طيران الإماراتTayarān al-Imārāt και 2 γλαροπουλια

6circles

First-Class-Member
Εγγραφή
21/09/2006
Μηνύματα
729
Likes
1.397
Αγαπημένη αεροπορική εταιρεία (ICAO Code)
UAE
Πλησιέστερο αεροδρόμιο (ICAO Code)
NZAA
( Το επομενο trip report που ακολουθει, περιγραφει το τελευταιο μου ταξιδι προς Αθηνα μεσω Ντουμπαι και Ρωμης με την Emirates Airline και την Αεροπορια Αιγαιου. ΔΕΝ περιεχει πολλες φωτογραφιες, πολυ περισσοτερο δε, δεν εχει τις φωτογραφιες απο καποιες ομορφες και ενδιαφερουσες υπαρξεις που θα παρελασουν σε αυτο , απο σεβασμο στο δικαιωμα του συνανθρωπου μας να μην θελει να εκτεθει σε κοινη θεα. Οσοι βαριεστε ευκολα, παρακαλω προσπεραστε. :) )


Αντι προλογου...

Ηταν σαν να ακουγα διπλα μου αυτην την ιδιομορφη Τσεχο-αμερικανο-ρωσικη προφορα, που μονο η Κριστινα μπορει να καταφερει. Η γλυκυτατη Τσεχα αεροσυνοδος της Emirates στο email που μου εστειλε δεν εκρυβε την χαρα της που θα ξαναβλεπομασταν και παλι υστερα απο 1 περιπου χρονο, τοτε που ειχαμε βρεθει στην Κουαλα Λουμπουρ. “ YOU STAY THE NITE IN MY APARTMENT, I TAKE CARE OF U” μου εγραψε με κεφαλαια για μεγαλυτερη εμφαση, αλλα εγω για καλο και για κακο ειχα κανει και μια κρατησουλα στο Sheraton Creek Towers του Ντουμπαι για να μη με φερει ...ντουμπα καποιο απροοπτο. Αεροσυνοδος ειναι η κοπελα σκεφτηκα , δεν ξερει ουτε και η ιδια που θα ειναι την αλλη μερα.


Κεφαλαιο 1. Απο τον παραδεισο στην κολαση μεσω της Πολης των Αγγελων


Ημ/νια: Παρασκευή, 22 Αυγουστου
Εταιρια: Emirates Airline ( طيران الإمارات Tayarān al-Imārāt )
Πτηση: ΕΚ419
Απο : SYD ( Sydney Kingsford Smith )
Προς: DXB ( Dubai International ) via BKK ( Bangkok Suvarnabhumi )
Α/φος : Β777-300ER ( A6-EBO )
Ωρα Αναχωρησης: 18.55 τοπικη
Θεση: 18G

==============

Τα νευρα μου τσαταλια: το βγαλσιμο του ... λαπι – τοπ απο την χειραποσκευη, το βγαλσιμο των παπουτσιων, της ζωνης και αλλων επικινδυνων ειδων και το χουφτωμα και το πασπατεμα απο τους φρουρους με ειχαν ηδη κανει θεαμα στους αλλους συνεπιβατες και μη που κοιταζαν με ενδιαφερον το θεαμα ενος ανθρωπου που πηγαινοερχοταν πανω κατω στο σημειο ελεγχου. :mad:


Οταν τελειωσε το μαρτυριο ( στο ονομα της ασφαλειας παντα :rolleyes: ) κατευθυνθηκα στην θυρα 60 για να δω το αεροσκαφος που θα γινοταν το «σπιτι» μου για τις επομενες ωρες περιπου. Το Α6-ΕΒΟ λουσμενο απο τους προβολεις του αεροδρομιου ηταν σαν να μου χαμογελουσε και για πρωτη φορα μετα απο μερες ενοιωσα να χαλαρωνω και να μπαινω στο πνευμα των διακοπων μου.

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15558 ( Το Α6-ΕΒΟ. Συγγνωμη για την κακιστη ποιοτητα της φωτο ).

Το πληρωμα που θα μας πηγαινε μεχρι την Μπανγκοκ ετοιμαζοταν να επιβιβαστει χωρις βιασυνη. Πλησιασα τον νεαρο συγκυβερνητη και τον ρωτησα τι καιρο θα ειχαμε εν πτησει. Περιμενα μονολεκτικη απαντηση, αλλα αυτο που ακολουθησε ηταν ο ...οργασμος του καθε επιδοξου πιλοτου και φαν της αεροποριας. Ο νεαρος Σουηδος αφησε κατω την τσαντα/μπαουλο που φερουν οι πιλοτοι και ανοιξε ενα μικρο ντοσιε. Εκανε στην ακρη τους χαρτες με τα SID και ξεφυλισαμε μαζι περιπου 36 σελιδες με μετεωρολογικους χαρτες ( οι σελιδες ηταν αριθμημενες γι’ αυτο λεω 36 ). Μου εδειξε ολα τα τζετ στριμς που θα συναντουσαμε, μου εδωσε ατμοσφαιρικες πιεσεις, υψος και τυπους νεφων και μου ειπε οτι παρ’ ολο που θα συναντουσαμε αρκετες μετριες αναταραξεις , αυτες θα ηταν πιο κοντα στα μεσα της πτησης και οτι ευελπιστουσε οτι θα ημασταν αρκετα ελαφρεις σε εκεινο το σημειο για να ανεβουμε πιο ψηλα απο τα 36.000 ποδια και ετσι να αποφυγουμε τον καιρο. Μετα απο 3 περιπου λεπτα μου ευχηθηκε καλη πτηση και χαμογελαστος κατευθυνθηκε στην φυσουνα. :thx: :thx: Πολιτισμος!!!


Η μυρωδια λιβανιου ηταν διαχυτη παντου στον χωρο και αρχιζα να σκεφτομαι πως ηταν πολυ κακη ιδεα να χρησιμοποιουν τοσο βαρυ αρωματισμο στα συστηματα κλιματισμου του αεροδρομιου. Ευτυχως σε λιγο θα επιβιβαζομασταν στο αεροσκαφος και θα ξεφευγαμε απο αυτην την αποπνικτικη οσμη.


Η επιβιβαση εγινε με μεγαλη ταξη και ηταν φανερο οτι η πληροτητα θα ηταν υψηλη αποψε. Μεσα στην φυσουνα πια διαπιστωσα οτι εκτος απο τους συνεπιβατες μου με ακολουθουσε και η βαρια και ασηκωτη μυρωδια απο λιβανι. “ Μπορειτε να μυρισετε αυτη την δυνατη μυρωδια; “ ρωτησα μια μεσηλικη Αυστραλεζα διπλα μου. “ Nαι , ναι και ειναι απαισια” συμφωνησε και εκεινη και σιγα σιγα προχωρησαμε προς την εισοδο του Β777.

Η χαμογελαστη και ομορφη Αυστραλεζα αεροσυνοδος μου εδειξε να προχωρησω προς τον δευτερο διαδρομο δεξια και με περισση ευκολια βολευτηκα στην θεση μου που ηταν διπλα στον διαδρομο. Μετα απο λιγο μια νεαρη κοπελα ηρθε και καθησε διπλα μου. Αποδειχτηκε για τις επομενες 17 ωρες η ιδανικη συνεπιβατιδα. Δεν μιλησε, δεν ρευτηκε, δεν ...αεριστηκε, δεν εγειρε πανω στον ωμο μου με ανοιχτο στομα οταν κοιμοταν, και δεν με σηκωσε ουτε μια φορα. Σωστη!

