Η Αυτοκρατορία των Χμερ και 2 Senators

[Hastaroth]

Απορίες τού κεντροδεξιοαριστερού ψάλτη (γκουχ γκουχ)

1.Γιατί η Ινδή κόρη σε κοιτούσε περίεργα;Δέν έχει ξαναδεί άραγε επιβάτη να ξαπλώνη στο κάθισμά του;
(Πάντως ο πατήρ της ήταν από τους συνεπιβάτες που θα ήθελα πολύ να έχω σε αεροπορικό ή όποιο άλλο ταξίδι,σπάνιο πράγμα να σού παραχωρήση κάποιος την "προνομιούχο" θέση στο παράθυρο...)

2.Γιατί η μικροσκοπική κυρία έξυσε το διαβατήριό σου;Μήπως περίμενε να εμφανιστή κανένας μαγικός αριθμός από κάτω;

 

[flesland]

Η μικρή Ινδή με κοιτούσε περίεργα μάλλον γιατί είχα οριζοντιωθεί και έπαιζα με την θέση, η οποία ρυθμίζεται σε πλάτη, κάθισμα και πόδια (σε στυλ lazy boy για όποιον με εννοεί )...

Η μικροσκοπική κυρία τώρα έξυσε το διαβατήριο μου πιθανότατα γιατί τέσταρε αν είναι αυθεντικό..έχω το παλιό που είναι χωρίς τσιπ και έχει βραχεί δεκάδες φορές, οπότε δεν την αδικώ στην κατάσταση που είναι. Μιας που το αναφέρεις όμως, καταγγέλλω την Γερμανική αστυνομία που κοιτάει το διαβατήριο μου 10πλασιο χρόνο από όλων των άλλων ΕΕ. Την τελευταία χρονιά μάλιστα στήνουν μπλόκο στην άφιξη της Α3 στο Μόναχο κατ'επανάληψη, μου έχει τύχη 3 φορές το τελευταίο εξάμηνο, ενώ από οποιονδήποτε άλλο προορισμό δεν μου χει τύχει ποτέ (και ας είναι πολλαπλάσιες οι φορές που έρχομαι από αλλού).ΟΥΣΤ.

 

[Hastaroth]

Η μικρή Ινδή με κοιτούσε περίεργα μάλλον γιατί είχα οριζοντιωθεί και έπαιζα με την θέση, η οποία ρυθμίζεται σε πλάτη, κάθισμα και πόδια (σε στυλ lazy boy για όποιον με εννοεί )...

Ελπίζω πως δέν τής μπήκανε τίποτε ιδέες στο μυαλό έτσι όπως είχες οριζοντιωθεί ,αλλιώς τώρα θα πήγαινες και σε σχολή εκμάθησης Ινδικών.....
Αυτά τά καθίσματα πάντως,έτσι όπως τα περιγράφεις,θα ήταν κατάλληλα και γιά οδοντιατρεία...

Η μικροσκοπική κυρία τώρα έξυσε το διαβατήριο μου πιθανότατα γιατί τέσταρε αν είναι αυθεντικό..έχω το παλιό που είναι χωρίς τσιπ και έχει βραχεί δεκάδες φορές, οπότε δεν την αδικώ στην κατάσταση που είναι.

Και εγώ ξετσίπωτο (δηλαδή χωρίς τσίπ) διαβατήριο έχω,αλλά αφ'ενός έχω χρόνια να ταξιδέψω εκτός Ελλάδος και αφ'ετέρου δέν ήξερα ότι ισχύουν ακόμα αυτά τα διαβατήρια.

Μιας που το αναφέρεις όμως, καταγγέλλω την Γερμανική αστυνομία που κοιτάει το διαβατήριο μου 10πλασιο χρόνο από όλων των άλλων ΕΕ. Την τελευταία χρονιά μάλιστα στήνουν μπλόκο στην άφιξη της Α3 στο Μόναχο κατ'επανάληψη, μου έχει τύχη 3 φορές το τελευταίο εξάμηνο, ενώ από οποιονδήποτε άλλο προορισμό δεν μου χει τύχει ποτέ (και ας είναι πολλαπλάσιες οι φορές που έρχομαι από αλλού).ΟΥΣΤ.

