Αφιερωμενο σε οσους γεννηθηκαν πριν το 1980

Εδώ όλα τα θέματα που θέλετε να... συζητηθούν
Άβαταρ μέλους
GP707
Συντονιστής
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 5476
Εγγραφή: 04 Μάιος 2004, 11:43
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): AOA
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGAV
Τοποθεσία: LGAT, East Terminal
x 479
Επικοινωνία:

Αφιερωμενο σε οσους γεννηθηκαν πριν το 1980

Δημοσίευσηαπό GP707 » 02 Ιουν 2006, 10:45

H αλήθεια είναι τι δεν ξέρω πως καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δυο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δυο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλον και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός αλλά αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας «; ) : D : P»
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...
0 x
Γιώργος
΄΄΄΄΄__!__
\____o(''''')o____/

.........." " "

http://www.air-born.gr
http://sx-reg.air-born.gr/
http://my.flightmemory.com/GP707


Panos81
Low-Cost-Class
Low-Cost-Class
Δημοσιεύσεις: 98
Εγγραφή: 28 Μαρ 2005, 18:42

... κι εμείς που είμαστε μετά το 1980

Δημοσίευσηαπό Panos81 » 02 Ιουν 2006, 11:13

[quote="GP707"]

Είμαι γεννημένος οριακά μετά το 1980 (Μάϊο 1981).


Δεν κοιμόμαστε μεσημέρι, είτε γιατί δεν μας αρέσει είτε - περισσότερο - γιατί την ώρα του μεσημεριανού ύπνου δουλεύουμε. Και το πρωϊ της Κυριακής δεν πάμε εκκλησία γιατί ίσως πάλι μας καλέσουν στο γραφείο να δουλέψουμε, είτε γιατί έχουμε ξενυχτήσει το Σάββατο και δεν έχουμε διάθεση. Άλλωστε και έξοδος το Σάββατο χωρίς καφέ και χωρίς φαγώσιμο με ζωϊκή ύλη δεν γίνεται...

Έχουμε κάθε σύγχρονο μηχανισμό ασφάλειας ατα αυτοκίνητα αλλά σκοτώνονται περισσότεροι γιατί νομίζουν ότι ο αερόσακκος και οι πλευρικές μπάρες θα τους σώσουν ακόμα κι αν κάνουν την κάθε είδους τρέλλα στον δρόμο. Τώρα τα "βίαια" παιχνίδια θα τα κατακρίνουν οι ψυχολόγοι, ενώ οι τιμές όλων των παιχνιδιών είναι τόσο εξωφρενικές που οι γονείς θα διστάσουν να τα αγοράσουν.

Τώρα περνάμε τα 3/4 της ζωής μας καθιστοί. Ακόμα και μια φάπα για το "με γεια το κούρεμα" να μας δώσουν θα πονέσουμε γιατί έτσι έχει συνηθίσει ο οργανισμός μας. Έχουμε κινητό από 2 ετών και επικοινωνούμε από το σπίτι, με μηνύματα, e-mail ή chatrooms και τους περισσότερους γνωστούς μας δεν τους έχουμε δει ποτέ από κοντά.

Τώρα το να βγεις και να κάτσεις σε ένα παγκάκι "προσκαλεί" τον άνδρα των Υ.ΜΕ.Τ. που είναι οπλισμένος σαν αστακός, που θα σε θεωρήσει "δυνάμει τρομοκράτη" αν είσαι 16 χρονών με μακριά μαλλιά, σκουλαρίκι και μπλουζάκι μαύρο με στάμπα από ένα ροκ συγκρότημα, ο οποίος θα σε πάρει για "εξακρίβωση" κι αφού σε περιποιηθεί κατάλληλα (εγκλεισμό στο κρατητήριο χωρίς αιτιολογία για ώρες και το ανάλογο ξύλο) θα σε αφήσει να φύγεις αφού σου έχει πάρει αποτυπώματα, βιογραφικό και όλα τα σχετικά. Αν, ακόμα χειρότερα, έχεις την ατυχία να είσαι παιδί μεταναστών θα σε στείλει στον Ασπρόπυργο ή την Αμυγδαλέζα και δεν θα ξανακούσει κανείς τίποτα για σένα.