Μια οικογενεια Αραβων με ενα μικρο παιδακι καθησε 2 σειρες μπροστα. Ηταν τοσο βρωμικοι και θορυβωδεις :bash: που προσωπικα πιστευω οτι θα επρεπε να τους ειχε απαγορευτει η εισοδος στο αεροσκαφος και θα επρεπε να τους υποχρεωσουν σε 200 ωρες καταναγκαστικα μαθηματα με θεμα: «Κοσμια διαγωγη και προσωπικη υγεινη μεσα σε ενα αεροπλανο με αλλους 350 συνανθρωπους που δεν φταινε σε τιποτα να σας ακουνε και να σας μυριζουνε» . Ουφ το ειπα! :rant:

Η επιδειξη σωστικων μεσων εγινε την ιδια ωρα με το pushback. Οι θηριωδεις GE90-115 πηραν μπροστα με μια πανδαισια ηχων που αποπνεανε, πως να το πω; Μια βαρβατιλα, μια αισθηση μπρουταλ.... :D :D

Αργη τροχοδρομηση, χαμηλωμα φωτισμου καμπινας σε σχεδον ρομαντικους τονους βιολετι και καλοσωρισμα απο τον Γερμανο κυβερητη με την βαρια και ασηκωτη προφορα. Παρακολουθησα απο την μπροστινη εξωτερικη καμερα την εισοδο και την ευθυγραμιση του –ΕΒΟ με τον διαδρομο 16R. Συντομη σταση ευθυγραμισμενοι και μετα , ω τι απογοητευση! Μια απολυτα απαλη και αρκετα αθορυβη σχετικα επιταχυνση. Το Β777-300ER σηκωθηκε απαλα μετα απο περιπου 2.500 μετρα και χαθηκε μεσα στην κρυα και χειμωνιατικη νυχτα του Συδνευ.


Το ICE - το απολυτο κατ’ εμε συστημα ψυχαγωγιας πτησεων - αποδειχτηκε πολυτιμος συνοδος σ’αυτην την πτηση. Αν και ειχα σκοπο να δω τις πιο καινουργιες ταινιες , τελικα μια ματια στις μουσικες επιλογες με εκανε να περασω τις ωρες μου ακουγοντας τα τοπ τραγουδια του ’80 και του ’90. Εξαιρετικες επιλογες που πραγματικα κανανε μια καλη πτηση ξεχωριστη. Ασε μετα τους “βαρβαρους” να γκρινιαζουν επειδη η αεροσυνοδος δεν χαμογελουσε τοσο οσο θα επρεπε ( δηλ. δεν τους...εκατσε ) η γιατι το δεν ειχε μεινει αλλο κοτοπουλο και ειχε μονο ψαρι ( λες και το ειχαν κανει παραγγελια απο πριν ). Πρεπει μερικοι να καταλαβουμε οτι δεν ειμαστε το κεντρο του συμπαντος.

Με κατι τετοιες αμπελοφιλοσοφιες περνουσε η ωρα οταν ( θυμαστε την μυρωδια του λιβανιου για την οποια εκανα λογο προηγουμενως ; ) προσεξα την συνεπιβατιδα με την οποια σχολιασα την βαρια μυρωδια και να μου λεει “ oh yes it’s terrible” , να σηκωνεται και να παιρνει μια κολωνια σπρει απο τις χειραποσκευες της και να φρεσκαρεται. Και τοτε καταλαβα ποσο διεστραμμενες μπορει να ειναι οι γυναικες ! Η τυπισσα αρχισε να λουζεται με το αρωμα της που δεν ηταν αλλο απο το ...λιβανι για το οποιο εκανα λογο πριν!!! :shock: :shock:

Η μποχα απλωθηκε για τα καλα και εγω σηκωθηκα σε κατασταση μερικης ασφυξιας και σκουντουφλωντας πηγα στο πισω μερος του αεροσκαφους οπου ειναι και τα galleys. Αφου συνηλθα αρχισα να κανω αυτο που κανω αρκετα καλα, δημοσιες σχεσεις με συνταξιδιωτες και αεροσυνοδους. Καπως ετσι γνωρισα και την Τζορτζινα, μια ελληνιδα αεροσυνοδο, στην πτηση μας. Ηταν σιγουρα εμφανισιμη και οπως αποδειχτηκε ηταν και καλο παιδι. Αφου ανταλλαξαμε μερικες κουβεντες και εμαθε οτι πονουσε ο λαιμος μου, τσακιστηκε η κοπελλα να μου φτιαχνει τσαι . Πρεπει να μου εφτιαξε 3 η 4 φλυτζανια χωρις να της το ζητησω. Η συμπαθητικη Αθηναια με κερδισε με τον τροπο της και τον επαγγελματισμο της. Αν μαλιστα σκεφτει κανεις οτι πετουσε μολις λιγους μηνες, τοτε ηταν οντως αστερι, οπως προφανως αστερια ειναι και οι εκπαιδευτες της Emirates. :great:

Λιγα πραγματα μονο απο τα αρκετα ενδιαφεροντα που μου ειπε ηταν οτι η δουλεια ειναι πολυ καλη αλλα περιπου εξοντωτικη. Πολλα απο τα αεροσκαφη της Emirates δεν εχουν crew rest facilities για να ξεκουραζονται τα πληρωματα ( το δικο μας το –ΕΒΟ δεν ειχε για παραδειγμα ) με αποτελεσμα να ειναι συνεχεια στα ποδια τους ακομη και σε 10ωρες πτησεις. Οταν δεν αντεχεται αλλο η κατασταση πηγαινουν και κλεινονται για λιγο στις τουαλετες ( ! ) :? για να κλεισουν λιγο τα ματια τους και να ηρεμησουν λιγο. Ενα αλλο πραγμα που μου ειπε ειναι οτι υπαρχει μεγαλη πιεση απο τους/τις προισταμενες καμπινας να ειναι δραστηριοι και εξυπηρετικοι καθ’ ολη την διαρκεια της πτησης και αυτο εκτος απο κουραση δημιουργει και αγχος. Επισης το Ντουμπαι ειναι χαλια για να ζεις κυριως λογω ζεστης.

Μετα απο λιγο η Τζορτζινα με αφησε και πηγε να κανει καποια δουλεια μπροστα και ετσι αρχισα να μιλαω με 2 συμπαθητικες Ταυλανδεζες αεροσυνοδους. Παρ’ ολο που τα αγγλικα τις δυσκολευαν και εδειχναν αρκετα κουρασμενες ηταν ευδιαθετες και τσαχπινες. Καθοντουσαν και οι δυο στο πτυσσομενο καθισμα και “ψιλοπαλευανε” με ναζι και τσιμπαγανε η μια με την αλλη, διεκδικωντας η καθεμια το καθισμα για τον εαυτο της. Μου ειπανε ποσο χαρουμενες ηταν που γυριζαν στα σπιτια τους στην Μπανγκοκ και θα ξαναβλεπανε και παλι τους δικους τους. Οταν τους ρωτησα που τους αρεσε πιο πολυ , το Ντουμπαι η Μπανγκοκ, με κοιταξανε σαν να βλεπανε τον Mister Ηλιθιο για το 2008 μπροστα υς :stupid: , και αφου ειπαν κατι μεταξυ τους στην γλωσσα τους μου εξηγησανε ολο τσαχπινια οτι δεν αλλαζουν την Μπανγκοκ με τιποτα στον κοσμο. Πιο περα, μεσα στην κουζινα, ενας φροντιστης εκανε στα ορθια, μασαζ σε μια Φινλανδεζα αεροσυνοδο ( τοσο μα τοσο παγερη που θεωρω οτι ειναι λυση της ανθρωποτητας για το φαινομενο του θερμοκηπιου ), αλλα αν κρινω απο τις γκριματσες τους, αυτος το απολαμβανε πιο πολυ απο αυτην. :D

