Αυτή είναι μια ιδέα που προέρχεται από σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά αυτό που είναι δύσκολο σήμερα δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να γίνει αύριο.
Για την ακρίβεια, η κατασκευαστική αλυσίδα (γενικότερα και όχι μόνο στα αεροσκάφη) είναι μια καθαρά αλγοριθμική διαδικασία.
Θεωρητικά λοιπόν, θα μπορούσε ένα κεντρικό σύστημα να δίνει εντολές σε ένα σύνολο ανθρωποειδών για το ποιά είναι η επόμενη ενέργεια που πρέπει να κάνει το καθένα, και με τον τρόπο αυτό να συντονίζει τη διαδικασία της κατασκευής. Το ανθρώπινο δυναμικό θα ήταν ελάχιστο και ίσα για να εποπτεύει για τυχόν προβλήματα (βλάβες του εξοπλισμού που συμμετέχει στη διαδικασία). Το κόστος παραγωγής θα έπεφτε στο ελάχιστο (φτηνότερα και από παραγωγή στην Κίνα) μιας και το κόστος του εξοπλισμού θα μοιραζόταν στο σύνολο των παραγόμενων αεροσκαφών. Η παραγωγή θα ήταν 24 ώρες x 7 ημέρες την εβδομάδα, χωρίς άδειες, ξεχωριστές βάρδιες κλπ.
[Και μιας και το ξεκίνησα, παρακαλώ να μου δώσετε για επόμενο σενάριο κάτι από Star Trek ! ]