Τώρα είτε είσαι ανήλικος είτε ενήλικος, δεν υπάρχει μέρος στον κόσμο που να μην σε βλέπουν και να μην ξέρουν τι κάνεις και πώς.

Τώρα οι μαθητές δίνουν εξετάσεις συνέχεια αλλά το χειρότερο είναι ότι βασιλεύει η παραπαιδία που τους αναγκάζει να "φορτωθούν" γνώσεις υπερεξειδικευμένες που δεν τους είναι τόσο απαραίτητες. Ένα παιδί μπορεί να ξέρει απ'έξω τη χημική εξίσωση για τη φωτοσύνθεση μιας λεμονιάς αλλά δεν μπορεί να αναγνωρίσει μια λεμονιά αν τη δει.

Δεν έχουμε 3 μήνες διακοπές τα καλοκαίρια. Για την ακρίβεια δουλεύουμε πλέον 365 μέρες το χρόνο.

Και όσο πάει η κατάσταση επιδεινώνεται...
0 x

seven4seven
Concorde-Class
Concorde-Class
Δημοσιεύσεις: 5155
Εγγραφή: 27 Απρ 2004, 03:27
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): KLM
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): VHHH
Τοποθεσία: Airside
x 482
Επικοινωνία:

Δημοσίευσηαπό seven4seven » 02 Ιουν 2006, 11:38

Όντας γεννηθείς το σωτήριον έτος 1978, θα έλεγα οτι το κείμενο του ΤΖΠ707 τουλάχιστον με συγκίνησε. Γιατι βρήκα μα περιγραφή των παιδικών/εφηβικών μου χρόνων συνοψισμένη σε μερικές γραμμές!

Τί να πεί κανείς για τα παιδιά σήμερα? Μιά συγκεκριμένη παρέα πιτσιρικάδων που έβλεπα κάποτε στην γειτονιά μου (πρίν κανα χρόνο) είχαν σάν αγαπημένη τους ασχολία να ανταλλάσουν ringtones με υπέρυθρες, και το βράδυ να πάνε "να τσατάρουν με κάνα μωρό". Δέ λέω, καλή η εξοικείωση με τους ΗΥ και την τεχνολογία γενικότερα,αλλα όχι τόσο. Αυτοί τί ζωή ζούν?

Αυτα.

ΥΓ: Ποιός δέν διάβαζε Μπλέκ και Αγόρι (ειδικά το δεύτερο είχε και αφίσες με σχέδια τριών όψεων απο στρατιωτικά αεροπλάνα), και ποιός δέν είχε αφίσες BonJovi και Samantha Fox στο δωμάτιό του? :wink:
Τα σιδερότυπα τα θυμάται κανείς? :)
0 x
SX-802

agrodemm
Economy-Class
Economy-Class
Δημοσιεύσεις: 133
Εγγραφή: 17 Μαρ 2005, 15:41
x 1

Δημοσίευσηαπό agrodemm » 02 Ιουν 2006, 12:22

Να εισαι καλα 707 με εκανες να νοσταλγησω (και παλι).
Εγω ειμαι τωρα 32 ετων και (δυστυχως ?) εχω αρχισει εδω και πολυ καιρο να "νοσταλγω" και να συγκρινω, οπως πολυ πετυχημενα εκανες, την παιδικη/εφηβικη μου ηλικια, με αυτη της σημερινης νεας γενιας. Προσπαθω βεβαια να ανατρεξω στο παρελθον και να θυμηθω τι λεγανε για εμας εκεινα τα χρονια (του στυλ: τι μουσικη ειναι αυτη που ακουτε κλπ) και οντως παραδεχομαι οτι υπηρχε ενα "χασμα" . Αλλα ευτυχως παρα το χασμα αυτο μεγαλωσαμε σε μια πιο αγνη, πιο κοντα στη φυση, και, επιτρεψτε μου, πιο δημιουργικη εποχη.
Το ιδιο φαινομενο με πολυ μικροτερους κυκλους συμβαινει και με τη θητεια στο στρατο..... ολοι λενε: αυτος δεν ειναι στρατος τωρα, κολλεγιο ειναι (ασχετα αν απολυθηκαν 3 μηνες πριν...)