Η Τζιορτζινα γυρισε μετα απο 20 περιπου λεπτα με 2 δισκους . Ο ενας ειχε σαντουιτσακια γκουρμε και ο αλλος ειχε γλυκα ταρτακια. Μας κερασε ολους, και προσωπικο και τους επιβατες που ξεμουδιαζαν εκει κοντα. Μου ειπε οτι αυτα ειχαν περισσεψει απο την Business Class και δεν υπηρχε λογος να πανε χαμενα. Εγω παντως εκανα οτι μπορουσα για να μην πανε χαμενα τα καλουδια. :mrgreen:

Με αυτα κι’ αυτα ηρθε η ωρα για την καθοδο στο αεροδρομιο Suvarnabhumi ( προφερεται Σουγουανα Πουμ ) . Ο καιρος νεφελλωδης με σκορπιες βροχες εδω και εκει. Η καθοδος ομως ηταν πολυ ομαλη και με 2 διαδιοχικες αριστερες στροφες ευθυγραμιστηκαμε με το διαδρομο 19R. Η εξωτερικη καμερα με πολυ καλη ευκρινεια μας εδωσε μια καταπληκτικη αποψη του καταφωτου - σαν χριστουγενιατικο δεντρο – διαδρομου και σε 2 περιπου λεπτα ακουμπαγαμε απαλα στην Πολη των Αγγελων η αλλιως Krung Thep οπως ειναι η ονομασια της πολης στην γλωσσα Ται.

Αφιξη στην θυρα Ε9 στις 1.05 το πρωι τοπικη.

Δεν θα ασχοληθω καν με το νεο αεροδρομιο της Μπανγκοκ. Οταν ξοδευουν δισεκατομυρια δολλαρια και καταφερνουν να φτιαξουν ενα τοσο κρυο, και ημισκοτεινο χωρο , στον οποιο κυριαρχει το γυμνο τσιμεντο τοτε το μονο που κανεις ειναι να διερωτασαι αν εισαι σε γιαπι η σε νεκροτομειο. Enough said. :?

Αφου καναμε εναν ωραιο κυκλο και ανεβηκαμε στον παραπανω οροφο και ξαναπερασαμε απο ελεγχο ασφαλειας ξανακατεβηκαμε στην θυρα Ε9 οπου μετα απο 30 περιπου λεπτα ξαναεπιβιβαστηκαμε στο -ΕΒΟ.

Ο Αμερικανος κυβερνητης μας καλωσορισε εκ μερους του καινουργιου πληρωματος και μαλιστα μιλησε και λιγο στα αραβικα. Σε λιγα λεπτα ακολουθησε η γνωστη ιεροτελεστια: push back, επιδειξη σωστικων μεσων ( εντελως αυτοματοποιημενη και χωρις την παραμικρη συμμετοχη απο το προσωπικο ) , εκκωφαντικη εκκινηση των κινητηρων, τροχοδρομηση, χαμηλωμα των φωτων καμπινας και απογειωση απο τον 19R. Πορεια για περιπου 2 λεπτα προς τα νοτια με την καταφωτη πολη στα δεξια μας , μετα δεξια στροφη στα ανατολικα με ακομη καλυτερη θεα της πολης και μια αλλη στροφη 5 λεπτα αργοτερα προς τα ανατολικα – βορειοανατολικα με κατευθυνση προς την Μυανμαρ και την Θαλασσα της Βεγγαλης.

Μετα απο μια ωρα περιπου σερβιριστηκε το πεντανοστιμο φαγητο. Οφειλω ομως να σας πω οτι αν και ειμαι καλοφαγας, μεσα στο αεροπλανο οι διατροφικες μου απαιτησεις ειναι εξαιρετικα χαμηλες. Το μονο που θελω ειναι κατι που να μασιεται και να καταπινεται χωρις πολλα πολλα και αυτο το καταφερε μια χαρα η Emirates. :great:

Mετα το δειπνο πηγα για λιγο πισω στην κουζινα και ζητησα τσαι με λεμονι. Η Αυστραλεζα κοπελια μου το εφτιαξε και μαλιστα μου ειπε να κατσω λιγο και να τον πιω μαζι της μια και εφτιαχνε εναν και για εκεινη. Ηταν μια πολυ ομορφη κοπελλα, η κλασσικη ξανθια γαλανοματα, αλλα ταυτοχρονα με κατι το ζεστο και προσχαρο πανω της. Μου εκανε εντυπωση η βραχνη μπασα φωνη της. Αφου μιλησαμε λιγο και αποκτησαμε καποια στοιχειωδη οικιοτητα της ειπα μεταξυ σοβαρου και αστειου οτι θα επρεπε να κανει καριερα τραγουδιστριας γιατι ειχε φωνη που θα την ζηλευε οποιαδηποτε νεγρα τραγουδιστρια . Εκεινη με κοιταξε με απορια και μετα ξεκαρδιστηκε στα γελια. Μου ειπε: “ Δεν θελω να γινω τραγουδιστρια, θελω μονο να γινω καλα. Η φωνη μου ειναι ετσι βραχνη γιατι ειμαι κρυωμενη! ” . ΟΚ, ας προσεχα. :oops:

Tα ματια βαρυναν και ετσι γυρισα στο καθισμα μου και περιπου κοιμηθηκα. Το περιπου, σημαινει οτι ημουν σε μια κατασταση ενδιαμεση οπου δεν μπορουσα να καταλαβω τι ακριβως ηταν ονειρο και τι πραγματικοτητα γυρω μου. Αλλοι περνουνε ουσιες για να βιωσουνε μια τετοια κατασταση , εγω ομως την βιωνω καθε φορα που πεταω σε μακρινες πτησεις και μαλιστα δωρεαν. ;)

Η καθοδος στο Ντουμπαι ξεκινησε την ιδια ωρα που αρχισε να γλυκοχαραζει. Δυο αριστερες στροφες μας φερανε στην τελικη για τον διαδρομο 12R οπου και ακουμπησαμε απαλα στις 5.32 π.μ. τοπικη . Εκκενωση διαδρομου στο τελος στα δεξια και συντομοτατη τροχοδρομηση σε remote stand.

Κατα την αποβιβαση εβγαλα την μηχανη και προλαβα να βγαλω πολυ βιαστικα τις επομενες 2 φωτο προτου οι αστυνομικοι με παρουν χαμπαρι και με διαταξουν σε πολυ ζωηρα αραβικα να την βαλω μεσα στο σακ βουαγιαζ αμεσως. Και επειδη το Ντουμπαι ΔΕΝ ειναι το μερος για να διεκδικησεις τα δικαιωματα σου, συμμορφωθηκα αμεσως. :(

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15560 ( Μεσα απο το παραθυρο φαινεται το ...τσαλακωμενο δερματινο καθισμα της Πρωτης Θεσης )

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15561 ( Αποβιβαση. )

Μεσα στο λεοφωρειο πλεον με τα σκουρα φιμε τζαμια εβλεπα τον μισο στολο της Εmirates να περναει απο μπροστα μου σε στασεις close and personal και εγω σε κατασταση βαριας καταθλιψης να μην μπορω να κανω ουτε ενα τοσο δα κλικ. :cry:

Tο Ντουμπαι μας καλοσωριζε με τον δικο του θερμο τροπο: με 36 βαθμους Κελσιου στις 6 παρα το πρωι. Welcome to Hell !!! :evil: :twisted:

( Σε λιγες μερες ακολουθει μια ταξιδιωτικη περιγραφη του Ντουμπαι με φωτο απο τα κυρια αξιοθεατα )
 
Καλημέρα...

