εκεί που περίμενα ότι θα μου έλεγαν κάτι του τύπου "Αυτά πάνε για καταστροφή", υπονοώντας "Αυτά θα τα φάμε εμείς", με άφησαν και τα πήρα.

Ακολούθησε η γνωστή πορεία προς τις πύλες (του ανεξήγητου) σε ένα έρημο αεροσταθμό, αλλά επειδή εμείς πετούσαμε τότε με το Q400, θα έπρεπε να κατέβουμε κάτω για να πάμε λεωφορειάτοι. Πληρότητα σχετικά χαμηλή. Αναγγελία αναχώρησης στις 21:00 και επιβίβαση στο cobus. Λίγο μετά ανεβαίναμε τς σκάλες του G-ECOE όπου και μας υπεδέχθησαν τα "κορίτσια". Φυσικά, ήταν όμορφες, "πατημένες" τριαντάρες αλλά εκεί τελείωναν τα θετικά. Η διπλανή θέση κενή, ενώ τις παρακείμενες θέσεις καταλάμβανε αντροπαρέα, η οποία προφανώς επέστρεφε από Σ/Κ σεξοτουρισμού. Αυτό τουλάχιστον κατάλαβα από τις περιλήψεις των δρωμένων στα δωμάτια του ξενοδοχείου που διέμεναν.

Επόμενη στραβή, φυσικά το ότι η 11D δεν έχει παράθυρο. Το Demo ήταν απελπιστικά βαρετό. Το θετικό ήταν ότι η αναχώρηση έγινε στην ώρα της και έτσι πήραμε τον αεροδιάδρομο της επιστροφής για την Αθήνα, μία άλλη βαλκανική πρωτεύουσα στα νότια της χερσονήσου. Τα "κορίτσια" ήταν το κλασσικό παράδειγμα που στοίχειωνε έτερη ελληνική εταιρεία: ρομποτάκια. Το σερβίρισμα πραγματοποιήθηκε απολύτως μηχανικά. Το κορίτσι, σκανάρει τη σειρά για τυχόν ανθρώπινες παρουσίες, αν το input είναι διάφορο του μηδενός, βγάζει ανέκφραστα ένα κουτάκι και μία γκοφρέτα από το τρόλλεϋ με το ένα χέρι, πιάνει μια χαρτοπετσέτα με το άλλο, τα δίνει στην ανθρώπινη παρουσία και λέει "Καλή Όρεξη", απαγκιστρώνει το φρένο του τρόλλεϋ, κάνει ένα βήμα μπρος, πατάει το φρένο και η διαδικασία συνεχίζεται φασόν. Το ρομπότ που μοίραζε τα υγρά είχε και σύστημα IVR, που αποκωδικοποιούσε τη φωνή της ανθρώπινης παρουσίας, φιλτράροντας τον ήχο από τους κινητήρες και σέρβιρε αναλόγως. Αυτά έβλεπα και ταυτόχρονα διάβαζα τη συνέντευξη της "Μεγάλης Κυρίας" στο Rebirth of a Legend που έλεγε ότι όταν μπαίνεις στο αεροπλάνο πρέπει να νοιώθεις σα να μπαίνεις στο σπίτι σου και να βλέπεις οικεία πρόσωπα. Να προσθέσω με μία διαφορά: για να νοιώθω άνετα στο συγκεκριμένο αεροπλάνο θα έπρεπε το σπίτι μου να ήταν κάτι αποστειρωμένο σαν το διαστημόπλοιο που μετέφερε τη Sigurney Weaver μαζί με τα Άλιεν AVIH και η γκόμενά μου να ήταν ο Εξολοθρευτής με περούκα, άντε ο Δόκτωρ Σποκ -κι αυτός με περούκα- στην καλύτερη περίπτωση.

Αν εξαιρέσεις όλα αυτά, μόλις σερβιρίστηκα, έφαγα και ήπια, παρέδωσα εαυτόν στο Μορφέα και ξύπνησα με το ξεκίνημα της καθόδου. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε: τροχοδρόμηση μέχρι βαρεμάρας... λεωφορείο... έλεγχος διαβατηρίων... πληρωμή πάρκινγκ και επιστροφή στο σπίτι, λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Ούτε η Λολίτα δε με υποδέχθηκε στην είσοδο...

Ξαναπετάς;
Πλλλλλάκα με κάνεις ρε καρντάση; Εννοείται.
0 x



Επιστροφή σε “Trip-Reports”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 5 επισκέπτες