Εχοντας μια κορη (2 ετων) που πλεον ζει την εποχη της ταχυτητας ("μιλαει" στο τηλεφωνο και ταυτοχρονα αλλαζει καναλια, μας διαταζει, "μαγειρευει" κλπ) ελπιζω να μπορεσουμε εμεις να περασουμε καποια μηνυματα στη γενια αυτη, και να μπορεσουμε ολοι μας να γυρισουμε λιγο την πλατη μας στους ξεφρενους ρυθμους που δυστυχως ζουμε.

Και βεβαιως να περιμενουμε και σχολια του στυλ: Middle age Crisis περνας, δεν πειραζει γερο....

Μηπως τελικα δεν καταλαβαινουμε οτι μεγαλωσαμε?
0 x


Άβαταρ μέλους
sonsavior
Low-Cost-Class
Low-Cost-Class
Δημοσιεύσεις: 47
Εγγραφή: 17 Δεκ 2004, 14:03
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code): oly
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): lgav
Τοποθεσία: lgav
Επικοινωνία:

Δημοσίευσηαπό sonsavior » 02 Ιουν 2006, 12:42

Αχχχχχχχχχ τι ειν αυτα που μας εκανες πρωι πρωι. Μολις μπηκα στη δουλεια και καταλαβα οτι τελικα αυτη η εποχη περασε ........ :( :( Αντε και ελπιζω σε 10 χρονια (που θα μπαινω στα 50) να υποφερω λιγοτερο απο τις αναμνησεις της "γενιας" μου
0 x

Άβαταρ μέλους
mak
Low-Cost-Class
Low-Cost-Class
Δημοσιεύσεις: 99
Εγγραφή: 17 Μάιος 2005, 17:34
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code): LGAV
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό mak » 02 Ιουν 2006, 12:59

Πολύ ωραίο το ... trip report από το ταξείδι με την Χρονομηχανή στην παιδική ηλικία των 70s. Περιμένουμε και τα συνοδευτικά φωτογραφικά ντοκουμέτα :D
Αυτό που εγώ εκτιμώ περισσότερο από την παιδική μου ηλικία της εποχής εκείνης ήταν η απόλυτη ελευθερία που είχαμε όταν δεν είμασταν σχολείο που σήμερα θα ήταν ανήκουστη : φροντιστήρια, ιδιαίτερα, μαθήματα μουσικής, 2-3 ξένες γλώσσες, αθλητικές δραστηριότητες, χορός κλπ. Είναι απίστευτο πόσο έχει εντατικοποιηθεί η ζωή των σημερινών πιτσιρικάδων από τόσο μικρή ηλικία.
0 x

Άβαταρ μέλους
ansarigi
Economy-Class
Economy-Class
Δημοσιεύσεις: 207
Εγγραφή: 31 Ιαν 2005, 00:13
Τοποθεσία: FL370

Δημοσίευσηαπό ansarigi » 02 Ιουν 2006, 13:17

seven4seven έγραψε:ΥΓ: Ποιός δέν διάβαζε Μπλέκ και Αγόρι (ειδικά το δεύτερο είχε και αφίσες με σχέδια τριών όψεων απο στρατιωτικά αεροπλάνα), και ποιός δέν είχε αφίσες BonJovi και Samantha Fox στο δωμάτιό του? :wink:
Τα σιδερότυπα τα θυμάται κανείς? :)


Για να μην πώ για Βαβούρα και την Οδό Τρέλλας 13 στο οπισθόφυλλο, το παιχνίδι με τα "χαρτάκια", τα φυσοκάλαμα που φτιάχναμε από πλαστικούς σωλήνες που βρίσκαμε σε οικοδομές, το πόσες φορές έχω ακούσει "τι θα γίνει ρε !@#$#!@# θα μας αφήσετε να κοιμηθούμε μεσημεριάτικα", το οξυζενέ στα ματωμένα γόνατα καθε μέρα, τις γούβες σε αυτοκίνητα γειτόνων και πολλά άλλα... Και για να ξενερώσω κι άλλο τα γκόλ που έτρωγα παίζοντας μπάλα στην πλατεία μπροστά από το στάδιο Καραϊσκάκη όταν αντί να προσέχω το τέρμα μου χάζευα τα αεροπλάνα που έστριβαν για τα finals του 15L ακριβώς από πάνω...