Φίλε πολύ ενδιαφέρουσα η περιγραφή σου, περιμένουμε με αγωνία την συνέχεια..απλά επειδή ο κόσμος είναι πολύ μικρός έχω περιέργεια για την Φιλανδέζα αεροσυνοδό, έχω μια φίλη Φιλανδέζα που πετάει με την Emirates εδώ και δύο χρόνια, η συγκεκριμένη κοπέλα έχει δουλέψει για χρόνια στη Ρόδο και μιλάει άπταιστα ελληνικά, βέβαια απ ότι μου έχει πει υπάρχουν περίπου 8.000 ιπτάμενοι-ες, στην εταιρεία, και σίγουρα δεν θα είναι η μοναδική Φιλανδέζα...αλλά λες;
 
Μια ακόμη υπερπαραγωγή στην κατηγορία των trip reports γράφετε!!! :great:
Εντύπωση μου έκανε για μια επιπλέον φορά το πολυεθνικό του πληρώματος. Από όλον τον κόσμο έχουν πάει στο دبي άτομα για να δουλέψουν εκεί! Εντυπωσιακό!
 
Ευχαριστω για τα καλα σας λογια.

FOUTSOS PARASKEVAS":1cy4xjhv said:
επειδή ο κόσμος είναι πολύ μικρός έχω περιέργεια για την Φιλανδέζα αεροσυνοδό, έχω μια φίλη Φιλανδέζα που πετάει με την Emirates εδώ και δύο χρόνια, η συγκεκριμένη κοπέλα έχει δουλέψει για χρόνια στη Ρόδο και μιλάει άπταιστα ελληνικά
Δεν ξερω φιλε Παρασκευα αν μιλαμε για το ιδιο ατομο. Δεν μιλησαμε καθολου μαζι και ετσι δεν ξερω. Οπως και εσυ πολυ σωστα ειπες 8.000 ατομα ειναι προσωπικο καμπινας. Οι πιθανοτητες να ειδα την φιλη σου ειναι μαλλον λιγες :) .

Akis":1cy4xjhv said:
Εντύπωση μου έκανε για μια επιπλέον φορά το πολυεθνικό του πληρώματος.

Aκη, οντως αυτο ειναι και το πιο εντυπωσιακο στοιχειο κατ' εμε. 120 και πλεον εθνικοτητες ( Ελληνες και Τουρκοι, Πακιστανοι και Ινδοι, Αραβες και Αμερικανοι κλπ ) καταφερνουν και εργαζονται αρμονικα και παραγουν ενα πολυ ομοιογενες προιον που εχει κανει την Emirates διασημη :thx: .
 
Κι εμένα μου αρέσει το παρόν τριπ-ρηπόρτ. Αναμένω τα γλαροπούλια αν και υποψιάζομαι ότι θα πρόκειται για déja vu με δικές μου περιπέτειες... Η έλλειψη φωτογραφιών του πληρώματος ίσως και να μην είναι και τόσο φοβερή...


Έξτρα βαθμοί για τα αραβικά στον τίτλο... πάντοτε μου άρεσε το αραβικό αλφάβητο, παρά το γεγονός ότι η δική μου εμπειρία προέρχεται από άλλη γλώσσα που κάποτε γραφόταν με αυτό και η οποία πλέον χρησιμοποιεί το λατινικό...
 
Κεφαλαιο 2. Γιατι ειμαι εδω; Που παω; Τι θελω; ... και αλλα υπαρξιακα ερωτηματα.

Τι ομορφα που ενοιωθα! Ημουν στο Ντουμπαι το καταλαβαινετε ;;; :banana: Κανενας ταξιδιωτης που σεβεται τον εαυτο του δεν μπορει να παραλειψει αυτον τον προορισμο ;) . Τουλαχιστον ετσι το θελει η παραδοση εκει κατω στους Αντιποδες. Και οντως τι ευτυχια να βλεπεις κατι το διαφορετικο, να βλεπεις γυναικες μεσα στην μπουργκα, τα χερια τους γεματα τατουαζ χεννας, αντρες με ασπρες κελεμπιες, και γενικα ενα σουσουρο που θυμιζε ανατολιτικο παζαρι...

Παραλαβη της βαλιτσας μου – για την ακριβεια εκεινη περιμενε εμενα – ενα γρηγορο περασμα απο ελεγχο διαβατηριων και σε λιγα λεπτα ημουν εξω ψαχνοντας για ταξι, και το βρηκα πολυ ευκολα αν εξαιρεσουμε οτι το ταξι σταματησε στην εξωτερικη λωριδα και επρεπε να διασχισω αλλες 3 λωριδες γεματες με οδηγους και αυτοκινητα που δεν ειχαν σκοπο να σταματησουν για την αφεντια μου. :shock: :shock:

Μια ηλεκτρονικη πινακιδα μας πληροφορουσε σαδιστικα οτι η θερμοκρασια ηταν ηδη στους 39 βαθμους και η ωρα ηταν μονο λιγο μετα τις 6 το πρωι. Ο ταξιτζης με πληροφορησε οτι σημερα ανεμεναν 52 βαθμους. :eek: Αν σκεφτει κανεις οτι την προηγουμενη μερα στο Συδνευ μετα βιας ειχε αγγιξει τους 13 βαθμους καταλαβαινετε οτι τα πραγματα για μενα αρχιζαν να γινονται ενδιαφεροντα.

Η αφιξη μου μετα απο 10 περιπου λεπτα στο Sheraton Creek Towers ηταν βασιλικη. 4 ατομα τρεξαν, ο ενας να ανοιξει την πορτα του ταξι, οι αλλοι να παρουν τις βαλιτσες μου και ενας αλλος να με οδηγησει στην ρεσεψιον. Βεβαια ο “βασιλιας” υπεστη και ενα μικρο σοκ καθως απο τους 19 βαθμους του ταξι βρεθηκε εξω προς στιγμην στους 40 βαθμους για να ξαναμπει και παλι μεσα στο ξενοδοχειο και στους 18 βαθμους. Εκεινη την στιγμη ενοιωσα κατι σαν κρυωμα να κανει την εμφανιση του.

Τα νεα ασχημα: Δεν υπηρχε δωματιο ελευθερο εκεινη την ωρα. Αλλα σε 4 ωρες περιπου μου ανακοινωσαν θα ειχαν κατι διαθεσιμο. Τους αφηνω τις βαλιτσες και τρωω ενα γενναιο πρωινο που ηταν ταυτοχρονα και μεσημεριανο, αφου η μερα επροκειτο να ειναι μεγαλη και τα αξιοθεατα που επρεπε να δω αρκετα. :D

Στο Ντουμπαι εχουν μια παρομοια τουριστικη υπηρεσια οπως στο Λονδινο. Εχουνε δυοροφα τουριστικα λεοφωρεια οπου αντι 200 ντιρχαμ ( 40 ευρω νομιζω) μπορεις να εξερευνησεις το Ντουμπαι σε μια διαδρομη με περιπου 20 στασεις. Μπορεις να ανεβοκατεβαινεις σε οποια απο τις 20 στασεις της διαδρομης θελεις. Στην τιμη συμπεριλαβανεται εισοδος στο μουσειο της πολης και μια κρουαζιερα στο ποταμι.

