Η συμμετοχή σε συνέδριο-σεμινάριο στην Γερμανία αυτόν τον καιρό είναι από μόνη της μια τεράστια πρόκληση: Ξέρεις ότι στην καλύτερη θα αρχίσουν οι πάσης φύσεως ερωτήσεις για την Ελλάδα ακόμα και σε άσχετα θέματα ή στην χειρότερη κάθε πικραμένος κομπλεξικός θα σου την λέει επί 3ημερο για ότι τον απασχολεί και φυσικά θεωρεί την Ελλάδα υπεύθυνη. ¨Έτσι λίγο η προκατάληψη, λίγο η αναταραχή στην Ελλάδα δεν αποφάσιζα να δηλώσω συμμετοχή και δεν έκλεισα από νωρίς πτήση. Συνήθως καβατζάρω τα 99ρια της LH αλλά φέτος δεν είχε πολλά για τέλη Ιούνη και δεν πρόλαβα και έτσι τελικά πήρα την απόφαση τελευταία στιγμή να δηλώσω συμμετοχή . Χαζεύοντας τις μεταμεσονύκτιες ώρες έπεσε το ματάκι μου σε ένα 93 ευρώ συνολική τιμή o/w για το ATH-FRA το οποίο και χτύπησα άμεσα.
Το Site της Αιγαίου είχα καιρό να το περιεργαστώ διότι ως ανέφερα ήμουν για καιρό LH dedicated και με εξέπληξε ευχάριστα ότι μπορείς να παραγγείλεις και special meal οπότε επειδή είμαι on diabetic risk διάλεξα γεύμα για διαβητικούς.
Ηλεκτρονικό check in και μετάβαση με το Ι.Χ στο ΕΛ Βελ αφού είχε απεργία την Τετάρτη 29/6 και στάθμευση στο βολικό Μ.Δ parking
Στο αεροδρόμιο επικρατούσε λίγος χαμός αφού η απεργία των ΕΕΚ έσπρωξε πολλές πτήσεις της Αιγαίου να αναχωρούν στις 12.00 και για να είμαι ειλικρινής κάτι δεν με άρεσε σε αυτό το σχεδιασμό αλλά δεν είχα και άλλη επιλογή. Check in σχετικά γρήγορα με drop off και καρφί για Β13 όπου το ex νΟΑ περίμενε να μας παραλάβει. Γίνεται το boarding και λαμβάνω την 5 A αλλά η φυσούνα δεν απομακρύνεται…. Σηκώνω το κεφάλι και διαπιστώνω ότι λείπει η οθόνη IFE άρα λέω το α/φος δεν είναι της παραγγελίας ( το registration το είδα μετά την αποβίβαση ήταν το SX DGE) αλλά το seat pitch είναι ανετότατο.
Παρέρχεται η 12η μεσημβρινή και ανακοινώνεται από τον θάλαμο διακυβερνήσεως ότι λόγο αυξημένης κυκλοφορίας θα καθυστερήσουμε για 1-2 ώρες (sic) και ζούμε αυτό το οποίο στα αμερικανικά λέγεται tarmac delay…Το οποίο σημειωτέο δεν αποζημιώνεται από την νομοθεσία καθ α γνωρίζω… Σε ένα ελληνικό α/φος αρχίζει το σχετικό μπινελίκι έως βρυσίδι, εγκαλείται φυσικά το κράτος, αι κομουνισταί που απεργούν , η μέρκελ, μερικοί πιο έμπειροι κάνουν τσ τσ τσ αυτά δεν γινόταν επί π.ΟΑ (εμένα μου λές) και έτσι είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα ενώ εγώ γνωρίζομαι με τους διπλανοί μου που είναι στην ηλικία μου και πάνε Γερμανία για τους ίδιους λόγους ήγουν δουλειές και λέμε για τα ραντεβού μας και πόσο θα μας την ξαναπούν οι εκεί συνάδελφοι.
Το πλήθος εγκαλεί την Αιγαίου διότι δεν έπρεπε να μας ‘φορτώσουν’ διότι θα μπορούσαμε (?) να μείνουμε στο αεροδρόμιο να απολαύσουμε τον καφέ μας κτλπ ενώ εδώ θα σκάσουμε, ενόσω τα ελληνικά μωρά τσιρίζουν και τα γερμανικά τα οποία για άγνωστους λόγους σε μένα όχι δεν κλαίνε αλλά απλώς κοιμούνται στην αγκαλιά των Γερμανών γονέων που απλά περιμένουν και απορούν με όσα ακούν αλλά δεν καταλαβαίνουν από τους Έλληνες.