Ευτυχώς και τώρα υπάρχουν λιγοστές εξαιρέσεις.

@GP707 Thanx
0 x


Άβαταρ μέλους
LEKPO1A
Συντονιστής
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 3766
Εγγραφή: 04 Σεπ 2003, 00:58
x 132

Δημοσίευσηαπό LEKPO1A » 02 Ιουν 2006, 15:00

Μόλις έφτασε και στο δικό μου e-mail, με τίτλο:

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985

:roll: :lol:
0 x

Άβαταρ μέλους
gioannis
First-Class
First-Class
Δημοσιεύσεις: 897
Εγγραφή: 29 Ιαν 2005, 14:28
Τοποθεσία: Kiato (KOR-PIKAD)
Επικοινωνία:

Δημοσίευσηαπό gioannis » 02 Ιουν 2006, 15:21

ΑΠΛΑ,ΤΕΛΕΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΒΓΑΛΜΕΝΟ,ΛΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΜΑΣ (31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970) ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (GP707 ΕΓΡΑΨΕΣ) :)
0 x
Tα πλοια κανουν αναποδα ΟΧΙ οπισθεν και δενουνΔΕΝ παρκαρουν !!!.......................... http://www.corinthcanal.com ..........................Δοξα να'χει Γιαραμπης !!!

1) http://www.flickr.com/photos/88087648@N00/
2) http://www.flickr.com/photos/33095319@N06/

Άβαταρ μέλους
Γεώργιος Σφίγγας
Low-Cost-Class
Low-Cost-Class
Δημοσιεύσεις: 43
Εγγραφή: 21 Φεβ 2005, 22:42
Τοποθεσία: Πάτρα

Δημοσίευσηαπό Γεώργιος Σφίγγας » 02 Ιουν 2006, 17:26

Καλό απόγευμα σε όλους, αυτό είναι το πρώτο μου post μετά από αρκετούς μήνες που μπαίνω στο site.

Φίλε GP707 μπράβο για το τόσο όμορφο και συγκινητικό κείμενο. Όντας κι εγώ γεννημένος πριν το 1980, έχω βιώσει πολλά από αυτά που περιγράφεις κι ένοιωσα σα να διάβαζα μέσα σε λίγες την "ιστορία" των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων.

Thanks!
0 x


Άβαταρ μέλους
no frills
First-Class
First-Class
Δημοσιεύσεις: 755
Εγγραφή: 08 Μαρ 2005, 13:27
Τοποθεσία: Thessaloniki
Επικοινωνία:

Δημοσίευσηαπό no frills » 02 Ιουν 2006, 20:16

16/7/1981...δεν απεχω και πολυ.....

συγκινητικο αλλα δεν πρεπει να υποτιμουμε την νεα γεννια. την γενια που εχει προσβαση στην πληροφορια. την γενια της παγκοσμιας κοινωνιας. την γενια που (αν οχι στην ελλαδα σιγουρα στην υπολοιπη ευρωπη) μαθαινει σιγα σιγα να ζει χωρις συνορα που ονειρευεται να ζησει και να δουλεψει στο εξωτερικο και δεν το κανει επειδη δεν βρισκει δουλεια στον τοπο γεννησης της. την γεννια που εστω και μεσα απο το ps2 πιλοταρε ενα f16. την γεννια που το ταξιδι δεν ειναι ειδος πολυτελειας αλλα καθαρη διασκεδαση.

δεν λεω πως η γεννια αυτη ειναι καλυτερη απο τη δικια μας.

δεν λεω βεβαια και το αντιθετο!

απλως βαρεθηλα την γεννια του μπαμπα μου να με ζαλιζει για το πολυτεχνειο τους.....την μισημσα οταν μπηκα και εγω στο πολυτεχνειο και αηδιασα με την κατασταση της παιδειας για την οποια ευθυνονται. δεν θελω σε καμια περιπτωση να γινουμε και εμεις τοσο μικροπρεπεις και να στοιχειωσουμε την νεα γεννια οπως εκαναν....εκεινοι οι <<ηρωες>>(τελικα ποσες χιλιαδες κοσμο χωραει αυτο το πολυτεχνειο?) με την δικη μας.