Λές να φοβούνται μήπως όσοι έρχονται με A3-και άρα εξ Ελλάδος-θα τούς ζητήσουν δανεικά;

ΥΓ.Με τους Χμέρ έχω ψιλομπερδευτεί...ξέρω ότι οι λεγόμενοι "Κόκκινοι Χμέρ" ήταν κάτι όχι και τόσο καλά παιδά,αλλά κάπου παραπάνω στό trip report σου γράφεις ότι οι Χμέρ είναι φιλόξενοι άνθρωποι.Τί είδους Χμέρ ήταν αυτοί που συνάντησες;

 

[flesland]

Ναι οι Κόκκινοι Χμερ δεν ήταν και τα καλύτερα παιδιά από αυτά που έχει γράψει η ιστορία για αυτούς...Χμερ λέγονται οι ντόπιοι της Καμπότζης, δεν γνωρίζω αν υφίσταται η λέξη 'Καμποτζιανός' ή αν στην τελευταία συμπεριλαμβάνονται Ταϊ ή Βιετναμέζοι με υπηκόοτητα Καμπότζης ή αν είναι όπως λέμε και τους Ούγρους Μαγιάρους .Πάντως και στα αγγλικά το Khmer χρησιμοποιούσαν.

Αυτά τά καθίσματα πάντως,έτσι όπως τα περιγράφεις,θα ήταν κατάλληλα και γιά οδοντιατρεία

Οδοντογιατρείο με μασάζ και τι στον κόσμο...πάντως ναι οι ρυθμίσεις μοιάζουν αρκετά.

Video εδώ

 

[flesland]

Μια άλλη επιλογή αν βρεθείτε στο ΗΚ είναι να πάτε στο Μακάο, που με το φέρρυ είναι περίπου 2-3 ώρες. Εγώ για κάποιο λόγο δεν πήγα, οπότε δεν ξέρω αν αξίζει ή όχι, αλλά αν σας αρέσει ο τζόγος μάλλον θα το βρείτε ενδιαφέρον.

Ε) Αφήνοντας την Ασία - επιστροφή στην Ευρώπη

Οι μέρες πέρασαν και οι 2+ βδομάδες στην Ασία περάσαν πολύ γρήγορα, αφήνοντας ωραίες και άσχημες εικόνες αλλά πάντα πολύτιμες αναμνήσεις. Το πολύβοο Χονγκ-Κονγκ ήταν ο τελευταίος σταθμός σε ένα ταξίδι που ενώ το σκέφτεσαι πακέτο ως 'Ασία', στην πραγματικότητα αποδεικνύεται ότι κάθε μέρος είναι πολύ διαφορετικό πχ την καθαριότητα και τάξη που υπάρχει στην Σιγκαπούρη και δεν υπάρχει στο Χονγκ-Κονγκ. Επίσης διαπιστώνεις ότι η Ευρώπη δεν είναι το κέντρο της γής όπως τείνουμε να θεωρούμε εδώ και ότι υπάρχει ένας διαφορετικός κόσμος, που κινείτε σε άλλους ρυθμούς στην 'πίσω' πλευρά του πλανήτη...

Στον σταθμό Central έφτασα περίπου 4 ώρες πριν την πτήση και διασχίζοντας την υπόγεια πόλη έφτασα στα check-in counters της LH. Η διαδικασία κράτησε περίπου 2-3 λεπτά και η αποσκευή εξαφανίστηκε για να την ξαναδώ στο Μόναχο. Η υπάλληλος μου έδωσε πρόσκληση για το lounge της United, που το μοιράζονται οι Star Alliance και κατευθύνθηκα για το τρένο. Μερικά λεπτά αργότερα κατέβηκα στο τεράστιο τέρμιναλ και πέρασα τον έλεγχο διαβατηρίων. Για να πω την αλήθεια δεν μου ήταν πολύ εύκολο να βρω τον δρόμο μου, καθώς μια οι κυλιόμενες μια τα ασανσέρ και τα 4-5 προσβάσιμα επίπεδα μου κάναν την ζωή δύσκολη...Τελικά ύστερα από 2-3 γύρους μπήκα στην μεγάλη ευθεία για το lounge δίπλα από το gate που θα αναχωρούσε το Α346. Βασικά τα lounge(s) βρίσκονται πάνω από τα gates σαν εξώστες. Τα φαγητό, σαλατικά κτλ ήταν πολύ καλά, μεγάλη ποικιλία σε ποτά, αναψυκτικά και starbuck's καφέ. Στα συν επίσης, το ότι παρόλο που το μοιράζονται 2-3 εταιρίες ο χώρος ήταν αρκετός για να έχεις τη ησυχία σου και να μην είναι ο ένας πάνω στον άλλο. Υπάρχουν επίσης χώροι ντουζ(ς) τον οποίο κλείνεις στην ρεσεψιόν - δεν ξέρω αν χρεώνεται έξτρα- αλλά και έξτρα αντάπτορες για αυτούς που τους βάζουν στην checked-in αποσκευή...

