Μιας και υπάρχει ενδιαφέρον, παραθέτω εμπλουτισμένο το ιστορικό του αεροδρομίου του Ελληνικού που προανέφερε ο φίλτατος Γιώργος (Πέμπτη 30/7/2026 16:51’) σύμφωνα με τη συζήτηση που έγινε στη Βουλή (τα πρακτικά όπως δίνονται από εμένα, Τετάρτη 29/7/2026 21:12’):
Γ. Αυγερόπουλος (3/12/1957, σελ. Πρακτικών 624):
«Το 1935 με ’36 συνεκροτήθη μια επιτροπή η οποία απετελέσθη από τον υποπτέραρχον κ. Αποστολόπουλον και τους Σμηνάρχους κκ Φίλιππαν και Μίχον με αποστολήν:
- Να ερευνήσουν την περιοχήν της Αττικής και να εξεύρουν κατάλληλον εδαφικόν χώρον δι’ εγκατάστασιν της Πολιτικής Αεροπορίας, προκειμένου να διαχωριστή η Πολιτική Αεροπορία , η οποία ήτο εις το Τατόϊ. Οι εδαφικοί χώροι οι οποίοι υπεδείχθησαν εις την επιτροπήν αυτήν προς μελέτην ήσαν:
- Η περιοχή όπου το ήδη Γ’ Νεκροταφείον μέχρι της Ιεράς Οδού.
- Η περιοχή Κουκουβάουνες.
- Η περιοχή Σπάτων.
- Η περιοχή του Ελληνικού.
Η Επιτροπή αυτή μετά επισταμένην έρευναν απεφάνθη ότι εκ των περιοχών που της υπεδείχθησαν, εκείνη η οποία ικανοποιεί πληρέστερον τους όρους εγκαταστάσεως Πολιτικού αεροδρομίου είναι η περιοχή του Ελληνικού.
… Το θέμα επανήλθε επί 4ης Αυγούστου. Εγένετο τότε σύσκεψις να χρησιμοποιηθεί η περιοχή Βουρλοποτάμου Δυτικώς Νέας Σμύρνης επί των ήδη εγκαταστάσεων της Αεροπορίας. Αλλά και η περιοχή αυτή απερρίφθη και κατέληξαν εις την περιοχήν του Ελληνικού, όπου παρά τας διαμαρτυρίας των κατοίκων, έγινεν η πρώτη απαλλοτρίωσις και εγκατεστάθη το αεροδρόμιον αυτό.»
Γ. Θεμελής (6/12/1957, σελ. Πρακτικών 683 ):
«Το 1945 έγινε μια περιφερειακή συνέλευσις εις Παρισίους των Ευρωπαϊκών Κρατών και των Κρατών της Μεσογείου η οποία εζήτησεν τότε από το PICAO την εξέτασιν του αεροδρομίου ή μάλλον πέριξ των Αθηνών εδάφους δια την εγκατάστασιν διεθνούς αερολιμένος τύπου C εις Αθήνας. Δια τον σκοπόν αυτόν συνεστήθη και εστάλη μια Επιτροπή Οκταμελής την οποίαν απετέλουν οι εξής: … 1)
Sommers, Αρχηγός Αμερικανικής Αντιπροσωπείας και αντιπρόσωπος της Αμερικανικής Διοικήσεως πολιτικής αεροπορίας παρά τη Διοικήσει της Επιτροπής συμμαχικού ελέγχου του Βερολίνου, 2) Αντισμήναρχος
Harris αντιπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου εκ μέρους του Υπουργείου πολιτικής αεροπορίας, 3) Αντισμήναρχος
King, αντιπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου εκ μέρους της Διευθύνσεως έργων του Υπουργείου Αεροπορίας, 4)
Tan του τμήματος αεροδρομίων και επίγειων βοηθημάτων του ICAO, 5)
Hancock, αρχηγός του τμήματος επίγειων βοηθημάτων του ICAO, 6)
Angier της Αμερικανικής Δ/σεως πολιτικής αεροπορίας, 7)
Nicholson της Αμερικανικής Διοικήσεως πολιτικής αεροπορίας και
Sir Jmes Cotton, μέλος της Ηνωμένης Επιτροπής συντηρήσεως.