¨Έτσι στην μισή ώρα η ηγουμένη αποφασίζει και βγάζει τρόλεϊ με ποτά οι άνδρες την πέφτουν στις μπύρες και οι κυρίες στην κόκα λάιτ και έτσι παρέρχεται συνολικά η 1η ‘ώρα ότε και βλέπω την φυσούνα να ξεκουμπώνει και να αρχίζει η επίδειξη σωστικών με τον παραδοσιακό τρόπο….(καιρό είχα να το δω σε airbus Aegean)
Άνετη απογείωση και ήρεμη πτήση όταν σκάει μύτη το τρόλεϊ για να μοιράσει το φαγητό και η φροντιστής έρχεται λέει το όνομα μου με ρωτάει εάν παρήγγειλα special meal γνέφω ναι και μου δίνει τον δίσκο με ειδική σήμανση Diabetic…Κάτι δεν με αρέσει από την αρχή, εγώ έχω αφράτο ψωμάκι κάιζερ λευκό σαν ασπρόρουχο μετά από φροντίδα στο ατμοκαθαριστήριο «Ο Γοργοπόταμος» και ο δίπλα μαύρο…. Σηκώνω το αλουμίνιο και αποκαλύπτεται ότι το γεύμα για διαβητικούς είναι άσπρο ρυζι μπασμάτι με φιλέτο γαλοπούλας και μπρόκολα… Τελικά ο ΄Σεφ είναι ¨Αμυ(α)λος…. Δεν εξηγείται ότι και το ψωμί μαζί με το ρύζι είναι πίττα στο άμυλο που φυσικά είναι ότι ένας διαβητικός καλείται να αποφύγει…. Το κοιτάω το ξανακοιτάω ενώ ο δίπλα που ήδη έχει μαγευτεί από τα πολύ πρωτότυπα ζυμαρικά της Αιγαίου-fussili με τυριά μαύρο ψωμί τυράκι λα βας και γλυκό μους με ρωτάει γιατί έχω άλλο φαγητό και του εξηγώ… Ρε μου λέει άμα έχεις ζάχαρο δεν κάνει να τρως ψωμί και ρύζι και πατάτες (με ρωτάει γιατί δεν είναι και σίγουρος αλλά κάτι έχει ακούσει) Ναι λέω αλλά μάλλον ο Σεφ είναι άμυ(α)λος…(Το έχβ ξαναγράψει ο Βασιλάκης ή ήταν έμπορος ζυμαρικών πρίν ανοίξει την αιγαίου ή πήρε την κόρη του μακαρίτη ντου Ντεβέτα (για τους γνωρίζοντες)
Εν τω μεταξύ έρχεται ηγουμένη και ζητάω μπύρα χωρίς αλκοόλ ααα μου λέει δεν έχουμε…Κρίμα λέω και πίνω νεράκι, ενόσω η πτήση είναι υπέροχη, ο ήλιος φωτίζει τας βουνοκορφάς και επιτέλους λαμβάνουμε την θέση μας για προσγείωση στην συννεφιασμένη Φρανκφούρτη… Και αρχίζει η τροχοδρόμηση… και δώστου και άντε και που πάμε, καταλήγουμε κάπου στην άκρη του διαδρόμου και σκάνε μύτη δύο βανάκια της landepolizei και μας λέει ο πιλότος ετοιμάστε τα διαβατήρια σας θα κάνει έλεγχο η αστυνομία…
Ιερό το δικαίωμα τους αλλά τα τελευταία δύο χρόνια αυτό το πράμα έχει χαρακτήρα μονιμότητας…Εν τω μεταξύ οι Γερμανοί φωνάζουν που οι Δανοί κάνουν τα ίδια και θα αρχίσουν τους ελέγχους… πάμε ολοταχώς προς τα πίσω σε λίγα χρόνια ίσως να έχουμε τις ομορφιές του παρελθόντος και ελέγχους σε διαβατήρια σφραγίδες και ποιος ξέρει τι άλλο….
Μετά από την αποβίβαση τα λεωφορεία αφού μας έκαναν μια περιήγηση αλλά Λαγόπουλος στο αεροδρόμιο όπου είδα στην τεχνική βάση ένα 747 της AF να το περιποιούνται αποβιβαστήκαμε για να παραλάβουμε τις αποσκευές μας
Θετικά
1.Η άνεση του αεροσκάφους. Δεν είχε το IFE αλλά και καθαρό ήταν και καλό pitch
2.Η συμπεριφορά του πληρώματος. Δεν χαμογελούσε φυσικά διότι ως ¨Ελληνες δεν κάνει λόγω πένθους αλλά κατά τα άλλα ήταν ευγενικό.
2.Ότι μοίρασαν ποτά κατά την καθυστέρηση
Αρνητικά.
1.Φυσικά η παπαριά του Σεφ. Σκέφτομαι να γράψω ένα γράμμα στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Δεν πάνε καλά οι ανθρώποι.
