Από το Καστελόριζο με Αγάπη
Στις νοτιοανατολικές εσχατιές της Ελλάδας, μια χούφτα ακρίτες κρατούν ζωντανό ένα από τα ομορφότερα βραχονήσια της χώρας. Είναι το ιστορικό Καστελόριζο – συνώνυμο με «Τέρμα Θεού» για τους περισσότερους Έλληνες, ξεκίνημα του παραδείσου για όσους επιζητούν στιγμές ξενοιασιάς και χαλάρωσης σε ένα ιστορικό περιβάλλον. Προσωπικό ταξιδιωτικό «τάμα» που είχα κάνει από καιρό και σκόπευα να το εκπληρώσω το συντομότερο.
Με ευκαιρία το γάμο ροδίτη φίλου και παλιού συμφοιτητή (πως περνούν τα χρόνια…) έγιναν και οι κρατήσεις για το Καστελόριζο με την Ολυμπιακή. Η εταιρεία συνδέει το μικροσκοπικό αεροδρόμιο του νησιού με το «Διαγόρας» της Ρόδου πέντε φορές την εβδομάδα. Η πτήση, καιρού επιτρέποντος, εκτελείται με 40-θέσια ελικοφόρα αεροπλανάκια DASH-8 και διαρκεί περί το ημίωρο με κόστος 50 Ευρώ μετ’ επιστροφής. Εναλλακτικά το πλοίο της άγονης γραμμής συνδέει το νησάκι με τη ρόδο σε χρόνο-ρεκόρ (6 ωρίτσες). Το δρομολόγιο προς Καστελόριζο εκτέλεσε το (μισογεμάτο) αεροσκάφος «Βούλα Πατουλίδου». Η πτήση ακολουθεί τη νότια ακτογραμμή της Μικρασίας και στο τέλος χαμηλώνοντας προσφέρει θέα από την ιστορική βραχονησίδα της Ρω και το ίδιο το Καστελόριζο. Ο αεροσυνοδός μόλις που πρόλαβε να μας κεράσει ένα χυμό. Στο Δημοτικό Αεροδρόμιο του Καστελόριζου, που βρίσκεται κοντά στο Παλαιόκαστρο, μας υποδέχτηκε ένα ταξί, που μετέφερε σε δόσεις τους επιβάτες στον οικισμό (το καλοκαίρι υπάρχει και μίνι-μπας) Αν προτιμάτε, μπορείτε όπως εμείς να κατηφορίσετε τα 2χλμ προς το χωριό με τα πόδια, σε χαλαρό ρυθμό θα σας πιάσει γύρω στο ημίωρο, χαρίζοντας σας πανοραμική θέα στο μικρό αρχιπέλαγος και την απέναντι τουρκική ακτή του Κας. Φτάνοντας στον οικισμό θα θαυμάσετε το υπέροχο φυσικό λιμάνι που γύρω του απλώνονται παραδοσιακά αρχοντικά. Στην άκρη του, το Καστέλο Ρόσο, το κάστρο που έδωσε το όνομα στο νησί. Στην κορυφή του ανεμίζει μια τεράστια Ελληνική σημαία, διαδηλώνοντας περήφανα το φρόνημα των κατοίκων. Τριγύρω, σαν κυκλώπεια τείχη, ορθώνονται εντυπωσιακά βράχια στους πρόποδες των οποίων υπάρχουν και αρκετά δέντρα (όχι εντελώς ξερονήσι λοιπόν).