Αυτο εκανα και εγω λοιπον και οπλισμενος με την Νικον D40 ( την οποια ακομη δεν ξερω να χειριζομαι τοσο καλα αλλα μου παει πολυ οταν την κραταω :mrgreen: ) ορμησα να κατακτησω αλλη μια πολη του κοσμου :banana: .

( Μικρη λεπτομερεια: Το αντιηλιακο μου κατασχεθηκε στο αεροδρομιο και για λογους που ακομη δεν εχω εξηγησει στον εαυτο μου, δεν μπηκα στον κοπο να παρω ενα αλλο :wall: :with: . Αντιθετα αποφασισα να παραμεινω με το τζιν παντελονι μου και το μακρυμανικο πουκαμισο μου για να προστατευσω το δερμα μου απο τον ηλιο, ελλειψει αντιηλιακου. ).

Προτου ξεκινησουμε, ομως πηρα τηλεφωνο την Κριστυνα για να της πω οτι εφτασα και να κανονισουμε να βρεθουμε. Ακουσα με χαρα την γλυκια ρωσο-τσεχο-αμερικανικη προφορα της απο το τηλεφωνο, αλλα η χαρα δεν κρατησε πολυ: η Κριστυνα πληροφορουσε μεσω τηλεφωνητη οτι ηταν εκτος Ντουμπαι και θα γυριζε πισω σε λιγες μερες. Μπου χου χου :cry:

Πρωτη σταση με το λεοφωρειο στο Wafi City ενα τεραστιο εμπορικο κεντρο με κιτς styling που παραπεμπει στην αρχαια Αιγυπτο. Ιδου καποιες φωτογραφιες:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15577

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15578


Επομενος σταθμος για μενα θα ηταν κοντα στο ξενοδοχειο Burj al Arab.

Στο λεοφωρειο ειχε ανεβει τωρα και ενα ζευγαρι Ελληνων, περιπου ημιγυμνοι. Παντως, ως θαυμαστης του ωραιου οφειλω να πω οτι ηταν ομορφο ζευγαρι, και η μελαχροινη κοπελια ηταν ολα τα λεφτα :) .

Μας πηρε 17 περιπου χιλιομετρα και τουλαχιστον μιση ωρα για να φτασουμε εκει και ετσι εκμεταλλευτηκα τον χρονο για να θαυμασω (;) την διαδρομη μεχρι εκει. Ιδου καποιες φωτο:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15579 ( Ουρανοξυστες παντου) .

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15580 ( Για να μην ξεχναμε που ειμαστε ).

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15581 ( Μια αποψη του Burj Dubai απο μακρια, μεσα στην σκονη και την καψα ).



Και επιτελους φτασαμε στο ξενοδοχειο Burj al Arab ( Πυργος των Αραβων -برج العرب. )

http://picasaweb.google.com/lh/photo/x0 ... BdcJtzgqX8


http://picasaweb.google.com/lh/photo/mU ... BdcJtzgqX8 ( Face to face ).

Μπορω να πω οτι μου αρεσε ως σχεδιο, αλλα καποιες αλλες λεπτομερειες δεν μου αρεσαν καθολου. Το πιο φτηνο διαμερισμα ( γιατι με 170 τ.μ. δεν το λες δωματιο ) εκει μεσα κανει γυρω στις 2.000 ευρω την βραδια. Αλλα μια μεση τιμη ειναι πιο κοντα στις 3 με 4.000 ευρω, και μιλαμε παντα για τις πιο χαμηλες τιμες. :shock:

Επισης δεν μου αρεσε το γεγονος οτι δεν μπορεις να μπεις μεσα σαν απλος επισκεπτης και να πιεις π.χ. ενα ποτο η να φας κατι. Οχι, εδω τα πραγματα ειναι τοσο χλιδατα και τοσο exclusive, που πρεπει να επικοινωνησεις με το ξενοδοχειο, να ζητησεις αδεια επισκεψης, και να περιμενεις κανα 2 3 μερες μεχρι να σου πουν ναι η οχι. Αν σου πουν ναι, τοτε θα πρεπει να πληρωσεις εισητηριο ( περ. 150 ευρω :mad: ) για την τιμη που σου κανουν. Αν πας ετσι στην ψυχρα, θα διαπιστωσεις οτι τα μετρα ασφαλειας ( μπαρες, φρουροι, κ.α. ) ειναι τετοια που θα τα ζηλευε και η Αμερικανικη πρεσβεια στην Βαγδατη.


Αφου πηρα αυτες τις φωτο, ειπα να περπατησω και λιγο μεχρι την επομενη σταση του τουριστικου λεοφωρειου. Μεγα λαθος :wall: . Ηταν το πιο μεγαλο χιλιομετρο που περπατησα στην ζωη μου: Φανταστειτε εναν ανθρωπο με τζιν και μακρυμανικο πουκαμισο να περπαταει καταμεσημερο με 46 και πλεον βαθμους θερμοκρασια! Ειχα γινει θεαμα ! Τα αυτοκινητα κορναριζαν παντου γυρω μου και εγω ειχα την αισθηση οτι το κανανε για μενα, που πλεον εμοιαζα με μαδημενη κοτα.

Καθε αναπνοη πονουσε. Ο καυτος ανεμος της ερημου μου ειχε καψει τα ρουθουνια και τις βλεφαριδες μου ενω η μυτη μου εσταζε ασταματητα και εγω δεν ειχα χαρτομαντηλα. Και μαγαζι πουθενα σε εκεινη την ερημια.

Περπατουσα σερνωντας τα βηματα γιατι οι @$%@*& σολες απο τα $!@$% παπουτσια μου ειχαν περιπου κολλησει στο καυτο οδοστρωμα. Η γλωσσα μου σερνονταν στον δρομο, η αναπνοη μου ακουγοταν σαν τραινο που ανεβαινει τον Μπραλο, ο ιδρωτας ερεε σαν τους καταρρακτες της Εδεσσας , φταρνιζομουν, εβηχα, δακρυζα απο την σκονη, ενω ταυτοχρονα ειχα συγκαει και περπατουσα σαν καουμποης, με το ενα ποδι στην Ανατολη και το αλλο στην Δυση. :rant:

Το μπουκαλι με νερο που πριν 5 λεπτα ηταν παγωμενο, τωρα εβραζε και το πεταξα με μεγαλη προσπαθεια αφου το πλαστικο ειχε σχεδον κολλησει στα δαχτυλα μου. Η Νικον μου η οποια ζυγιζει μολις 450 γρμ. τωρα ζυγιζε 1 τοννο και ζεματουσε. Δεν μπορουσα να την ακουμπησω. Και βρεθηκα ξαφνικα μεσα σε ενα ντελιριο οπου περπατουσα σαν μεθυσμενος και τα εβριζα ολα και ολους. Να @$#@$% την Νικον και το $#^#$^&%$ Ντουμπαι και το %$&%& Burj al Arab. $#%# την ζεστη και τους Αραβες και την ερημο και τις καμηλες τους. :rant:

Γιατι ειμαι εδω; Που παω; Τι θελω; ρωτησα σαν μελλοθανατος που θελει απαντησεις εστω και την τελευταια στιγμη...