2.Κακό είναι να είχαν μπυρίτσα χωρίς αλκοόλ.? Η LH έχει πάντα και σου επιτρέπει να οδηγήσεις μετά με ασφάλεια
3.Ότι μας έβαλαν και καθόμασταν. Ας περιμέναμε στο αεροδρόμιο που έχει και φραπε και wi fi
Συμπέρασμα. Μια χαρά κάνεις την δουλεία σου με την αιγαίου αλλά νομίζω έχει αρχίσει να χάνεται αυτός ο ενθουσιασμός της αρχής για να έχουμε τον επιβάτη βασιλειά…. Αφού πέθανε ο ανταγωνισμός καλά να πάθουμε….
Το Site της Αιγαίου είχα καιρό να το περιεργαστώ διότι ως ανέφερα ήμουν για καιρό LH dedicated και με εξέπληξε ευχάριστα ότι μπορείς να παραγγείλεις και special meal οπότε επειδή είμαι on diabetic risk διάλεξα γεύμα για διαβητικούς.
Ηλεκτρονικό check in και μετάβαση με το Ι.Χ στο ΕΛ Βελ αφού είχε απεργία την Τετάρτη 29/6 και στάθμευση στο βολικό Μ.Δ parking
Στο αεροδρόμιο επικρατούσε λίγος χαμός αφού η απεργία των ΕΕΚ έσπρωξε πολλές πτήσεις της Αιγαίου να αναχωρούν στις 12.00 και για να είμαι ειλικρινής κάτι δεν με άρεσε σε αυτό το σχεδιασμό αλλά δεν είχα και άλλη επιλογή. Check in σχετικά γρήγορα με drop off και καρφί για Β13 όπου το ex νΟΑ περίμενε να μας παραλάβει. Γίνεται το boarding και λαμβάνω την 5 A αλλά η φυσούνα δεν απομακρύνεται…. Σηκώνω το κεφάλι και διαπιστώνω ότι λείπει η οθόνη IFE άρα λέω το α/φος δεν είναι της παραγγελίας ( το registration το είδα μετά την αποβίβαση ήταν το SX DGE) αλλά το seat pitch είναι ανετότατο.
Παρέρχεται η 12η μεσημβρινή και ανακοινώνεται από τον θάλαμο διακυβερνήσεως ότι λόγο αυξημένης κυκλοφορίας θα καθυστερήσουμε για 1-2 ώρες (sic) και ζούμε αυτό το οποίο στα αμερικανικά λέγεται tarmac delay…Το οποίο σημειωτέο δεν αποζημιώνεται από την νομοθεσία καθ α γνωρίζω… Σε ένα ελληνικό α/φος αρχίζει το σχετικό μπινελίκι έως βρυσίδι, εγκαλείται φυσικά το κράτος, αι κομουνισταί που απεργούν , η μέρκελ, μερικοί πιο έμπειροι κάνουν τσ τσ τσ αυτά δεν γινόταν επί π.ΟΑ (εμένα μου λές) και έτσι είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα ενώ εγώ γνωρίζομαι με τους διπλανοί μου που είναι στην ηλικία μου και πάνε Γερμανία για τους ίδιους λόγους ήγουν δουλειές και λέμε για τα ραντεβού μας και πόσο θα μας την ξαναπούν οι εκεί συνάδελφοι.
Το πλήθος εγκαλεί την Αιγαίου διότι δεν έπρεπε να μας ‘φορτώσουν’ διότι θα μπορούσαμε (?) να μείνουμε στο αεροδρόμιο να απολαύσουμε τον καφέ μας κτλπ ενώ εδώ θα σκάσουμε, ενόσω τα ελληνικά μωρά τσιρίζουν και τα γερμανικά τα οποία για άγνωστους λόγους σε μένα όχι δεν κλαίνε αλλά απλώς κοιμούνται στην αγκαλιά των Γερμανών γονέων που απλά περιμένουν και απορούν με όσα ακούν αλλά δεν καταλαβαίνουν από τους Έλληνες.
