alexander
Concorde-Class-Member
- Εγγραφή
- 01/01/2003
- Μηνύματα
- 1.876
- Likes
- 15
- Περιοχή
- Jumpseat!
- Website
- axelphotography.tripod.com
- Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code)
- SWR
- Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code)
- LGAV
Λοιπόν καταρχάς, όλες οι φωτογραφίες είναι μικρού μεγέθους σε bit, για να ανοίγουν εύκολα.
Ακολουθεί ένα μακροσκελές trip report, οπότε, καλή δύναμη σε όποιον το τολμήσει!!!
Preflight
Ένα αρκετά βάναυσο ξύπνημα στις 0600, με ελάχιστο ύπνο, σου εγγυάται ένα σίγουρο ροχαλητό εν πτήσει.
Με το τουτου στον Λευτεράκη τον Βενιζέλο και γραμμή για check in. Πολλοί γκισέδες opened, με 3-5 άτομα ουρά ο καθένας.
Το εισιτήριο το είχα κάνει κράτηση μια βδομάδα πριν, και δυο μέρες πριν πήγα στην Φιλελλήνων να το αγοράσω. 4% έκπτωση με visa.
Έβαλα τα μίλια στον Ίκαρο, πήρα και θηκούλα για τα εισιτήρια, είπα να κάνω και το τελειωτικό βήμα….
Να με …προκαθήσουν. Ζήτησα την 5F και την 6A για κάθε σκέλος.
Στο check in έχει έρθει η σειρά μου, μόνο hand luggage και πάω με το χαμόγελο στα χείλη να πάρω την θεσούλα μου…
Ε, με το χαμόγελο έμεινα… :?
Το σπίρτο στα κεντρικά απλά είχε γράψει μια σημείωση στο Database, ώστε να μου έδιναν την θέση μου, εάν αυτή ήταν διαθέσιμη… Ε τι προκάθιση (sic: preseating) είναι αυτή;; Νευράκια τσαταλάκια αλλά τίποτα δεν θα μου χάλαγε την μέρα εμένα… Μέχρι που μου είπε ότι δεν έχει άλλο παράθυρο διαθέσιμο (ουτε σε stok?? Black humor…..)
Δεν βαριέσαι λέω, καλά θα πάθουν τα μπαστάρδια και θα κλείσουν, να μάθουν, κλπ κλπ κλπ τα μπινελίκια έδιναν και έπαιρναν….
:evil: :evil:
Βόλτα κανένα πεντάλεπτο και μετά boarding pass check και σωματικός έλεγχος στις θύρες.
0740. Gate Β21 και στην ουρά για το λεωφορειάκι.
Flight
06/ 11/ 2004
ATH - FRA
Boeing 737-42J, Olympic Airlines, SX-BMC, City of Alexandroupolis
ΟΑ 0165
Seat 19C (18A), economy
STD 0815 ATD 0830
STA 1125 ATΑ 1130
72,00 + 28,76 = e100,76
0750. Μέσα στο λεωφορειάκι στριμωξίδι και κλασσικές πρωινές … «ευοσμίες» μεσήλικων Γερμανών.
Πίσω μας ακολουθούσε και δεύτερο λεωφορείο. Ξεκινάμε για τα remote stands, προσπερνάμε ένα LH A320 και φτάνουμε στην Χιονάτη και τους 7, εεεεεεχμ …6 κύκλους J. Ευκαιρία για μερικές φωτο κατά την επιβίβαση η οποία γινόταν μόνο από την μπροστινή σκάλα. Καλωσόρισμα από τις αεροσυνοδούς και κλασσικά τις προσεγγίζω με το αίτημα του παραθύρου, μήπως και μπορούν να με αλλάξουν με κάποιον επιβάτη. Ήλπιζα να μην έχει ώστε με ένα λυπητερό υφάκι να την έριχνα για να μπω στο κοκ πιτ. Μου απάντησε ότι θα με ενημέρωνε μόλις τελείωνε η επιβίβαση. Κατευθύνομαι στο πίσω μέρος του αεροσκάφους όπου βλέπω πίσω από την κουρτίνα τον φροντιστή να τρώει.. εχμ, τσεκάρει το πρωινό μας!!! Του ζητάω φυσικά να βγώ στην πίσω σκάλα για φωτογραφίες και μου απαντάει την καραμέλα, «..κύριε δεν επιτρέπεται η φωτογράφιση, αλλά κάνε ότι είναι να κάνεις γρήγορα γιατί θα βρω τον μπελά μου…» Εν τω μεταξύ εμένα η ηγουμένη δεν μου γέμιζε και πολύ το μάτι, και σκέφτηκα να δοκιμάσω κατευθείαν στο πιλοτήριο. Μόλις λέω την λέξη πιλοτήριο η ηγουμένη να έχει αλλάξει χίλια χρώματα… ούτε βόμβα να της έλεγα ότι είχα… Μου ζητάει το όνομά μου, ψάχνει στην λίστα των επιβατών και μετά κατευθύνεται προς το κοκ πιτ. Η τύπισσα πρέπει να τα είχε κάνει επάνω της, γιατί το πρώτο που ρωτάει τον κυβερνήτη ήταν, ξέρετε αυτόν τον κύριο τάδε εδώ πίσω;;; Μα καλή μου ξανθιά, αν τον ήξερα και με ήξερε, σε εσένα θα μιλούσα στην αρχή;;;;; :? Ακολούθησε το γνωστό ποίημα ότι όσο είμαστε στο έδαφος κάνε ότι θες, αλλά στον αέρα ξέχνα το ρε φιλαράκι μην βρω κανένα μπελά, και με τη πόρτα να την έχω φάει και να είμαι σε διαδικασία χώνευσης, πάω στην θέση μου. 