στο κατω κατω....παντου υπαρχει ενας ....μυθος...
0 x

Άβαταρ μέλους
gonso
Concorde-Class
Concorde-Class
Δημοσιεύσεις: 1577
Εγγραφή: 23 Απρ 2005, 15:16
Τοποθεσία: 52N00W
x 129

Δημοσίευσηαπό gonso » 07 Ιουν 2006, 01:52

Όσα γράφει ο GP707 στο ωραίο αυτό πόστ, μου έχουν περάσει από το μυάλό πάμπολες φορές, ειδικά βλέποντας τον γιό μου που πάει δημοτικό να μεγαλώνει.

Μερικές σκέψεις και συγκρίσεις.

Πόσο έυκολα βαριούνται, θεέ μου, τα σημερινά παιδιά! Εγώ με τον αδερφό μου παίζαμε με μία χαρτόκούτα από ψυγείο στην αυλή για ένα μήνα. Ο γιός μου έχει βαρεθεί ...το ίντερνετ. Πιστεύει ότι το "μηχάνημα" το έχει τερματίσει. Έχει δώρο από τον παππού του μία δερμάτινη μπαλάρα 40ευρώ, και την τρώει ο ήλιος όλη μέρα παρόλο που τον παρακαλάω να ρίξουμε καμμιά μπαλιά. Και εμείς παίζαμε μπάλα με τις ώρες, με σκισμένα μπαλάκια του τέννις ή με τα πλαστικά μπουκάλια πορτοκαλάδας (αυτά με το αλουμινοκαπάκι) που τα γεμίζαμε με χαρτιά και πέτρες! Α, α τώρα το θυμήθηκα, είχαμε και το παγωτό μπαλάκι, που το έτρωγες και έκλεινες το καπάκι και νά σου το τόπι.

Σκεφτείτε όμως το εξής. Ότι αυτά περίπου μας λέγανε και εμάς οι γονείς μας. Και πόσο τυχεροί είμασταν. Γιατί ναι μέν εμείς δεν είχαμε αιρκοντίσιον στο αυτοκίνητο και ζώνες, αλλά αυτοί δεν είχαν καν αυτοκίνητο. Εμείς δεν είχαμε κινητά αλλά αυτοί δεν είχαν κάν τηλέφωνο. Δεν είχαμε ντουλαπάκια ειδικά για τα φάρμακα αλλά αυτοί δεν είχαν καθόλου φάρμακα. Δεν είχαμε κράνη και επιγωνατίδες για το ποδήλατο αλλά αυτοί δεν είχαν κάν ποδήλατο. Δεν είχαμε playstation και 99 κανάλια αλλά αυτοί δεν είχαν κάν τηλεόραση. Το πιάνετε το νόημα.

Είχα ακριβώς τις ίδιες σκέψεις με τον GP707, αλλά τελευταία έχω αρχίσει και "χαλαρώνω". Όλα είναι μέρος της εξέλιξης. Ο γιός μου θα διηγήται στον δικό του ότι " Ρέ σύ, εγώ όταν ήμουν μικρός, ο πατέρας μου μας έβαζε σε ένα κουτί με ρόδες και κάναμε 2μιση ώρες να πάμε Λαμία. Τώρα εσείς τα έχετε όλα. Σε 6 λεπτά είσαι εκεί και ατσαλάκωτος"