¨Έτσι στην μισή ώρα η ηγουμένη αποφασίζει και βγάζει τρόλεϊ με ποτά οι άνδρες την πέφτουν στις μπύρες και οι κυρίες στην κόκα λάιτ και έτσι παρέρχεται συνολικά η 1η ‘ώρα ότε και βλέπω την φυσούνα να ξεκουμπώνει και να αρχίζει η επίδειξη σωστικών με τον παραδοσιακό τρόπο….(καιρό είχα να το δω σε airbus Aegean)
Άνετη απογείωση και ήρεμη πτήση όταν σκάει μύτη το τρόλεϊ για να μοιράσει το φαγητό και η φροντιστής έρχεται λέει το όνομα μου με ρωτάει εάν παρήγγειλα special meal γνέφω ναι και μου δίνει τον δίσκο με ειδική σήμανση Diabetic…Κάτι δεν με αρέσει από την αρχή, εγώ έχω αφράτο ψωμάκι κάιζερ λευκό σαν ασπρόρουχο μετά από φροντίδα στο ατμοκαθαριστήριο «Ο Γοργοπόταμος» και ο δίπλα μαύρο…. Σηκώνω το αλουμίνιο και αποκαλύπτεται ότι το γεύμα για διαβητικούς είναι άσπρο ρυζι μπασμάτι με φιλέτο γαλοπούλας και μπρόκολα… Τελικά ο ΄Σεφ είναι ¨Αμυ(α)λος…. Δεν εξηγείται ότι και το ψωμί μαζί με το ρύζι είναι πίττα στο άμυλο που φυσικά είναι ότι ένας διαβητικός καλείται να αποφύγει…. Το κοιτάω το ξανακοιτάω ενώ ο δίπλα που ήδη έχει μαγευτεί από τα πολύ πρωτότυπα ζυμαρικά της Αιγαίου-fussili με τυριά μαύρο ψωμί τυράκι λα βας και γλυκό μους με ρωτάει γιατί έχω άλλο φαγητό και του εξηγώ… Ρε μου λέει άμα έχεις ζάχαρο δεν κάνει να τρως ψωμί και ρύζι και πατάτες (με ρωτάει γιατί δεν είναι και σίγουρος αλλά κάτι έχει ακούσει) Ναι λέω αλλά μάλλον ο Σεφ είναι άμυ(α)λος…(Το έχβ ξαναγράψει ο Βασιλάκης ή ήταν έμπορος ζυμαρικών πρίν ανοίξει την αιγαίου ή πήρε την κόρη του μακαρίτη ντου Ντεβέτα (για τους γνωρίζοντες)
Εν τω μεταξύ έρχεται ηγουμένη και ζητάω μπύρα χωρίς αλκοόλ ααα μου λέει δεν έχουμε…Κρίμα λέω και πίνω νεράκι, ενόσω η πτήση είναι υπέροχη, ο ήλιος φωτίζει τας βουνοκορφάς και επιτέλους λαμβάνουμε την θέση μας για προσγείωση στην συννεφιασμένη Φρανκφούρτη… Και αρχίζει η τροχοδρόμηση… και δώστου και άντε και που πάμε, καταλήγουμε κάπου στην άκρη του διαδρόμου και σκάνε μύτη δύο βανάκια της landepolizei και μας λέει ο πιλότος ετοιμάστε τα διαβατήρια σας θα κάνει έλεγχο η αστυνομία…
Ιερό το δικαίωμα τους αλλά τα τελευταία δύο χρόνια αυτό το πράμα έχει χαρακτήρα μονιμότητας…Εν τω μεταξύ οι Γερμανοί φωνάζουν που οι Δανοί κάνουν τα ίδια και θα αρχίσουν τους ελέγχους… πάμε ολοταχώς προς τα πίσω σε λίγα χρόνια ίσως να έχουμε τις ομορφιές του παρελθόντος και ελέγχους σε διαβατήρια σφραγίδες και ποιος ξέρει τι άλλο….
Μετά από την αποβίβαση τα λεωφορεία αφού μας έκαναν μια περιήγηση αλλά Λαγόπουλος στο αεροδρόμιο όπου είδα στην τεχνική βάση ένα 747 της AF να το περιποιούνται αποβιβαστήκαμε για να παραλάβουμε τις αποσκευές μας
Θετικά
1.Η άνεση του αεροσκάφους. Δεν είχε το IFE αλλά και καθαρό ήταν και καλό pitch
2.Η συμπεριφορά του πληρώματος. Δεν χαμογελούσε φυσικά διότι ως ¨Ελληνες δεν κάνει λόγω πένθους αλλά κατά τα άλλα ήταν ευγενικό.
2.Ότι μοίρασαν ποτά κατά την καθυστέρηση
Αρνητικά.
1.Φυσικά η παπαριά του Σεφ. Σκέφτομαι να γράψω ένα γράμμα στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Δεν πάνε καλά οι ανθρώποι.
2.Κακό είναι να είχαν μπυρίτσα χωρίς αλκοόλ.? Η LH έχει πάντα και σου επιτρέπει να οδηγήσεις μετά με ασφάλεια
3.Ότι μας έβαλαν και καθόμασταν. Ας περιμέναμε στο αεροδρόμιο που έχει και φραπε και wi fi
Συμπέρασμα. Μια χαρά κάνεις την δουλεία σου με την αιγαίου αλλά νομίζω έχει αρχίσει να χάνεται αυτός ο ενθουσιασμός της αρχής για να έχουμε τον επιβάτη βασιλειά…. Αφού πέθανε ο ανταγωνισμός καλά να πάθουμε….
