Η περιγραφή μου θυμίζει μια παλιά αεροσυνοδό από την Ισλανδία που ήξερα. 2 μέτρα, γεροδεμένη, πάντα αγέλαστη, τους είχε τους επιβάτες σούζα. Σαν μικρή εκκλησία ήταν η καμπίνα. Δεν είχε, να λυθείς κατά την τροχοδρόμηση κλπ είχε φτάσει σαν καταιγίδα να σε μαζέψει.
Βέβαια την λέγανε Inka και όχι...