Φίλε 121.5 όπως φαίνεται έχεις ακολουθήσει τη μέθοδο σπουδών modular που σθεναρά υποστηρίζεις σε όλα τα τόπικς. Μπορείς να μας πεις το χρόνο που χρειάστηκες να ολοκληρώσεις όλα τα στάδια σπουδών, αν εργάζεσαι, που εργάζεσαι Ελλάδα ή εξωτερικό και μετά πόσο χρόνο βρήκες δουλειά από τότε που ολοκλήρωσες σπουδές. Όπως λες καμία εταιρία δεν ρωτάει αν σπούδασες modular ή integrated, απλά η εταιρία το διαπιστώνει από το βιογραφικό του υποψήφιου. Η πράξη πάντως επιβεβαιώνει ότι καλύτερη τύχη έχουν οι αποφοιτήσαντες από integrated και επιλεκτικά μάλιστα.
Έχω εκφράσει την άποψή μου σε προηγούμενα ποστς πριν 1-2 χρόνια εδώ στο φόρουμ. Ένα είναι γεγονός διαχρονικά διαπιστωμένο και μια είναι η πραγματικότητα, ΔΥΣΤΥΧΩΣ «ο, τι πληρώνεις παίρνεις»!! Το οικονομικό κόστος είναι η βασικότερη προϋπόθεση/ «εκ των ων ουκ άνευ»/ που «κόβει τα φτερά» σε πολλούς υποψήφιους/ ταλέντα, παραμένοντας σχεδόν χώρος για τους «έχοντες και κατέχοντες» ακόμα!
Αυτή είναι κατά πλειοψηφία η αλήθεια και η επικρατούσα κατάσταση παντού και οπωσδήποτε και στο χώρο της Αεροπορίας, αφού δεν υπάρχουν καν δημόσιες Σχολές Πολιτικής Αεροπορίας. Επειδή λοιπόν το θέμα είναι πάντα επίκαιρο σχετικά με το θέμα σπουδών /Σχολών , επιθυμώ απόλυτα ανιδιοτελώς και καθαρά συμβουλευτικά να εκφράσω τα παρακάτω σχόλια, από διαχρονικές εμπειρίες άμεσων συγγενών και φίλων επαγγελματιών πιλότων ( πολεμικής και πολιτικής ), δεκαετιών, ως προς το πολυσυζητημένο ζήτημα τρόπου/μεθόδου σπουδών και επιλογής Σχολής ( εν προκειμένω για την πολιτική αεροπορία ), που είναι το κυρίαρχο αρχικό στάδιο για τον υποψήφιο επαγγελματία, που παίζει καθοριστικό και σημαντικότατο ρόλο πρώτον στην κατά το δυνατόν πληρέστερη εκπαίδευσή του αφενός και δεύτερον για την μετέπειτα ανταγωνιστικότερη θέση του ως προς την επαγγελματική του αποκατάσταση αφετέρου.
Γι αυτό με την προϋπόθεση ότι ο υποψήφιος στην οποιαδήποτε περίπτωση πρέπει να έχει εξασφαλισμένο το οικονομικό κόστος, υποστηρίζω τα κάτωθι:
- Καταρχήν πρέπει να πληροί ουσιαστικά τις κατάλληλες προϋποθέσεις , δηλαδή να είναι ψυχοσωματικά υγιής, με ποικίλα στοιχεία ιδιοσυγκρασίας χαρακτήρα, να είναι μαθητής τουλάχιστον του >16 πρακτικής κατεύθυνσης + πολύ καλά αγγλικά και να αρχίσει σπουδές αμέσως μετά το Λύκειο.
- Να επιλέξει αναγνωρισμένη Σχολή/Ακαδημία ( είναι γνωστές πλέον σε όλους ποιες είναι αυτές, Αμερική, Ευρώπη + Ελλάδα ), με διακεκριμένη φήμη και διαχρονική πιστοποίηση στο χώρο, με ο, τι εκ των πραγμάτων αυτονόητα σημαίνει.
- Να προτιμήσει σπουδές ab initio Integrated f ATRL+ MCC (και σε καμία περίπτωση self sponsored type rating, άστοχο, δαπανηρό και καθόλου απαραίτητο για οποιοδήποτε άνεργο απόφοιτο των 250 ωρών) Στις περισσότερες σχεδόν περιπτώσεις προτιμώνται οι απόφοιτοι integrated με τις 250 ώρες και την πειθαρχημένη φιλοσοφία της συνολικής προετοιμασίας του υποψηφίου επαγγελματία πιλότου, σε σωστή ηλικία. Δεν υποβαθμίζω βέβαια την σωστή επιλογή modular, αλλά συγκριτικά με το integrated μειονεκτεί ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και χρόνο, ( υπενθυμίζω ότι βάζω στην άκρη το οικονομικό κόστος και τον τρόπο αντιμετώπισής του, το οποίο αρκετές φορές, μπορεί για πολλούς ευνόητους και προφανείς λόγους να ξεπεράσει και αυτό του integrated ) Η εμπειρία δείχνει ότι στην αεροπορία όλοι οι παράμετροι έχουν να κάνουν με το ΧΡΟΝΟ / χρόνο εκπαίδευσης, χρόνο αναμονής προς εργασία, χρονική διάρκεια απομάκρυνσης από το ζωντανό χώρο πτήσεων, πιθανές ανανεώσεις πτυχίων και πιστοποιητικών, που συνεπάγεται επί πλέον κόστος, ψυχολογία, ηλικία , έναρξη απόσβεσης κόστους κλπ.
Επί πλέον υποστηρίζω ότι γενικότερα το ζήτημα συνολικά είναι σύνθετο και για το καθένα υποψήφιο ξεχωριστό, όχι μόνο για τις επιλογές και το κόστος των σπουδών, αλλά χρήζει εμπεριστατωμένης και προσεκτικότερης έρευνας για τις τρέχουσες και μετέπειτα διαφαινόμενες συγκυρίες αγοράς για εργασία, προτίμησης χώρας για ευκαιρίες εργασίας, επιλογής τρόπου ζωής, οικογένειας κλπ,