Ώρα 0815 και πριν καλά καλά κάτσω στην θεσούλα μου στον διάδρομο, αρχίζουν τα ωραία…
Μια «παραθυριούχος» της μπροστινής σειράς μου παραχωρεί την θέση της. Προφανώς είχε ακούσει τις συζητήσεις για την θέση στο παράθυρο με τον διπλανό μου. Δεν θα σχολιάσω περισσότερο την κοπέλα, αλλά της χρωστάω ένα ευχαριστώ που μου έσωσε την απόλαυση της πτήσης!!
0820 Crosscheck και δυο λεπτά αργότερα ο κυβερνήτης κάνει την αναγγελία της πτήσης με ένα τυπικό
«..Καλωσορίσατε στην πτήση των Ολυμπιακών Αερογραμμών αριθμός 165 προς Φρανκφούρτη. Η πτήση θα διαρκέσει 2.40mins. Θα πετάξουμε με ένα Boeing 737-400 με όνομα Η πόλις της Αλεξανδρούπολις.» και κάπου εκεί ήταν και η τελευταία φορά που τον ακούσαμε μέχρι την προσγείωση.
0830 Pushback και taxiing μπροστά από το terminal και τελικά 0837 απογείωση on the go από τον 03R.
Ιδιαίτερα συννεφιασμένος καιρός, μπαινοβγαίναμε σε στρώματα νεφών μέχρι που κάποια στιγμή επιτέλους βγήκαμε στον ήλιο και φυσικά ήτανη χαρά της φωτογραφίας!!! 0854 και ενώ πετάγαμε δυτικά πάνω από τον Κορινθιακό, αρχίζει να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, συνεχίζουμε βόρεια περνώντας πάνω από το Γαλαξίδι, το φράγμα του Μόρνου, ενώ στο βάθος φαίνεται η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου. Στη συνέχεια πάνω από τα Βαρδούσια και τον Τυμφρηστό, (φράγμα Αχελώου και λίμνη Κρεμαστών) και εμένα να με έχει πιάσει μια απίστευτη λιγούρα. Πρώτη φορά το πρωινό το σερβίρουν τόσο αργά….
0908 πετάμε πάνω από τα Ιωάννινα και το αεροδρόμιο είναι άδειο.
0915 και ενώ έχω χάσει την αίσθηση του που ακριβώς βρισκόμαστε μετά από αλλεπάλληλες στροφές, σερβίρουν επιτέλους το τιμημένο το πρωινό!!
Inflight Service
Οκ, εδώ είμαστε…Πλήρες πρωινό, πρέπει να είναι η πρώτη φορά εν πτήσει που δεν το έφαγα όλο.
Bar service με Χυμό Λακωνία
(σας βλέπω που ξερογλύφεστε J ), νερό και μετά από πολυυυυύ ώρα, ήρθε και ο τιμημένος ο καφές και το τσάι-tee-tea-τσάι παρακαλώ!!
Μέχρι εδώ όλα είναι τυπικά. Και εκεί γίνεται το μεγάλο μπαμ… Πανέρι με ζεστά, ναι ζεστά κρουασάν. Και εγώ μένω μα***ας… Days of glory of Swissair. Εκεί πια, οκ… Respect!
Κατά τα άλλα inflight entertaintment υπάρχει μόνο στην οργιώδη φαντασία του επιβάτη, το περιοδικό λάμπει δια της 5ετους απουσίας του, ενώ το Inflight shopping προφανώς αποτελεί σενάριο του Φιλιπ Ντικ για τις ΟΑ. Ας είναι…
Το αεροσκάφος είναι πεντακάθαρο, με τα τζάμια να αποτελούν παραφωνία, τα καθίσματα άνετα, αν και με charterική διάταξη. Εμένα πάντως δεν μου φάνηκε στενόχωρο.
Οι αεροσυνοδοί τίποτα το ιδιαίτερο, σε πολλές φάσεις, όπως όταν σερβίρανε τον καφέ και το τσάι φαινόταν σαν να έκαναν αγγαρεία, αλλά κατά τα άλλα ήταν άοσμες άχρωμες παρουσίες.