Η καλύτερη εποχή για να επισκεφτεί κανείς το Καστελόριζο είναι η shoulder-season (Μάης και Σεπτέμβρης) που ο καιρός είναι καλός και η κίνηση σχετικά μικρή. Από αυτήν την άποψη, θα έχει και την ευκαιρία να πάρει μια γεύση της καθημερινής ζωής. Οι περισσότεροι Καστελοριζιοί μετανάστευσαν στο Περθ της Αυστραλίας και επισκέπτονται το νησί το καλοκαίρι. Τους λιγοστούς μόνιμους κατοίκους ενισχύουν μετανάστες από την Αλβανία και την Αίγυπτο που συμβάλουν στην ανάπτυξη του νησιού, καθώς και οι στρατιώτες της βάσης που υπάρχει στο λόφο πάνω από τον οικισμό (σε παραδοσιακό ρυθμό χτισμένη). Συχνά είναι τα περάσματα τουρκικών F-16 από την απέναντι ακτή ενώ κατά την παραμονή μας πέρασε από το λιμάνι και ένα ελληνικό Σινούκ. Μικρά πλοιάρια πηγαινοφέρνουν τουρίστες από το Κας της Τουρκίας, ενισχύοντας τουριστικά το νησί. Για τη διαμονή υπάρχουν αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια σε παραδοσιακά αρχοντικά και προσιτές τιμές. Εστιατόρια και ταβέρνες προσφέρουν φρέσκα ψάρια και νόστιμα μαγειρευτά. Οι φιλικοί κάτοικοι δεν έχουν ακόμα αλλοτριωθεί από τον τουρισμό και θα αισθανθείτε σα να βρίσκεστε σε χωριό στυλ «Καφέ της Χαράς». Ο μερακλής φούρναρης, ο σπιρτόζος παντοπώλης, ο παπάς που πίνει τα ποτάκια του στον καφενέ, η γραφική μα καλόψυχη παπαδιά που θα σας συνοδεύσει μέχρι τον Αη-Γιώργη του βουνού με της ιστορίες της και πάει λέγοντας.
Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την πανέμορφη Γαλάζια Σπηλιά, το μεγαλύτερο και ομορφότερο θαλάσσιο σπήλαιο της χώρας. Επίσης, υπολογίστε από πριν το ενδεχόμενο να σηκωθεί άνεμος και να υπάρξει απαγορευτικό για πλοία και αεροπλάνα, οπότε και παραμένετε στο νησί μέχρι νεωτέρας. Στην περίπτωσή μας τη γλυτώσαμε φτηνά και παρόλη την κακοκαιρία της τελευταίας μέρας (ισχυροί άνεμοι) ο έμπειρος πιλότος του «Κώστας Κεντέρης» κατόρθωσε να μας μεταφέρει με απόλυτη επιτυχία πίσω στη Ρόδο.
Περισσότερες πληροφορίες και εικόνες από το Καστελόριζο θα βρείτε στο σχετικό άρθροπου επιμελήθηκα στη Wikipedia.
Godspeed σύντροφοι!
Στις νοτιοανατολικές εσχατιές της Ελλάδας, μια χούφτα ακρίτες κρατούν ζωντανό ένα από τα ομορφότερα βραχονήσια της χώρας. Είναι το ιστορικό Καστελόριζο – συνώνυμο με «Τέρμα Θεού» για τους περισσότερους Έλληνες, ξεκίνημα του παραδείσου για όσους επιζητούν στιγμές ξενοιασιάς και χαλάρωσης σε ένα ιστορικό περιβάλλον. Προσωπικό ταξιδιωτικό «τάμα» που είχα κάνει από καιρό και σκόπευα να το εκπληρώσω το συντομότερο.
Με ευκαιρία το γάμο ροδίτη φίλου και παλιού συμφοιτητή (πως περνούν τα χρόνια…) έγιναν και οι κρατήσεις για το Καστελόριζο με την Ολυμπιακή. Η εταιρεία συνδέει το μικροσκοπικό αεροδρόμιο του νησιού με το «Διαγόρας» της Ρόδου πέντε φορές την εβδομάδα. Η πτήση, καιρού επιτρέποντος, εκτελείται με 40-θέσια ελικοφόρα αεροπλανάκια DASH-8 και διαρκεί περί το ημίωρο με κόστος 50 Ευρώ μετ’ επιστροφής. Εναλλακτικά το πλοίο της άγονης γραμμής συνδέει το νησάκι με τη ρόδο σε χρόνο-ρεκόρ (6 ωρίτσες). Το δρομολόγιο προς Καστελόριζο εκτέλεσε το (μισογεμάτο) αεροσκάφος «Βούλα Πατουλίδου». Η πτήση ακολουθεί τη νότια ακτογραμμή της Μικρασίας και στο τέλος χαμηλώνοντας προσφέρει θέα από την ιστορική βραχονησίδα της Ρω και το ίδιο το Καστελόριζο. Ο αεροσυνοδός μόλις που πρόλαβε να μας κεράσει ένα χυμό. Στο Δημοτικό Αεροδρόμιο του Καστελόριζου, που βρίσκεται κοντά στο Παλαιόκαστρο, μας υποδέχτηκε ένα ταξί, που μετέφερε σε δόσεις τους επιβάτες στον οικισμό (το καλοκαίρι υπάρχει και μίνι-μπας) Αν προτιμάτε, μπορείτε όπως εμείς να κατηφορίσετε τα 2χλμ προς το χωριό με τα πόδια, σε χαλαρό ρυθμό θα σας πιάσει γύρω στο ημίωρο, χαρίζοντας σας πανοραμική θέα στο μικρό αρχιπέλαγος και την απέναντι τουρκική ακτή του Κας. Φτάνοντας στον οικισμό θα θαυμάσετε το υπέροχο φυσικό λιμάνι που γύρω του απλώνονται παραδοσιακά αρχοντικά. Στην άκρη του, το Καστέλο Ρόσο, το κάστρο που έδωσε το όνομα στο νησί. Στην κορυφή του ανεμίζει μια τεράστια Ελληνική σημαία, διαδηλώνοντας περήφανα το φρόνημα των κατοίκων. Τριγύρω, σαν κυκλώπεια τείχη, ορθώνονται εντυπωσιακά βράχια στους πρόποδες των οποίων υπάρχουν και αρκετά δέντρα (όχι εντελώς ξερονήσι λοιπόν).