Η ώρα πέρασε ευχάριστα διαβάζοντας κάποια από τα πρωινά posts του airliners.gr - το ίντερνετ είναι δωρεάν - και η πτήση με το D-AIHC ήταν έτοιμη για επιβίβαση. Η κυρία αγνώστου προελεύσεως είχε καθίσει στο παράθυρο που με τόσο κόπο είχα κρατήσει μήνες πριν και αμέσως προέβην στα απαραίτητα ώστε να κάτσει στην σωστή της θέση και εγώ στο παράθυρο της 7Κ. Έπειτα άρχισε η αντιγραφή της πτήσης του Β747 για Σιγκαπούρη, με διαφορές στις επιλογές του φαγητού, κάποιες από τις ταινίες (το ντοκιμαντέρ του Discovery για την Καμπότζη ήταν απολαυστικό μετά το τόσο πρόσφατο ταξίδι εκεί) αλλά βασικά στην θέα: νυχτερινή πτήση πάνω από την Shenzhen και την ακόμα πιο ενδιαφέρουσα ανάμεσα στις καταιγίδες και τους κεραυνούς που πέφταν δίπλα από το παράθυρο μου, μερικά χιλιόμετρα μακρύτερα. Αρκετές αναταράξεις έως ότου να κλείσουν τα φώτα της καμπίνας και να οριζοντιωθώ μαζί με την θέση, κοιτώντας ακόμα πιο ψηλά έξω από το παράθυρο, στον καθαρό και ξάστερο ουρανό της Κίνας και του Καζακστάν. Ξύπνησα μετά από μερικές ώρες, όταν το ηλιοβασίλεμα μάς ακολουθούσε και βρισκόμασταν πια πάνω από την Ευρώπη. Το πρωινό σερβιρίστηκε και καταναλώθηκε, τα ερωτηματολόγια που δόθηκαν και αφορούσαν κυρίως την εξυπηρέτηση και τον λόγο που επιλέξαμε Lufthansa επεστράφησαν στο ευγενέστατο πλήρωμα και όλα ήταν έτοιμα: προσδεθείτε και προσγείωση στο MUC που μόλις άνοιγε για να υποδεχτεί τις πρώτες πτήσεις της ημέρας και να διώξει την LH 3390 που μερικές ώρες αργότερα θα με μετέφερε στην Αυγουστιάτικη Αθήνα!

Στο τελευταίο μέρος:

- Ψυχολογία,Συνήθειες και Συμπεριφορά Ελλήνων ως Επιβάτες.
- Τι (δεν) είδε ο Ιαπωνέζος στο Costa Navarino;
- Αεροπορία Αιγαίου, η όμορφη υπεύθυνη καμπίνας και το δάκτυλο του γκεϊ συνάδελφου της.
- Συνολικές βαθμολογίες

ΥΓ:Πριν εγκαταλείψω το αεροσκάφος, φρόντισα να καβατζώσω το σετ της Πορτογαλίδας (όπως αποδείχτηκε αργότερα στον έλεγχο) διπλανής μου και που δεν θέλησε καν να ανοίξει - αν το είχε δει βέβαια εκεί που το 'χει κρυμμένο η LH

 

[flesland]