1030. Συνεχίζω με την πτήση η οποία αποδείχτηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, κύρια όταν στην θέση στον διάδρομο ήρθε ένας γερμανός Businessman με το lap top του και με πολλές photo στο ACDsee willing to commence about… το δε μεσαίο κάθισμα, είναι αριστούργημα όταν είναι κενό. Smells like business class.
Ούτως η άλλως δεν είχα την παραμικρή ιδέα που βρισκόμασταν, αφού από κάτω μας βασίλευαν τα σύννεφα και ο διπλανός μου ήθελε να μάθει πως οι Ολυμπιακές καταφέρνουν να προσφέρουν τέτοιες τιμές και τέτοια γεύματα χωρίς να φαλιρίσουν….
Άντε να του εξηγήσεις….
Για κανένα μισάωρο, και ενώ πετάμε πια πάνω από την Γερμανία πέφτει σύρμα για αναταράξεις, οι οποίες προσέδωσαν μια νότα ενδιαφέροντος στην μονοτονία της πτήσης.
Να ναι καλά η Oly και το discman μου.
1105 έχουμε την αναγγελία για descent από το πιλοτήριο και κανένα δεκάλεπτο αργότερα, πάνω που μπαίναμε στα σύννεφα, κάλεσε τους F/As να πάρουν θέσεις προσγείωσης..
1118 έχουμε touchdown στον 25L με την US airbase στα αριστερά μας και κατόπιν taxiing έως το terminal 1 για το gate μας, με πολλές διακοπές για να απογειωθούν τα heavy της LH.
1130 είμαστε πια στο gate και όπως έιπα, ήθελα σε αυτό το ταξίδι να είναι όλα the right way. Μένω τελευταίος και προσεγγίζω τον φροντιστή της πτήσης, που θυμόταν το πόσο καμμένος είμαι με τα αεροπορικά και του ζητάω ευγενικά οτιδήποτε μπορεί να μου δώσει, από safeties έως τα πανάκια για τα προσκέφαλα… Μετά από διένεξη με μια αεροσυνοδό που του έλεγε, δεν κάνει να του δώσεις τίποτα, μη μη σταμάτα….. (γκρρρρρρρρρ) γυρνάει και μου δίνει safety ατσαλάκωτη, με την ατάκα: «την πήρες μόνος σου όμως, οκ??»
Συγνώμη, αλλά μόνο οι ΟΑ δίνουν τόση βάση στα αναλώσιμα αυτά?? Γιατί τόσο σφίξιμο;;;
Αντίθετα μου έχει τύχει πολλές φορές να μην έχει η θέση που κάθομαι ούτε περιοδικό, ούτε safety, δείγμα του ότι κάποιος έκανε ότι θα ήθελες να κάνεις εσύ, πριν από σένα!!!! J.
Βγαίνω από την φυσούνα, και βουρ για ένα οργιώδες spotting day @ FRA, the world's spotter’s paradise
After Flight
Χωρίς αποσκευές να περιμένω, αν και της πτήσης μου ήρθαν την ώρα που πέρναγα από το baggage claim, αρκετά γρήγορα, το όλο flight story τελειώνει εδώ. Η FRA είναι ΤΟ ΧΑΟΣ πάντως. Όσες φορές και να έρθεις.. moderator knows…
Flying Experience
9/10. Γιατί ακόμα περιμένω την ηγουμένη να έρθει να μου πει αν μου βρήκε θέση στο παράθυρο. Γιατί ως ΟΑ, δεν ακολουθούν την εμπορική αρχή του συρμού: ΠΟΥΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
Δεν ξέρω πως θα το αντιληφθείτε αυτό μερικοί, αλλά όπως λέγαμε και με τον Cross, τουλάχιστον συγκρίνοντας τις OA και την LH στην ίδια διαδρομή, η LH θα είναι πάντα η λογική, ο επαγγελματισμός.
Οι ΟΑ όμως θα είναι το συναίσθημα, το ελληνικό φιλότιμο.
PreFlight
400 Φωτογραφίες και 8 ώρες μετά, on the way to the gate.
Τίποτα το τρομερό ως transit shopping.
1925 Gate B2 Και αρκετή αναμονή μέχρι να αρχίσει η επιβίβαση
Αφού ξέρετε ότι θα αργήσει να αρχίσει το boarding, πείτε το μας και εμάς να κάνουμε και κανένα τσιγάρο με το πάσο μας…
Στο gate σκάνε μύτη 2 αστυνομικοί, χωρίς να καταλάβω τον λόγο της παρουσίας τους. Κάθονταν εκ δεξιών και εξ αριστερών της πύλης και απλά κοίταζαν… ούτε στην ανατολική Γερμανία να οδηγούσε η άμοιρη η φυσούνα πια…
Flight
06/ 11/ 2004
FRA - ATH
Boeing 737-4Q8, Olympic Airlines, SX-BKF, Dion
ΟΑ 0170
Seat 24A, economy
STD 1950 ATD 1957
STA 2240 ATΑ 2237
72,00 + 24,06 = e96,06
Και ενώ το πρωί δεν είχε εφημερίδες, τώρα είχε στην τελευταία σειρά, εγώ ήμουν προτελευταία σειρά και χωρίς διπλανούς, οπότε πρόλαβα να πάρω. Ήταν όσες είχαν ξεμείνει από την μεσημεριανή πτήση.