Και τοτε ξαφνικα στην μεση του πουθενα ειδα την μικρη οαση!! Ναι ηταν εκει μπροστα μου στα 50 μετρα. Μια μικρη σταση λεοφωρειου, κλειστη απο παντου, με μια μικρη μονο συρρομενη πορτα για να μπαινοβγαινει ο κοσμος. Ηταν αδεια. Με ματι που γυαλιζε και με ενα γελιο που θα το ζηλευε ο καθε τρελος ορμησα συγκαμμενος και κρυωμενος ταυτοχρονα και μπηκα μεσα. Δεν εχω ξαναζησει τετοια ανακουφιση ! Ο χωρος ηταν σαν μια καμαρουλα 2 επι 2 αλλα κλιματιζομενη. Και δεν μιλαμε για κλιματισμο απλως, αλλα για ανεμοστροβιλο :great: !!

Μετα απο 20 λεπτα περιπου ειχα συνελθει. Η γλωσσα μου ηταν και παλι μεσα στο στομα της, και η Νικον δεν ζεματουσε πλεον. Στα παπουτσια μου ειχε απομεινει λιγη σολα ακομη και ετσι αφου προετοιμαστηκα ψυχολογικα, και σκουπισα και τις τελευταιες σταγονες απο την συναχωμενη μυτη μου, βγηκα εξω στην κολαση για να διανυσω τα τελευταια 300 μετρα μεχρι την επομενη σταση του λεοφωρειου στο Souk Madinat, Jumeirah. Εφτασα εκει ευχαριστημενος που εβλεπα αρκετα δεντρα και σκια. Τελικα η κολαση εχει λιγα δεντρα... :!:

Το Souk Madinat, Jumeirah ειναι ενα συγκροτημα πολυτελων κατοικιων, καταστηματων , χωρων αναψυχης και διασκεδασης που ομως ειναι σχεδιασμενο ως παραδοσιακη αραβικη συνοικια. Ιδου:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15582

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15583


Η Νικον με μεγαλο δισταγμο συμφωνησε να βγαλει αυτες τις 2 φωτο αφου πλεον ειχε υπερθερμανθει. Οι 47 βαθμοι την ειχαν τσακισει και αυτην και υπακουε μονο μια φορα στις 3 η 4 που προσπαθουσα να φωτογραφισω.

Το λεοφωρειο μου ηρθε και οι συνεπιβατες μου εστιασαν την προσοχη του σε εμενα. Πρεπει να νομιζαν οτι μολις ειχα γυρισει απο την ερημο. Πηγα κατευθειαν στο ψυγειο και πηρα ενα μεγαλο μπουκαλι νερο και ηπια περιπου το μισο σαν νεροφιδα.

Το λεοφωρειο επεστρεφε πισω στην βαση του με μερικες μονο στασεις αλλα ουτε που διανοηθηκα να ξανακατεβω. Βολευτηκα σε ενα καθισμα στον πανω οροφο και απλως κοιταζα στο απειρο... Τα μονα που μου εκαναν εντυπωση σε εκεινη την διαδρομη ηταν το πιο ψηλο κτιριο του κοσμου το Burj Dubai (برج دبي - Πυργος του Ντουμπαι ) .

http://picasaweb.google.com/lh/photo/1o ... BdcJtzgqX8

Το σχημα του ειναι τετοιο ωστε να μπορει ο αερας να γλυστραει γυρω απο το κτιριο με την λιγοτερη δυνατη αεροδυναμικη αντισταση. Μας πληροφορησαν απο τα μεγαφωνα του λεοφωρειου οτι εκεινη την εβδομαδα το υψος του ηταν προς το παρων στα 688 μετρα και καθε εβδομαδα προσεθεταν και ενα καινουργιο οροφο. :!: :!:

http://picasaweb.google.com/lh/photo/pP ... BdcJtzgqX8

Λιγο πιο μετα, περασαμε και απο την περιφημη λεοφωρο Sheikh Zayed Road που εμενα προσωπικα μου θυμισε ενα δασος απο μπετον και γυαλι. Οριστε γιατι:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15584

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15585


Στην SZR, και στα κτιρια που ειδατε, μενουν οι πιο πολλοι, αν οχι ολοι οι ιπταμενοι καμπινας της Emirates, τα εξοδα στεγασης δε, τα πληρωνει η ιδια η εταιρια και οχι το προσωπικο.


Οταν φτασαμε στην κεντρικη αφετηρια των τουριστικων λεοφωρειων αλλαξα λεοφωρειο για να παρω την αλλη διαδρομη, για το παλιο Ντουμπαι. Ο οδηγος του λεοφωρειου μας συμβουλεψε να πινουμε οσο γινεται πιο πολυ νερο και να περνουμε μπουκαλια μαζι μας οταν θα κατεβαιναμε στις στασεις, αφου πλεον η θερμοκρασια ειχε φτασει στους 51 βαθμους !!!

$%^ το Ντουμπαι, τον @#$% Οσαμα μπιν Λαντεν και την ερημο, τις καμηλες τους και ολα, αρχισα παλι εγω το ντελιριο απο μεσα μου, ενω ταυτοχρονα πιπιλιζα και μια καραμελα για τον λαιμο μου. Δεν ειχα πλεον φωνη, μονο κατι αναρθρες κραυγες εβγαζα, αλλα δεν το εβαζα κατω. Ειχα ερθει στο Ντουμπαι και θα το εβλεπα και θα το φωτογραφιζα και θα το περπατουσα παση θυσια.


Πρωτος σταθμος στον οποιο κατεβηκα ηταν το μουσειο του Ντουμπαι. Η προοπτικη να μπω λιγο μεσα σε ενα δροσερο μερος μακρια απο την καψα του ηλιου ηταν ακρως δελεαστικη.


Η διαδρομη μεχρι εκει περνουσε σε καποια στιγμη διπλα στο “ποταμι” της πολης το Dubai Creek, που για εμενα ηταν απο τις πιο ευχαριστες περιοχες του Ντουμπαι:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15586

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15587


Το μουσειο του Ντουμπαι στεγαζεται στο παλιο φρουριο της πολης ( Al Fahidi Fort ), και το κυριο θεμα του ειναι η παραδοσιακη ζωη που κανανε μεχρι και πριν απο λιγες δεκαετιες οταν, η πολη που σημερα προσπαθει να βαλει τα γυαλια σε ολους τους αλλους, ηταν μονο ενα μικρο ψαροχωρι. Εδω μερικες φωτο απο την εισοδο στο μουσειο.

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15588

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15589 ( Μεσα στον περιβολο του μουσειου με ενδιαφεροντα εκθεματα ).

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15590 (Ενα παραδοσιακο πλοιαριο που υπενθυμιζει οτι το Ντουμπαι μεχρι πριν λιγο καιρο ηταν ενα ψαροχωρι ).

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15591 ( Μια βαρκα στην στερια ! ).

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15592 ( Μια υπενθυμιση οτι καποτε το μουσειο ηταν ενα φρουριο ).