ΣΤ) Τελευταίο μέρος: επιστροφή στην Ελλάδα και ξανά πίσω στο Μόναχο

Το εισιτήριο μου είχε κοστίσει γύρω στα 160Ε για 'πάνε' LH Α321 και επιστροφή σε Α320 της Α3. Στο Τ2 του Μονάχου και στη θύρα για ΑΤΗ, είχε ήδη σχηματιστεί μια μεγάλη 'ουρά' για να μπούμε στην φυσούνα. Γεωμετρικά αυτή η ουρά δεν ήταν ευθεία γραμμή, ούτε καν καμπύλη άλλα τρίγωνο, η υποτείνουσα του οποίου αλλάζει ανάλογα με το πώς θα αποφασίσει να κλέψει την σειρά αυτός που γυρνάει από τουαλέτα ή από τους δωρεάν καφέδες του Τέρμιναλ. Η προβλεπόμενη προσπέραση ουράς, γίνεται από τις αυτόματες θύρες, που απλά περνάς το εισιτήριο σου στο φωτοτσίταρο (που λενε κάτι φίλοι Κρητικοί) και περνάς στην φυσούνα. Εν τω μεταξύ, θα αντιμετωπίσεις βλέμματα μίσους και απορίας από αυτούς που περιμένουν χωρίς προφανή λόγο 30 λεπτά όρθιοι μπροστά στο counter (γωνία Α του τριγώνου) και θα το καταλάβεις από την στιγμιαία σιωπή 2-3 δευτερολέπτων όταν τους περνάς, που μάλλον σκέφτονται να φωνάξουν κάτι του στυλ 'Ε παλικάρι, περιμένουμε τόση ώρα εδώ!'.

Μπήκα και κάθισα στην θέση μου στο παράθυρο, στην 20F, περιμένοντας να ολοκληρωθεί η διαδικασία επιβίβασης. Η ευγενέστατη Γερμανίδα 45αρα chief καλωσόριζε, έκοβε και έραβε τα ντουλαπάκια και τις αποσκευές και όλα έδειχναν ότι ήμασταν έτοιμοι. Λογάριαζε όμως χωρίς τους καλεσμένους: δεν άργησα να συνειδητοποιήσω ότι βρισκόμουν στο κέντρο ελληνικού γκρουπ, που έπιανε περί τις 10 σειρές...Άτομα ηλικίας 50 και άνω θυμήθηκαν τα παιδικά τους χρόνια και τους έβλεπες να σηκώνονται για κουβεντούλα 5 σειρές πίσω, να σχολιάζουν δυνατά τον πισινό της chief και τι μπορείς να κάνεις με την αλογοουρά της, να παίζουν με το recline συνεχόμενα μπρος/πίσω - και να γελάνε με αυτό και τέλος όταν μετά από ανακοίνωσή/παράκληση να βρίσκονται όλοι τους να κάθονται από την μια πλευρά του αεροπλάνου. Μας πήρε λίγο ακόμα σε χρόνο και αρκετά χαμόγελα απόγνωσης της αεροσυνοδού να κανονίσει την κατάσταση και την ισορροπία στις θέσεις. Η υπόλοιπη πτήση πέρασε ήσυχα και ευχάριστα, το φαγητό έμοιαζε κάπως έτσι και ξύπνησα μόνο όταν άρχισε η προσέγγιση από τον κάπτεν στην άδεια Αθήνα. 'Είναι πάντα ωραίο να είμαι πίσω' σκέφτηκα ως συνήθως και όρμισα στο Χ95 για κέντρο.

Φυσικά δεν νομίζω κανείς να περιμένει τριπ ριπορτ για την Αθήνα και τα περίχωρα Φιλιατρών. Όμως μιας που ήμουν εκεί σχεδίαζα να γράψω κάτι για το νέο πουλέν της περιοχής, το Costa Navarino, όψιμο προορισμό της Star Alliance. Το είδα να διαφημίζεται και στο Lufthansa Magazine άλλωστε. Ο ξενοδόχος όμως είχε άλλη γνώμη..το συγκρότημα ήταν fully booked και ούτε για καφέ δεν έμπαινες μέσα και για διάστημα 2 μηνών...'Ελάτε ξανά τέλη Σεπτέμβρη' μου σφύριξε η ξανθιά εισαγόμενη πορτιέρισσα. Το ότι θα έφτανε η μέρα να φάω πόρτα και στο χωριό μου με προβλημάτισε. Καλώς ήρθε το δολάριο ή απλά να ξεχάσουμε το μέρος όπως το ξέραμε; Θα συνεχίσει να πουλάει ο Μπάμπης καρπούζια με το αγροτικό 30ετίας ή θα το γυρίσει σε σχολή θαλασσίου σκι; Όπως και να χει, πρόλαβα να μάθω διάφορες ιστορίες στα καφενεία της Πύλου όπως ότι η 'καλή' σουίτα πάει 27 χήνες την βραδιά (με τους υπηρέτες μέσα και τα δωμάτια τους κομπλέ), ότι ένας Ρώσος έφαγε δείπνο 5 χιλιάρικα και άλλες τέτοιες ομορφιές. Αν σας ενδιαφέρει.