0745 boarding λοιπόν και πραγματικά πρώτη φορά εκτίμησα την τελευταία θέση τόσο πολύ. Διπλό παράθυρο, μεγάλο pitch, μπράτσο στυλ love-seat που ενσωματώνεται στην πλάτη του καθίσματος δημιουργώντας ένα καναπέ τέλειο. Το Διον είχε IFE αλλά δεν το χρησιμοποίησε παρα μόνο στην αρχή για την επίδειξη σωστικών μέσων.
Κατά την είσοδο αμέσως ντου στην ηγουμένη για το γνωστό ζήτημα. Μου ζήτησε να της πω που κάθομαι και θα με ειδοποιούσε αργότερα!
0755 Αναγγελία της πτήσης ενημερώνοντάς μας ότι θα πετάξουμε με ένα 737-400 ονόματι Διον και ότι η πτήση θα κρατήσει 2.30 ώρες.
0757 pushback και taxiing
0810 take of on the go στον 18 με λίγη υγρασία, εκπληκτική θέα στα κοντινά χωριουδάκια και απίστευτο άρωμα από την κουζίνα… Λίγο μετά χαθήκαμε μέσα στην ομίχλη και τα σύννεφα. Η ηγουμένη με πλησιάζει και με ρωτάει με ενδιαφέρον για το χόμπυ μας. Ο κυβερνήτης της έδωσε το ΟΚ για μια επισκεψούλα μετά το φαγητό..
Στις 0835 έγινε μια αναγγελία που δεν πολυακουστηκε, πέρα από το ότι πετάμε στα 31000.
Inflight Service
0850 σερβίρεται βραδυνό, μικρό και κάπως άνοστο, άλλα το χειρότερο ήταν ότι τα μόνα ποτά που δίνουν είναι μπύρα και κρασί.
Δυό μπουκλάκια κρασί για να γιορτάσουμε την μέρα, με τις αεροσυνοδούς να το διασκεδάζουν και να είναι αρκετά συζητήσιμες. Το αεροσκάφος σε κλασσικά μπλε καθίσματα και λευκό ντεκορ ενώ στο μπροστά και πίσω μέρος του είχε στους τοίχους ανάγλυφο με το λογότυπο τηςπάλαι ποτέ κραταιάς…
Καθαρό και περιποιημένο, ενδιαφέρον ήταν τα ανακλινόμενα προσάγκωνα … κρίμα η μη χρησιμοποίηση των οθονών κατά την διάρκεια της πτήσης. Στο τσεπάκι ένα μικρό δώρο: το πρόγραμμα orama των ΟΑ για τα Α340 με οδηγίες για το κάθισμα και τις ταινίες.
Το υπόλοιπο της πτήσης πέρασε ήσυχα με μουσικούλα και αξιοποιήση του διπλού καθίσματος για χαλάρωση…
Περίμενα την ώρα που θα έμπαινα στο κοκ πιτ.
Κάποια στιγμή κατά τις 1000 η ηγουμένη με ειδοποιεί και ……….κοκ πιτ here I come!
Οι πιλότοι ήταν περίεργοι να μάθουν για το χόμπυ μας (Εσείς είστε αυτοί που μας βγάζετε φωτογραφίες;;;
είδαν και απόειδαν όταν τους είπα για την μονοήμερη εκδρομή στην FRA, με πέρασαν στανταρ για τρελό. 
Η ώρα κύλουσε και το θέμα μας ήταν η φωτογράφιση την οποία και αυτοί δεν επιδοκίμαζαν εν πτήση. Επιστροφή στην θέση μου λόγω καθόδου…
Απέλπιδα προσπάθεια: Μήπως χωρίς φωτογραφική γίνεται να κάτσω στο jumpseat για την προσγείωση (μεταξύ μας και τι δεν θα έκανα για jumpseat σε βραδυνή προσγείωση… πείτε με ότι θέλετε, αλλα η εμπειρία είναι ανεπανάληπτη…) Η ηγουμένη πρέπει να με λυπήθηκε και μου είπε ότι θα ρωτούσε….
1125 και finals για τον 03R πάνω από τον Σαρωνικό…
Μια γυναίκα «σκαρφαλώνει» προς το πίσω μέρος του αεροσκάφους και μου κάνει νεύμα να πάω εκεί…
Τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα φαντάζεστε….
1135 touchdown και 1137 full stop σε remote stand, νομίζω στο ίδιο από το οποίο φύγαμε το πρωί.
1145 On the road to the party….
Flying Experience
10+/10
οκ, ότι και να πεις είναι λίγο…
one day to remember….