Μετα απο μια ωρα, βγηκα απο το μουσειο. Μπορω να πω οτι μου αρεσε. Οπως επισης μου αρεσαν τα χοντρα μπινελικια που εχωνε μια ελληνιδα στον ανδρα της εκει πιο εξω απο το μουσειο, γιατι λεει την πηγαινε συνεχεια απο τον ηλιο και οχι απο την σκια. Τελικα εχει και το Ντουμπαι την κυρα – Κατινα του. :mrgreen:

Η επομενη σταση μου θα ηταν στην Αλ Μπαστακια ( بستكية‎ ), μια απο τις παλιες και παραδοσιακες συνοικιες της πολης.

Η Αλ Μπαστακια ηταν ισως το καλυτερο, για μενα, αξιοθεατο της πολης. Ετσι οπως φανταζομουν την Αραβια του παλιου καιρου, με τα στενα σοκακια, την ιδιομορφη αρχιτεκτονικη και τις πολυβουες αγορες. Διπλα στην εκβολη του ποταμου στην θαλασσα οπως ηταν, ανεδειχνε μια γραφικοτητα και μια ομορφια που κανενα Burj al Arab, Burj Dubai η αλλα καινουργια κατασκευασματα δεν μπορουν να ανταγωνιστουν. Να μια μικρη γευση:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15596

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15595

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15598

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15597

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15593 ( Θεα προς το ποταμι της πολης. Οι Αραβες δεν το μπαζωσαν...)

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15594 ( Ειναι οντως 2008;; Το Ντουμπαι οπως ηταν παλια ).

Μετα απο αυτο σειρα ειχε η κρουαζιερα. Ομως πλεον το σωμα μου ειχε καταθεσει τα οπλα. Τα συμπτωματα γριππης και θερμοπληξιας ηταν εκει και δεν μπορουσα να τα αγνοησω. Η ωρα ηταν 6 το απογευμα και η θερμοκρασια ειχε πλεον πεσει κοντα στους 40, ομως εγω επρεπε επειγοντως να αναπαυτω. Απο την προβλητα που επρεπε να παρω την παραδοσιακη αμπρα ( αραβικο πλοιαριο ) για την κρουαζιερα , μπορουσα να δω το ξενοδοχειο μου.

Αργα, κουρασμενα, χωρις να βριζω την %$#%^# ζεστη ουτε το @#$% Ντουμπαι την ερημο , τους Βεδουινους και τις καμηλες τους, αλλα ικανοποιημενος με οσα μπορεσα να πραγματοποιησω εκεινη την ημερα, αρχισα να σερνω τα ποδια μου, προς το ξενοδοχειο. Μια τελευταια ματια προς τον ηλιο που αρχιζε να χαμηλωνει προς την δυση με εκανε να σηκωσω με κοπο την μηχανη μου για μια φωτογραφια ακομη. Κλικ:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15599 ( Το χρυσο ποταμι ).


Στο δωματιο του ξενοδοχειου, παρηγγειλα το πιο αλλοπροσαλλο δειπνο: 2 μπιρες, πρασινο τσαι , μια μακαροναδα, και ενα παγωτο. :?:

Εκανα ενα κρυο ντουζ, και μετα μπηκα στην μπανιερα και μουλιασα σε κρυο νερο για περιπου 20 λεπτα.

Το δειπνο ηταν πεντανοστιμο, οι μπυρες κατεβηκαν χωρις να ακουμπησουν καν τον ουρανισκο, και μετα παρακολουθησα απο το μπαλκονι την πανδαισια των χρωματων το σουρουπο. Το νυχτερινο Ντουμπαι μολις που φαινοταν μεσα στην θαμπη ατμοσφαιρα της ζεστης νυχτας, αλλα οι φωτογραφιες ηταν must και η Νικον υπακουα αυτη την φορα, εκανε οτι της ζητησα:

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15600 ( Θεα απο το δωματιο μου το σουρουπο ).


gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15601 ( Θεα απο το δωματιο μου το σουρουπο ).

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15602 ( Dubai, goodnight ! )


Εβαλα το ξυπνητηρι για τις 4 το ξημερωμα, και ξαπλωσα στο κρεβατι, με ενα πλατυ χαμογελο: Ρωμη σου ‘ρχομαι !!!

:D :banana: :laola:
 
Κεφαλαιο 3. Are you an Orthodox believer ??

Ημ/νια: Κυριακη, 24 Αυγουστου
Εταιρια: Emirates Airline ( طيران الإمارات Tayarān al-Imārāt )
Πτηση: ΕΚ097
Απο : DXB ( Dubai International )
Προς: FCO ( Rome Fiumicino ) & NCE ( Nice )
Α/φος : Β777-300 ( A6-EMR )
Ωρα Αναχωρησης: 07.35 τοπικη
Θεση: 23J

================


Hμουν μεσ’ στην καλη χαρα. Επιτελους θα πηγαινα στην Αιωνια Πολη. Σημερα ολοι οι ...αεροδιαδρομοι οδηγουσαν στην Ρωμη, την πολη που παντα ηθελα να επισκεφτω, μα παντα κατι τυχαινε και δεν..... :(

Η χαρα μετριαστηκε οταν η θεση στο παραθυρο που ειχα προκρατησει δεν ηταν διαθεσιμη. Μου δωσανε την 23J και παρα τις ( πολυ χλιαρες ) διαμαρτυριες μου, δεν αλλαξε τιποτα. Βλεπετε ηθελα να βγαλω φωτογραφιες μια και περιμενα οτι η πτηση θα περνουσε πανω απο την Ελλαδα.
Τελικα οταν διαπιστωσα οτι η θεση 23J ηταν στην εξοδο κινδυνου και θα ειχα ατελειωτο χωρο για τα ποδια μου, και την ελευθερια να σηκωνομαι οποτε θελω, αρχισα να χαμογελω και παλι, καπως ετσι :mrgreen: .


Το αεροδρομιο του Ντουμπαι ηταν ως συνηθως υπερχειλισμενο απο κοσμο αλλα μπορω να πω οτι περα απο το μικρο χαος που επικρατει κυριως λογω συνωστισμου, το βρηκα ευχαριστο. Εχει τοσα καταστηματα που ανετα μπορεις να περασεις εκει 2 και 3 ωρες περιμενωντας την πτηση σου και να μην καταλαβεις την ωρα που περασε.

Οταν πηγα στην θυρα αυτη ηταν ηδη γεματη, κυριως με Γαλλους και Ιταλους αφου η συγκεκριμενη πτηση συνεχιζε απο Ρωμη και για Νικαια. Εχοντας λιγη ωρα διαθεσιμη, αρχισα να περιεργαζομαι τους μελλοντικους συταξιδιωτες μου. Θα μπορουσα να πω οτι τους χωρισα σε 2 κυριες κατηγοριες: κατι ιταλικα και γαλλικα “τυρια” μαλλον ληγμενα και χαλασμενα , αλλα και σε ωραιους κομψους ανθρωπους. Ολοι ειχαν ενα κοινο: ηταν κουρασμενοι και μαλλον αυπνοι, σημαδι οτι το προηγουμενο βραδυ πετουσαν απο καποια γωνια του πλανητη, με ανταποκριση στο Ντουμπαι. Το σεναριο δηλαδη που εχει κανει την Emirates τοσο επιτυχημενη.