Αν δεν σας ενδιαφέρει θα πάρετε τον δρόμο της επιστροφής όπως εγώ μετά από λίγες μέρες. Αφού πήρα την ικανοποίηση να δω τον γαλαξιακό Ολυμπιακό να νικάει την Ρόμα σε φιλικό, θα έπαιρνα την πρωινή πτήση της Α3 για Μόναχο. Check-in στα counter της LH στην άκρη του Ελ.Βεν δίπλα από την ερμητικά κλειστή Austrian Airlines. Έπειτα έφοδος στα τρόφιμα του duty free που περιέργως πολλές από τις τιμές του είναι φτηνότερες από των Αθηναικών σούπερ μάρκετ.
Στην θύρα δεν υπήρχε το τρίγωνο αυτή την φορά καθώς θα μας πήγαιναν με λεωφορείο και όλοι το είχαν μυριστεί...αλλά ακόμα και φυσούνα να υπήρχε, priority παίρνουν οι 'gold star alliance και business καλεσμένοι μας, γονείς με μικρά παιδιά και καροτσάκια και οι επιβάτες με κινητικά προβλήματα'. Έπειτα οι σειρές από 20 κάτι σειρά και πίσω (αναρωτιέμαι αν τηρείται αυτό).

Η 15F με έφερε δίπλα σε ένα ζευγάρι ανδρών γύρω στα 40. Ο ένας Έλληνας και ο άλλος Γερμανός. Τι μας ενδιαφέρει αυτό; Ίσως καθόλου αλλά αυτή ήταν η πτήση μου και το αναφέρω. Οι οποίοι ήταν και κάπως πιο εκδηλωτικοί κάτι φορές και υπήρχαν διάφορα χάδια πρωτού ο ένας κοιμηθεί στην αγκαλιά του άλλου. Όχι, δεν άργησαν τα βλέμματα από τους γηραιότερους επιβάτες που μάλλον θέλαν να αναφωνήσουν αυτό. Ακολούθησαν μαθήματα ελληνικών πχ πως διαβάζουμε τα ελληνικά γράμματα προς τον Γερμανό αλλά και σωστού σερβιρίσματος. Ο καφές που η πεντάμορφη 25χρόνη προϊσταμένη σέρβιρε ήταν χλιαρός και μάλλον κρύος. Ο Έλληνας του ζεύγους της το είπε με συναδελφικό ύφος: ΄καλά, δεν το ξέρεις το κόλπο με το δάκτυλο; Κάθε φορά που το βγάζεις, δοκίμασε με το δάκτυλο σου την θερμοκρασία'. Η προϊσταμένη φάνηκε σαν να άλλαξε η ζωή της και πήγε να ξαναζεστάνει την κανάτα με τον καφέ. 'Ασε- άσε σέρβιρε σε όλους τους άλλους και μετά μου φέρνεις και εμένα' αποκρίθηκε χαριτολογώντας ο μάλλον ιπτάμενος φροντιστής-επιβάτης. Ο Γερμανός της παρέας με βοήθησε να περάσω τα σκουπίδια/αποφάγια μου στην αεροσυνοδό - όσοι το κάνουν αυτό έχουν τον αμέριστο σεβασμό μου- έσφηξα την ζώνη και ήμασταν έτοιμοι για προσγείωση που θα γινόταν 'χωρίς ρόδες' που λέγαμε παλαιότερα.

Η πτήση ΑΤΗ-MUC θα ήταν και η τελευταία αυτής της εκστρατείας γεμάτης όμορφων και άσχημων στιγμών, συναρπαστικών και άλλων πιο βαρετών άλλα πάντα πολύτιμων και αξέχαστων...Το χε πει και κάποιος παλιότερα άλλωστε, το ταξίδι μετράει και όχι ο προορισμός...

Συγκεντρωτικές βαθμολογίες:

ΜUC-FRA LH B735 Business
Α/φος: 4/10 κάτω του μετρίου, εμφανώς παραμελημένο και ότι περιμένει αντικατάσταση..
Πληρωμα: 8/10 (η πτήση βέβαια είναι πολύ μικρή για αξιολόγηση)
On-Time: 10/10
Value for Money: 10/10 τιμή economy για ταξίδι σε business, η πρόσθεση του ΜUC-FRA για SIN ήταν φτηνότερο από το MUC-SIN απευθείας, και άλλο που δεν ήθελα..