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Hristo, στην Νικολέτα και στο πλήρωμα της 170 καθώς και όσους αντεξαν και διάβασαν έως εδώ!
Ακολουθεί ένα μακροσκελές trip report, οπότε, καλή δύναμη σε όποιον το τολμήσει!!!
Preflight
Ένα αρκετά βάναυσο ξύπνημα στις 0600, με ελάχιστο ύπνο, σου εγγυάται ένα σίγουρο ροχαλητό εν πτήσει.
Με το τουτου στον Λευτεράκη τον Βενιζέλο και γραμμή για check in. Πολλοί γκισέδες opened, με 3-5 άτομα ουρά ο καθένας.
Το εισιτήριο το είχα κάνει κράτηση μια βδομάδα πριν, και δυο μέρες πριν πήγα στην Φιλελλήνων να το αγοράσω. 4% έκπτωση με visa.
Έβαλα τα μίλια στον Ίκαρο, πήρα και θηκούλα για τα εισιτήρια, είπα να κάνω και το τελειωτικό βήμα….
Να με …προκαθήσουν. Ζήτησα την 5F και την 6A για κάθε σκέλος.Στο check in έχει έρθει η σειρά μου, μόνο hand luggage και πάω με το χαμόγελο στα χείλη να πάρω την θεσούλα μου…
Ε, με το χαμόγελο έμεινα… :?
Το σπίρτο στα κεντρικά απλά είχε γράψει μια σημείωση στο Database, ώστε να μου έδιναν την θέση μου, εάν αυτή ήταν διαθέσιμη… Ε τι προκάθιση (sic: preseating) είναι αυτή;; Νευράκια τσαταλάκια αλλά τίποτα δεν θα μου χάλαγε την μέρα εμένα… Μέχρι που μου είπε ότι δεν έχει άλλο παράθυρο διαθέσιμο (ουτε σε stok?? Black humor…..)
Δεν βαριέσαι λέω, καλά θα πάθουν τα μπαστάρδια και θα κλείσουν, να μάθουν, κλπ κλπ κλπ τα μπινελίκια έδιναν και έπαιρναν….
:evil: :evil:
Βόλτα κανένα πεντάλεπτο και μετά boarding pass check και σωματικός έλεγχος στις θύρες.
0740. Gate Β21 και στην ουρά για το λεωφορειάκι.
Flight
06/ 11/ 2004
ATH - FRA
Boeing 737-42J, Olympic Airlines, SX-BMC, City of Alexandroupolis
ΟΑ 0165
Seat 19C (18A), economy
STD 0815 ATD 0830
STA 1125 ATΑ 1130
72,00 + 28,76 = e100,76
0750. Μέσα στο λεωφορειάκι στριμωξίδι και κλασσικές πρωινές … «ευοσμίες» μεσήλικων Γερμανών.
Πίσω μας ακολουθούσε και δεύτερο λεωφορείο. Ξεκινάμε για τα remote stands, προσπερνάμε ένα LH A320 και φτάνουμε στην Χιονάτη και τους 7, εεεεεεχμ …6 κύκλους J. Ευκαιρία για μερικές φωτο κατά την επιβίβαση η οποία γινόταν μόνο από την μπροστινή σκάλα. Καλωσόρισμα από τις αεροσυνοδούς και κλασσικά τις προσεγγίζω με το αίτημα του παραθύρου, μήπως και μπορούν να με αλλάξουν με κάποιον επιβάτη. Ήλπιζα να μην έχει ώστε με ένα λυπητερό υφάκι να την έριχνα για να μπω στο κοκ πιτ. Μου απάντησε ότι θα με ενημέρωνε μόλις τελείωνε η επιβίβαση. Κατευθύνομαι στο πίσω μέρος του αεροσκάφους όπου βλέπω πίσω από την κουρτίνα τον φροντιστή να τρώει.. εχμ, τσεκάρει το πρωινό μας!!! Του ζητάω φυσικά να βγώ στην πίσω σκάλα για φωτογραφίες και μου απαντάει την καραμέλα, «..κύριε δεν επιτρέπεται η φωτογράφιση, αλλά κάνε ότι είναι να κάνεις γρήγορα γιατί θα βρω τον μπελά μου…» Εν τω μεταξύ εμένα η ηγουμένη δεν μου γέμιζε και πολύ το μάτι, και σκέφτηκα να δοκιμάσω κατευθείαν στο πιλοτήριο. Μόλις λέω την λέξη πιλοτήριο η ηγουμένη να έχει αλλάξει χίλια χρώματα… ούτε βόμβα να της έλεγα ότι είχα… Μου ζητάει το όνομά μου, ψάχνει στην λίστα των επιβατών και μετά κατευθύνεται προς το κοκ πιτ. Η τύπισσα πρέπει να τα είχε κάνει επάνω της, γιατί το πρώτο που ρωτάει τον κυβερνήτη ήταν, ξέρετε αυτόν τον κύριο τάδε εδώ πίσω;;; Μα καλή μου ξανθιά, αν τον ήξερα και με ήξερε, σε εσένα θα μιλούσα στην αρχή;;;;; :? Ακολούθησε το γνωστό ποίημα ότι όσο είμαστε στο έδαφος κάνε ότι θες, αλλά στον αέρα ξέχνα το ρε φιλαράκι μην βρω κανένα μπελά, και με τη πόρτα να την έχω φάει και να είμαι σε διαδικασία χώνευσης, πάω στην θέση μου. Ώρα 0815 και πριν καλά καλά κάτσω στην θεσούλα μου στον διάδρομο, αρχίζουν τα ωραία…
Μια «παραθυριούχος» της μπροστινής σειράς μου παραχωρεί την θέση της. Προφανώς είχε ακούσει τις συζητήσεις για την θέση στο παράθυρο με τον διπλανό μου. Δεν θα σχολιάσω περισσότερο την κοπέλα, αλλά της χρωστάω ένα ευχαριστώ που μου έσωσε την απόλαυση της πτήσης!!