Η Επιτροπή αυτή επεσκέφθη την Αττικήν, εμελέτησε όλους τους προσφερόμενους δια την εγκατάστασιν αεροδρομίου χώρους και απεφάνθη ότι όλοι οι χώροι τους οποίους εξήτασεν, της Ελευσίνος, του Τατοΐου, των Σπάτων κ.λ.π. είναι ακατάλληλοι και ότι ο μόνος κατάλληλος χώρος είναι το Ελληνικόν.»
Για την 17μελή επιτροπή του 1954, στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή, υπήρχαν αντιφατικές απόψεις. Η αντιπολίτευση υποστήριξε ότι τα 11 μέλη ψήφισαν υπέρ της απομάκρυνσης του αεροδρομίου από το Ελληνικό. Όμως:
Γ. Ράλλης (Υπουργός Δημ. Έργων) (29/11/1957, σελ. Πρακτικών 566-7 ):
«Έχω εδώ το έγγραφον, θα το καταθέσω και εγώ. Η έκθεσις λέγει το εξής. Οι εξ της μειοψηφίας μεταξύ των οποίων οι υπάλληλοι του Υπουργείου Δημ. Έργων και οι αντιπρόσωποι των ιπταμένων, εμειοψήφισαν και εζήτησαν υπέρ της παραμονής του εις το Ελληνικόν. Οι 10 είπον ότι δεν είναι δυνατόν να λάβουν απόφασιν και ότι πρέπει να εξετασθή υπό άλλων αρμοδιοτέρων η περίπτωσις της μεταφοράς του αεροδρομίου. Και λέγει το υπ. Αριθ. 4 πρακτικόν, «… αποφασίζει την ανάθεσιν εις την διεθνή οργάνωσιν πολιτικής αεροπορίας, τηε εξετάσεως της περιοχής των Σπάτων…» … Κατόπιν του πορίσματος αυτού της Επιτροπής εζητήθη η γνώμη της διεθνούς οργανώσεως…»
Το ICAO έστειλε τον δ/ντή της οργανώσεως πολιτικής αεροπορίας J. E. Lerew (στα πρακτικά αναφέρεται «Λερού») ο οποίος εξέτασε το (καλοκαίρι του) 1955 την περιοχή της Λούτσας και απεφάνθη ότι το Ελληνικό ήταν καταλληλότερο. Στη συνέχεια το Σεπτέμβριο του 1957 ξανακλήθηκε να εξετάσει τις περιοχές Μεγάρων ή αλλού στην Αττική, και απεφάνθη πάλι υπέρ του Ελληνικού. Η επερώτηση έγινε μετά την 2η αυτή επίσκεψη με το σκεπτικό ότι η 8σέλιδη δεύτερη αναφορά του δεν εξέταζε διεξοδικά το πρόβλημα, και προβλήθηκαν διάφορες απόψεις μεταξύ των οποίων :
Γ. Παπανδρέου (6/12/1957, σελ. Πρακτικών 674 ):
«… Είναι όμως παραδεδεγμένον ότι πέραν των 40 (απογειώσεων-προσγειώσεων ανά ώρα) επιβάλλεται διπλούς διάδρομος. Το ότι θα φθάσομεν συντόμως εις τας 40 δεν υπάρχει αμφιβολία. … ο σημερινός χώρος οσονδήποτε επεκτεινόμενος είναι ανεπαρκής»
Βέβαια ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής της παραμονής του αεροδρομίου στο Ελληνικό ήταν:
Π. Κανελλόπουλος (3/12/1957, σελ. Πρακτικών 616 ):
«… Έχω προσγειωθεί σόλο, δηλαδή μόνος, εις όλα τα αεροδρόμια της Ελλάδος και πρέπει να σας είπω ότι μεγαλυτέραν άνεσιν ψυχικήν, ο πιλότος, ο χειριστής έχει προσγειούμενος εις τον αερολιμένα του Ελληνικού. …
… Δεν θα είναι δυνατόν , εάν τυχόν αποφασίσει τις επιπολαίως να μεταφέρει το αεροδρόμιον εις άλλην περιοχήν, να γνωρίζει εάν ωρισμένα δυστυχήματα, τα οποία θα σημειωθούν, θα εσημειούντο ή όχι εις ην περίπτωσιν διετηρείτο το αεροδρόμιον του Ελληνικού.»
(Τώρα, με το τελευταίο, γιατί εγώ έπεσα από τα σύννεφα; Εσείς γνωρίζατε ότι ήταν πιλότος ; )