FRA-SIN LH B747 Business
Α/φος: 7/10 για το αεροσκάφος που δεν είναι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση (βλ καθίσματα) αλλά 10/10 για την εμπειρία του να ταξιδεύεις στο ρύγχος του
Πληρωμα: 9/10 λίγο ψηλομύτικη συμπεριφορά αλλά χωρίς άλλες παρατηρήσεις και το σέρβις σε υψηλά επίπεδα
On-Time: 10/10
Value for Money: όπως παραπάνω

SIN-KUL Tiger A320 Εconomy
Α/φος: 9/10 ειδικά αν ταξιδεύεις στην έξοδο κινδύνου..
Πληρωμα: 9/10 αλλά χωρίς ιδιαίτερες υποχρεώσεις
On-Time: 10/10
Value for Money: για μια πτήση που κόστισε 20Ε περίπου, ο μόνος λόγος να είσαι δυσαρεστημένος είναι αν γίνει καμιά χοντρή στραβή εκεί στον αέρα...

KUL-REP Malaysian Airlines B737 Economy
Α/φος: 9/10 για την πολύχρωμη καμπίνα και την business διάταξη 2-2
Πληρωμα: 10/10 - Zubaidah παντρέψου με.
On-Time: 10/10
Value for Money: 9/10 αν σκεφτείς ότι ήταν full service και πιο φτηνά από την not always loco Air Asia.

REP-BKK Bangkok Airways ATR-72 Εconomy
Α/φος: 7/10 όσο ωραίο και αν είναι εξωτερικά το αεροσκάφος, εσωτερικά είναι από τα πλέον στριμωχτά.
Πληρωμα: 7/10 - η ταϊλανδική προφορά στα Αγγλικά ακούγεται σαν ξυπνητήρι.
On-Time: 10/10 - μία ώρα πτήση από το REP...
Value for Money: 4/10 τα μονοπώλια εξυπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου

ΒΚΚ-ΗΚG Emirates B773 Business
Α/φος: 10/10 γιατί απλά δεν έχω πετάξει ακόμα με Α380..
Πληρωμα: 8/10 ίσως στην business περιμένεις λίγο πιο έμπειρο προσωπικό. Χωρίς λάθη και προβλήματα ίσως θα έπρεπε να ήταν λίγο περισσότερο 'αυθεντικοί'.
On-Time: 5/10
Value for Money: για τα 150Ε της Economy που πλήρωσα 6/10, αλλά αφού έχει την δυνατότητα upgrade 9/10

HKG-MUC LH A346 Business
Α/φος: 10/10
Πληρωμα: 10/10
On-Time: 10/10
Value for Money: βλ 2 πρώτες πτήσεις.

ΜUC-ATH LH A321 Εconomy
Α/φος: 9/10 ίσως ότι πιο άνετο υπάρχει για short/medium
Πληρωμα: 10/10 για το κουράγιο της προϊσταμένης
On-Time: 7/10 οι καθυστερήσεις είναι πολύ συχνές στο MUC
Value for Money: 9/10 με 160 πηγαινοέρχεσαι ΄πολιτισμένα'...δεν βάζω 10 γιατί αυτό το παίρνουν τα 98Ε της εταιρείας...

ΑΤΗ-ΜUC Aegean Airlines A320 Economy
Α/φος: 9/10 τα νέα Airbus που σιγά-σιγά παλιώνουν όμως
Πληρωμα: 09/10 τα κορίτσια την ξέρουν απ'έξω και ανακατωτά την πτήση μιας και δεν παν και σε πολλές διαφορετικές. Ίσως η προϊσταμένη να ήταν μικρότερη από κάποιους φοιτητές συνεπιβάτες.
On-Time: 10/10
Value for Money: Αν κλείνεις return, το εισιτήριο από το μαγαζί της Lufthansa θα είναι σχεδόν πάντα φτηνότερο από ότι της Α3 και πετάς με τα ίδια αεροσκάφη.

Βραβείο καλύτερου αεροσκάφους: Emirates Boeing 773, ξεπερνά το Α346 λόγω χώρου και ife.
Βραβείο καλύτερου αεροδρομίου: Munich T2. Αν πάμε με βάση κίνησης και γενικότερης εμπειρίας τότε το HKG
Βραβείο καλύτερου πληρώματος: Lufthansa
Βραβείο καλύτερου γεύματος: Malaysian
Βραβείο Value for Money: Tiger Airways
Χρυσό Βατόμουρο: Στην Bangkok Airways που είναι μάλλον μπερδεμένη για το αν είναι loco ή full service