Και ού το κάθ'εξής.........
0 x

captainjumbo
x 1

Δημοσίευσηαπό captainjumbo » 07 Ιουν 2006, 09:29

Ρε Γιώργο, τί έγινε αγόρι μου και μας έφερες έτσι τον χρόνο καπέλο. :shock: Μιλάμε είδα viemaster μιας ζωής.
Όλοι σας τα αναφέρατε σχεδόν όλα. Η αλήθεια είναι ότι τα νοσταλγώ εκείνα τα χρόνια. Η απόλυτη ελευθερία. Παιδιά δεν έχω, αλλά βιώνω τα 4 ανήψια μου. Ειλικρινά, δεν τους το λέω, αλλά τα λυπάμαι. Ίσως τα σημερινά δεδομένα μιας Αθήνας που σε σφίγγει ανελέητα, να με έκαναν και μένα να φύγω και να εγκατασταθώ στην επαρχία. Εδώ ξαναρχίζω να βλέπω κάποιες από τις εικόνες άλλων εποχών. Αλλά εκείνα πάνε τέλειωσαν. For sure. Συμπτωματικά φιλοξενώ αυτές τις ημέρες έναν ξάδερφό μου από την Καβάλα. Πως τον έπιασε κάποια στιγμή και μου θύμισε όλα τα παρανοϊκά που κάναμε στο χωριό παιδιά. Εκεί που έζησα μέχρι το 1976. Που έπεφτα -από αντίδραση- από το μπαλκόνι στις τσουκνίδες. :D Που έβαζα το ψωμί στο ρυάκι -από τσατήλα στα λόγια του παππού-για να πάει πιο γρήγορα στο σπίτι :D . Που πήγαινα κάθε βράδυ να πάρω το γάλα από την αγελάδα (ακόμα πιάνω την μύτη μου) :D . Που, που, που... Μετά ήρθε η πόλη.
Άντε πρωί πρωί. Σ' ευχαριστούμε Γιώργο για την σκέψη. Και γω με την σειρά μου θα αφιερώσω όλες αυτές τις σκέψεις και τις εικόνες... στον Θοδωρή, στον Μανώλη, στη Θεοκλία, στον Δημήτρη και τον Πάρη, τους φίλους εκείνων των παιδικών μου χρόνων που δεν είναι πια αναμεσά μας...
0 x


Άβαταρ μέλους
milou
Low-Cost-Class
Low-Cost-Class
Δημοσιεύσεις: 69
Εγγραφή: 15 Ιουν 2005, 17:17
Τοποθεσία: Πειραιάς

Δημοσίευσηαπό milou » 07 Ιουν 2006, 16:17

Καλησπέρα και απο μένα...παιδί του ΄73!!!!
Πραγματικά "ταξίδεψα" κι εγώ στα παιδικά μου χρόνια με το κειμενάκι...Και συνειδητοποίησα ότι παρά την τεχνολογία και την πρόοδο μάλλον προς το χειρότερο οδεύουμε παρά στο καλύτερο......
Παιδί-α δεν έχω ,έχω όμως ανήψια.....Και φοβάμαι.....Την έξοδο,την βόλτα,τα παιχνίδια,τις αρρώστιες και τους "αρρωστημένους",τις τροφές,την μανία της φύσης να μας εκδικηθεί.....Όλα αυτά με κάνουν να αναρωτιέμαι....και να προβληματίζομαι...Αλλά αυτά είναι για άλλο thread.....

Σπορτ μπίλλι,κάντυ κάντυ,χάϊντι,φρου φρου,Νιλς Χολγκερσον,Μια φορά κι ενα καιρό ήταν ο άνθρωπος,Μάγια η μέλισσα,Στρουμφάκια,Φρουτοπία,Ποπάϋ,Μανίνα,Σεραφίνο,Τιραμόλα.....και πόσα ακόμα σε ανάμνηση εκείνων των χρόνων......[/b]
0 x

Άβαταρ μέλους
LGIR27
Economy-Class
Economy-Class
Δημοσιεύσεις: 119
Εγγραφή: 12 Νοέμ 2004, 10:22

Δημοσίευσηαπό LGIR27 » 07 Ιουν 2006, 20:33

Να σαι καλα GP707 και ολοι εσεις που προσθεσατε κατι στο παζλ του να μεγαλωνεις στα 70'ς. Πραγμα που ειχα σχεδον ξεχασει με ολη την ταχυτητας της σημερινης εποχης. Της εποχης των δυο!! καναλιων στην τηλεοραση και μαλιστα στην αρχη και μεχρι σχεδον το γυμνασιο ασπρομαυρα. Την εποχη του pixel και της Περιπετειας. Την εποχη της amiga και του spectrum 48, αλλα και την εποχη του σκα, σκα, σου, σου, του "Γρανιτα απο λεμονι" , "Ιπποτης της ασφαλτου", "Ντιουκς".
Α! καλα μαλλον παραπηγα πισω. :great:
0 x



Επιστροφή σε “Πολλά & διάφορα”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης