Επίσης, τα τελευταία χρόνια, οι σιδηρόδρομοι των Βαλτικών Δημοκρατιών έχουν αναβαθμιστεί σημαντικά (και οι τρεις πρωτεύουσες συνδέονται σιδηροδρομικώς), ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη το έργο RailBaltica που θα συνδέει τις βαλτικές πρωτεύουσες τους και τα αεροδρόμιά τους με την Πολωνία, με τραίνα υψηλών ταχυτήτων και σε γραμμή κανονικού και όχι ρωσικού εύρους.
Πέταξα πρόσφατα με BT από RIX-TLL και TLL-ATH. Στη Ρίγα επικρατούσε μια αποδιοργάνωση. Ενώ προωθούσαν το self bag check-in, τα αυτοματοποιημένα γκισέ ήταν εκτός λειτουργίας και σε παρέπεμπαν στα ελάχιστα επανδρωμένα για την οικονομική θέση (η ουρά ήταν ατελείωτη). Ευτυχώς είχα flex και εξυπηρετήθηκα από τα γκισέ της business σε δευτερόλεπτα. Αποδίδω τη μιζέρια και τη grumpiness στο έδαφος και στον αέρα στη γενικότερη ιδιοσυγκρασία των Λετονών, που δεν τους λες και τους πιο ευχάριστους ανθρώπους στην Ευρώπη.
Στο TLL η εμπειρία ήταν εντελώς από άλλο πλανήτη, τα πάντα πλήρως αυτοματοποιημένα, για να μη μιλήσουμε για το πόσο ωραίο είναι το ίδιο το αεροδρόμιο. Με το TLL-ATH να είναι η τελευταία πτήση της ημέρας, είχαμε ένα ολόκληρο αεροδρόμιο δικό μας, στο αποκορύφωμα της τουριστικής σεζόν. Μαντέψτε ποιών τα παιδιά σήκωσαν στο πόδι όλο το τέρμιναλ.
Η BT είχε potential κατά τη γνώμη μου, απλά έπεσε θύμα των πολέμων σε Ουκρανία, Περσικό, του ανταγωνισμού των lowcost, του περιορισμένου μεγέθους του RIX, της έντονης εποχικότητας στη Βόρεια Ευρώπη και των κινητήρων των Α220. Xωρίς να αυτο-αποκαλείται low cost, το μοντέλο λειτουργίας της είναι αυτό που αναγκάζονται να υιοθετήσουν οι legacies -κατ' επίφασιν- premium carriers. Οι κυβερνήσεις Εσθονίας και Λιθουανίας αρνήθηκαν να μπουν ως συνεταίροι και η εταιρεία βασίζεται πλέον στo wet lease, όπως έκανε η Nordica και η θυγατρική της XFly. Πιστεύω ότι με τη Lufthansa μέσα, έχει ελπίδες να σωθεί, αλλά δε θα βγει ίδια μέσα από αυτή τη διάσωση. Η ίδια η Lufthansa δεν έχει προς το παρόν πάρει θέση.