0820 Crosscheck και δυο λεπτά αργότερα ο κυβερνήτης κάνει την αναγγελία της πτήσης με ένα τυπικό
«..Καλωσορίσατε στην πτήση των Ολυμπιακών Αερογραμμών αριθμός 165 προς Φρανκφούρτη. Η πτήση θα διαρκέσει 2.40mins. Θα πετάξουμε με ένα Boeing 737-400 με όνομα Η πόλις της Αλεξανδρούπολις.» και κάπου εκεί ήταν και η τελευταία φορά που τον ακούσαμε μέχρι την προσγείωση.0830 Pushback και taxiing μπροστά από το terminal και τελικά 0837 απογείωση on the go από τον 03R.
Ιδιαίτερα συννεφιασμένος καιρός, μπαινοβγαίναμε σε στρώματα νεφών μέχρι που κάποια στιγμή επιτέλους βγήκαμε στον ήλιο και φυσικά ήτανη χαρά της φωτογραφίας!!! 0854 και ενώ πετάγαμε δυτικά πάνω από τον Κορινθιακό, αρχίζει να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, συνεχίζουμε βόρεια περνώντας πάνω από το Γαλαξίδι, το φράγμα του Μόρνου, ενώ στο βάθος φαίνεται η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου. Στη συνέχεια πάνω από τα Βαρδούσια και τον Τυμφρηστό, (φράγμα Αχελώου και λίμνη Κρεμαστών) και εμένα να με έχει πιάσει μια απίστευτη λιγούρα. Πρώτη φορά το πρωινό το σερβίρουν τόσο αργά….
0908 πετάμε πάνω από τα Ιωάννινα και το αεροδρόμιο είναι άδειο.
0915 και ενώ έχω χάσει την αίσθηση του που ακριβώς βρισκόμαστε μετά από αλλεπάλληλες στροφές, σερβίρουν επιτέλους το τιμημένο το πρωινό!!
Inflight Service
Οκ, εδώ είμαστε…Πλήρες πρωινό, πρέπει να είναι η πρώτη φορά εν πτήσει που δεν το έφαγα όλο.
Bar service με Χυμό Λακωνία
(σας βλέπω που ξερογλύφεστε J ), νερό και μετά από πολυυυυύ ώρα, ήρθε και ο τιμημένος ο καφές και το τσάι-tee-tea-τσάι παρακαλώ!!Μέχρι εδώ όλα είναι τυπικά. Και εκεί γίνεται το μεγάλο μπαμ… Πανέρι με ζεστά, ναι ζεστά κρουασάν. Και εγώ μένω μα***ας… Days of glory of Swissair. Εκεί πια, οκ… Respect!
Κατά τα άλλα inflight entertaintment υπάρχει μόνο στην οργιώδη φαντασία του επιβάτη, το περιοδικό λάμπει δια της 5ετους απουσίας του, ενώ το Inflight shopping προφανώς αποτελεί σενάριο του Φιλιπ Ντικ για τις ΟΑ.
Ας είναι…Το αεροσκάφος είναι πεντακάθαρο, με τα τζάμια να αποτελούν παραφωνία, τα καθίσματα άνετα, αν και με charterική διάταξη. Εμένα πάντως δεν μου φάνηκε στενόχωρο.
Οι αεροσυνοδοί τίποτα το ιδιαίτερο, σε πολλές φάσεις, όπως όταν σερβίρανε τον καφέ και το τσάι φαινόταν σαν να έκαναν αγγαρεία, αλλά κατά τα άλλα ήταν άοσμες άχρωμες παρουσίες.
1030. Συνεχίζω με την πτήση η οποία αποδείχτηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, κύρια όταν στην θέση στον διάδρομο ήρθε ένας γερμανός Businessman με το lap top του και με πολλές photo στο ACDsee willing to commence about… το δε μεσαίο κάθισμα, είναι αριστούργημα όταν είναι κενό. Smells like business class.