Η καλύτερη εποχή για να επισκεφτεί κανείς το Καστελόριζο είναι η shoulder-season (Μάης και Σεπτέμβρης) που ο καιρός είναι καλός και η κίνηση σχετικά μικρή. Από αυτήν την άποψη, θα έχει και την ευκαιρία να πάρει μια γεύση της καθημερινής ζωής. Οι περισσότεροι Καστελοριζιοί μετανάστευσαν στο Περθ της Αυστραλίας και επισκέπτονται το νησί το καλοκαίρι. Τους λιγοστούς μόνιμους κατοίκους ενισχύουν μετανάστες από την Αλβανία και την Αίγυπτο που συμβάλουν στην ανάπτυξη του νησιού, καθώς και οι στρατιώτες της βάσης που υπάρχει στο λόφο πάνω από τον οικισμό (σε παραδοσιακό ρυθμό χτισμένη). Συχνά είναι τα περάσματα τουρκικών F-16 από την απέναντι ακτή ενώ κατά την παραμονή μας πέρασε από το λιμάνι και ένα ελληνικό Σινούκ. Μικρά πλοιάρια πηγαινοφέρνουν τουρίστες από το Κας της Τουρκίας, ενισχύοντας τουριστικά το νησί. Για τη διαμονή υπάρχουν αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια σε παραδοσιακά αρχοντικά και προσιτές τιμές. Εστιατόρια και ταβέρνες προσφέρουν φρέσκα ψάρια και νόστιμα μαγειρευτά. Οι φιλικοί κάτοικοι δεν έχουν ακόμα αλλοτριωθεί από τον τουρισμό και θα αισθανθείτε σα να βρίσκεστε σε χωριό στυλ «Καφέ της Χαράς». Ο μερακλής φούρναρης, ο σπιρτόζος παντοπώλης, ο παπάς που πίνει τα ποτάκια του στον καφενέ, η γραφική μα καλόψυχη παπαδιά που θα σας συνοδεύσει μέχρι τον Αη-Γιώργη του βουνού με της ιστορίες της και πάει λέγοντας.
Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την πανέμορφη Γαλάζια Σπηλιά, το μεγαλύτερο και ομορφότερο θαλάσσιο σπήλαιο της χώρας. Επίσης, υπολογίστε από πριν το ενδεχόμενο να σηκωθεί άνεμος και να υπάρξει απαγορευτικό για πλοία και αεροπλάνα, οπότε και παραμένετε στο νησί μέχρι νεωτέρας. Στην περίπτωσή μας τη γλυτώσαμε φτηνά και παρόλη την κακοκαιρία της τελευταίας μέρας (ισχυροί άνεμοι) ο έμπειρος πιλότος του «Κώστας Κεντέρης» κατόρθωσε να μας μεταφέρει με απόλυτη επιτυχία πίσω στη Ρόδο.
Περισσότερες πληροφορίες και εικόνες από το Καστελόριζο θα βρείτε στο σχετικό άρθροπου επιμελήθηκα στη Wikipedia.
Godspeed σύντροφοι!