Ούτως η άλλως δεν είχα την παραμικρή ιδέα που βρισκόμασταν, αφού από κάτω μας βασίλευαν τα σύννεφα και ο διπλανός μου ήθελε να μάθει πως οι Ολυμπιακές καταφέρνουν να προσφέρουν τέτοιες τιμές και τέτοια γεύματα χωρίς να φαλιρίσουν….
Άντε να του εξηγήσεις….
Για κανένα μισάωρο, και ενώ πετάμε πια πάνω από την Γερμανία πέφτει σύρμα για αναταράξεις, οι οποίες προσέδωσαν μια νότα ενδιαφέροντος στην μονοτονία της πτήσης.
Να ναι καλά η Oly και το discman μου.
1105 έχουμε την αναγγελία για descent από το πιλοτήριο και κανένα δεκάλεπτο αργότερα, πάνω που μπαίναμε στα σύννεφα, κάλεσε τους F/As να πάρουν θέσεις προσγείωσης..
1118 έχουμε touchdown στον 25L με την US airbase στα αριστερά μας και κατόπιν taxiing έως το terminal 1 για το gate μας, με πολλές διακοπές για να απογειωθούν τα heavy της LH.
1130 είμαστε πια στο gate και όπως έιπα, ήθελα σε αυτό το ταξίδι να είναι όλα the right way. Μένω τελευταίος και προσεγγίζω τον φροντιστή της πτήσης, που θυμόταν το πόσο καμμένος είμαι με τα αεροπορικά και του ζητάω ευγενικά οτιδήποτε μπορεί να μου δώσει, από safeties έως τα πανάκια για τα προσκέφαλα… Μετά από διένεξη με μια αεροσυνοδό που του έλεγε, δεν κάνει να του δώσεις τίποτα, μη μη σταμάτα….. (γκρρρρρρρρρ) γυρνάει και μου δίνει safety ατσαλάκωτη, με την ατάκα: «την πήρες μόνος σου όμως, οκ??»
Συγνώμη, αλλά μόνο οι ΟΑ δίνουν τόση βάση στα αναλώσιμα αυτά?? Γιατί τόσο σφίξιμο;;;
Αντίθετα μου έχει τύχει πολλές φορές να μην έχει η θέση που κάθομαι ούτε περιοδικό, ούτε safety, δείγμα του ότι κάποιος έκανε ότι θα ήθελες να κάνεις εσύ, πριν από σένα!!!! J.
Βγαίνω από την φυσούνα, και βουρ για ένα οργιώδες spotting day @ FRA, the world's spotter’s paradise
After Flight
Χωρίς αποσκευές να περιμένω, αν και της πτήσης μου ήρθαν την ώρα που πέρναγα από το baggage claim, αρκετά γρήγορα, το όλο flight story τελειώνει εδώ. Η FRA είναι ΤΟ ΧΑΟΣ πάντως. Όσες φορές και να έρθεις.. moderator knows…
Flying Experience
9/10. Γιατί ακόμα περιμένω την ηγουμένη να έρθει να μου πει αν μου βρήκε θέση στο παράθυρο. Γιατί ως ΟΑ, δεν ακολουθούν την εμπορική αρχή του συρμού: ΠΟΥΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
Δεν ξέρω πως θα το αντιληφθείτε αυτό μερικοί, αλλά όπως λέγαμε και με τον Cross, τουλάχιστον συγκρίνοντας τις OA και την LH στην ίδια διαδρομή, η LH θα είναι πάντα η λογική, ο επαγγελματισμός.
Οι ΟΑ όμως θα είναι το συναίσθημα, το ελληνικό φιλότιμο.
Το FRA":3q8lzed9 said:
PreFlight
400 Φωτογραφίες και 8 ώρες μετά, on the way to the gate.
Τίποτα το τρομερό ως transit shopping.
1925 Gate B2 Και αρκετή αναμονή μέχρι να αρχίσει η επιβίβαση
Αφού ξέρετε ότι θα αργήσει να αρχίσει το boarding, πείτε το μας και εμάς να κάνουμε και κανένα τσιγάρο με το πάσο μας…
Στο gate σκάνε μύτη 2 αστυνομικοί, χωρίς να καταλάβω τον λόγο της παρουσίας τους. Κάθονταν εκ δεξιών και εξ αριστερών της πύλης και απλά κοίταζαν… ούτε στην ανατολική Γερμανία να οδηγούσε η άμοιρη η φυσούνα πια…
Flight
06/ 11/ 2004
FRA - ATH
Boeing 737-4Q8, Olympic Airlines, SX-BKF, Dion
ΟΑ 0170
Seat 24A, economy
STD 1950 ATD 1957
STA 2240 ATΑ 2237
72,00 + 24,06 = e96,06
Και ενώ το πρωί δεν είχε εφημερίδες, τώρα είχε στην τελευταία σειρά, εγώ ήμουν προτελευταία σειρά και χωρίς διπλανούς, οπότε πρόλαβα να πάρω. Ήταν όσες είχαν ξεμείνει από την μεσημεριανή πτήση.
0745 boarding λοιπόν και πραγματικά πρώτη φορά εκτίμησα την τελευταία θέση τόσο πολύ. Διπλό παράθυρο, μεγάλο pitch, μπράτσο στυλ love-seat που ενσωματώνεται στην πλάτη του καθίσματος δημιουργώντας ένα καναπέ τέλειο. Το Διον είχε IFE αλλά δεν το χρησιμοποίησε παρα μόνο στην αρχή για την επίδειξη σωστικών μέσων.
Κατά την είσοδο αμέσως ντου στην ηγουμένη για το γνωστό ζήτημα. Μου ζήτησε να της πω που κάθομαι και θα με ειδοποιούσε αργότερα!
0755 Αναγγελία της πτήσης ενημερώνοντάς μας ότι θα πετάξουμε με ένα 737-400 ονόματι Διον και ότι η πτήση θα κρατήσει 2.30 ώρες.
0757 pushback και taxiing
0810 take of on the go στον 18 με λίγη υγρασία, εκπληκτική θέα στα κοντινά χωριουδάκια και απίστευτο άρωμα από την κουζίνα… Λίγο μετά χαθήκαμε μέσα στην ομίχλη και τα σύννεφα. Η ηγουμένη με πλησιάζει και με ρωτάει με ενδιαφέρον για το χόμπυ μας. Ο κυβερνήτης της έδωσε το ΟΚ για μια επισκεψούλα μετά το φαγητό..
Στις 0835 έγινε μια αναγγελία που δεν πολυακουστηκε, πέρα από το ότι πετάμε στα 31000.
Inflight Service
0850 σερβίρεται βραδυνό, μικρό και κάπως άνοστο, άλλα το χειρότερο ήταν ότι τα μόνα ποτά που δίνουν είναι μπύρα και κρασί.
Δυό μπουκλάκια κρασί για να γιορτάσουμε την μέρα, με τις αεροσυνοδούς να το διασκεδάζουν και να είναι αρκετά συζητήσιμες. Το αεροσκάφος σε κλασσικά μπλε καθίσματα και λευκό ντεκορ ενώ στο μπροστά και πίσω μέρος του είχε στους τοίχους ανάγλυφο με το λογότυπο τηςπάλαι ποτέ κραταιάς…
Καθαρό και περιποιημένο, ενδιαφέρον ήταν τα ανακλινόμενα προσάγκωνα … κρίμα η μη χρησιμοποίηση των οθονών κατά την διάρκεια της πτήσης. Στο τσεπάκι ένα μικρό δώρο: το πρόγραμμα orama των ΟΑ για τα Α340 με οδηγίες για το κάθισμα και τις ταινίες.
Το υπόλοιπο της πτήσης πέρασε ήσυχα με μουσικούλα και αξιοποιήση του διπλού καθίσματος για χαλάρωση…
Περίμενα την ώρα που θα έμπαινα στο κοκ πιτ.
Κάποια στιγμή κατά τις 1000 η ηγουμένη με ειδοποιεί και ……….κοκ πιτ here I come!
Οι πιλότοι ήταν περίεργοι να μάθουν για το χόμπυ μας (Εσείς είστε αυτοί που μας βγάζετε φωτογραφίες;;;
είδαν και απόειδαν όταν τους είπα για την μονοήμερη εκδρομή στην FRA, με πέρασαν στανταρ για τρελό. Η ώρα κύλουσε και το θέμα μας ήταν η φωτογράφιση την οποία και αυτοί δεν επιδοκίμαζαν εν πτήση. Επιστροφή στην θέση μου λόγω καθόδου…
Απέλπιδα προσπάθεια: Μήπως χωρίς φωτογραφική γίνεται να κάτσω στο jumpseat για την προσγείωση (μεταξύ μας και τι δεν θα έκανα για jumpseat σε βραδυνή προσγείωση… πείτε με ότι θέλετε, αλλα η εμπειρία είναι ανεπανάληπτη…) Η ηγουμένη πρέπει να με λυπήθηκε και μου είπε ότι θα ρωτούσε….
1125 και finals για τον 03R πάνω από τον Σαρωνικό…
Μια γυναίκα «σκαρφαλώνει» προς το πίσω μέρος του αεροσκάφους και μου κάνει νεύμα να πάω εκεί…
Τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα φαντάζεστε….
1135 touchdown και 1137 full stop σε remote stand, νομίζω στο ίδιο από το οποίο φύγαμε το πρωί.
1145 On the road to the party….
Flying Experience
10+/10
οκ, ότι και να πεις είναι λίγο…
one day to remember….
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Hristo, στην Νικολέτα και στο πλήρωμα της 170 καθώς και όσους αντεξαν και διάβασαν έως εδώ!
Σου δίνει boarding pass, αλλά αυτό είναι...ενδεικτικό; 