Μια γρηγορη ματια εξω, στην πιστα, μου επιβεβαιωσε την παντοδυναμια της εν λογω εταιριας. Παντου, μα παντου υπηρχαν καθετα σταθερα με κοκκινο-μαυρο-πρασινες ριγες που απεστραπταν μεσα στο ζεστο φως του ηλιου. Μπροστα μπροστα το δικο μας αεροσκαφος το - EMR, ενα απο τα 12 Β777-300 της Emirates.

gallery/image_page.php?album_id=58&image_id=15631 ( Ετοιμοι για επιβιβαση ! )



Η επιβιβαση ηταν ευτακτη και μετα απο 10 περιπου λεπτα βρεθηκα να καθομαι αναμεσα σε 2 Ιταλους. Ο ενας αποδειχτηκε καλη παρεα, ο αλλος καθ’ολη την διαρκεια της πτησης κοιμοταν. Ξυπνησε μονο για μαμ, κοκο και κακα. Ενας μεγαλος μπεμπες δηλαδη. :D

Ο κυβερνητης μας, μας καλοσωρισε και μας ειπε οτι θα καθυστερουσαμε αλλα 15 περιπου λεπτα προκειμενου να φορτωθουν και οι αποσκευες των επιβατων που κανανε ανταποκριση απο αλλες πτησεις. Μας ειπε οτι ηταν σιγουρος οτι δεν θα μας πειραζε να περιμενουμε λιγο παραπανω για τις αποσκευες, δεδομενου οτι οι στατιστικες δειχνουν οτι οι περισσοτεροι επιβατες προτιμουν να ταξιδευουν μαζι με τις αποσκευες του και οχι χωρις αυτες :) ! Κλασσικο, αγγλικο dry humour. :great: Παντως δεδομενου οτι η πτηση μας θα διαρκουσε 5μιση ωρες και οχι 6, ως συνηθως, ηταν σιγουρος οτι θα φταναμε στην Ρωμη στην ωρα μας.

Οντως μετα απο 15 περιπου λεπτα αρχισαν τα τελετουργικα ( pushback, επιδειξη σωστικων μεσων κλπ κλπ ) . Η θεα απο το παραθυρο ηταν ανυπαρκτη ακριβως επειδη το παραθυρο ηταν κι’αυτο ανυπαρκτο. Στη θεση που επρεπε να ηταν, ηταν μονο ο τοιχος πανω στον οποιο ακουμπουσε το κεφαλι του ο υπερμεγεθης Ιταλος μπεμπες, ο οποιος κοιμοταν με το στομα ανοιχτο φυσικα. :D

Η θεα ομως ακριβως μπροστα μου δεν ηταν καθολου κακη: μια αεροσυνοδος ηρθε και καθισε απεναντι μου στο πτυσσομενο καθισμα διπλα στην εξοδο, με κοιταξε χαμογελαστη, προσδεθηκε ολο χαρη και μετα σταυρωσε με ακομη μεγαλυτερη χαρη τα ατελειωτα, κομψα ποδια της. Την κοιταξα οσο πιο διακριτικα μου επετρεπε η αποσταση του εναμισυ μετρου που ειχαμε μεταξυ μας. Ηταν ομορφη αλλα με μια ψυχρη ομορφια, που θα την εκανε ανετα ενα πολυ καλο James Bond girl. Λευκη επιδερμιδα, καταμαυρο ( πισσα – κατραμι ) μαλλι , κομμενο καρεδακι ( ; ) και γαλανα ματια, αλλα σχεδον διαφανα. Ωραια χειλη. Μαλλον ημουν λιγοτερο διακριτικος απ’ οτι νομιζα γιατι μου ξαναχαμογελασε.

Το αεροσκαφος αρχισε τροχοδρομει αφου πρωτα τρανταχθηκε οσο χρειαζοταν για να χλωμιασει η αεροσυνοδος και να αλλαξει σταυρωτο ποδι. “ Mην στενοχωριεσαι, τα αεροπλανα ειναι ο πιο ασφαλης τροπος για να ταξιδευεις” της ειπα με το υφος πολυπειρου ταξιδιωτη :cool: . Το κοριτσι εμφανως ψαρωμενο με ρωτησε:” Φανηκα τοσο ανησυχη;;”. Tην καθυσηχασα οτι απλως αστειευομουν και μου χαμογελασε γλυκα αλλα αμηχανα, φανερωνοντας μια τελεια σειρα απο καταλευκα δοντια.

Η τροχοδρομηση στον 12R μας πηρε ελαχιστο χρονο. Αμεση σχεδον απογειωση και παρακολουθηση της απογειωσης απο την εξωτερικη καμερα. Το Β777-300 απογειωθηκε με χαρακτηριστικη ανεση και μεσα σε λιγα δευτερα χαθηκαμε μεσα στην κιτρινη ομιχλη απο την σκονη της ερημου.

Μεχρι να σβησουν οι ενδειξεις για την ζωνη ασφαλειας η κοπελια απεναντι μου ειχε χαρισει το ονομα της: Την λενε Γιανα, και ειναι απο την Ουκρανια. “Aπο το Κιεβο;” την ρωτω μες στην καλη χαρα. Το μουτρακι της σουφρωσε και η κοπελια μου ειπε τον πονο της:” Mα γιατι ολοι αναφερεστε στο Κιεβο μονο;; Υπαρχουν και αλλες πολεις στην Ουκρανια, ξερεις !!!”

Σαν μικρο παιδι που μολις του ειχαν ξεριζωσει το αυτι επειδη ειχε κανει αταξια :oops: ακουσα το νοστιμο πλην σουφρωμενο μουτρακι απεναντι να μου κανει μια συντομη ξεναγηση στην Ουκρανια, αραδιαζοντας μου ενα σωρο πολεις, τα ονοματα των οποιων ειχαν μονο συμφωνα και κανενα φωνηεν. Τελικα η Γιανα μου εδειξε ελεος και μου ειπε επιτελους απο πια πολη της Ουκρανιας καταγοταν, ακουστηκε καπως σαν Σμφρπρκοπλτ, ισως να εννουσε και την Συμφεροπολη αλλα εγω πλεον δεν ειχα το κουραγιο για αλλη ουκρανικη πατριδογνωσια.

Η συντροφισσα Γιανα, αρχισε μετα να με ρωταει περι Ελλαδας, περι Αυστραλιας, το ποσο της αρεσε το πουκαμισο μου, το τι ωραιο γουστο που εχουν οι Ελληνες, το ποσο καλοι επιβατες που ειναι κλπ κλπ. Ενοιωσα ενα μικρο σκουντημα απο τον Ιταλο στα αριστερα μου και γυρισα ελαφρως ενω η Γιανα μου μιλουσε ασταματητα, και τον ειδα να να χαμογελαει λιγο, αν και ειμαι σιγουρος οτι στην πραγματικοτητα ειχε σκασει στο γελιο απο μεσα του.

H φωτεινη ενδειξη για τις ζωνες ασφαλειας εσβησε και η Γιανα πεταχτηκε σαν ελατηριο για να αρχισει τα καθηκοντα της. Ηταν ψηλη, γυρω στο 1.75 και λεπτη, και μετα απο 5 περιπου λεπτα ηρθε με κεφι και μπριο και μου εφερε ενα ζεστο τσαι και λεμονι για τον λαιμο μου, χωρις ομως να της το ζητησω :thx: . Ο Ιταλος στα αριστερα μου, με κοιταξε με υφος σαν να ελεγε “ γιατι σ’αυτον τσαι και σε μενα τιποτα” αλλα μετα χαμογελασε και μου ειπε χαμογελαστα αλλα και συνομωτικα: “ Moυ φαινεται της αρεσεις !” . Χαμογελασα και εγω, με υφος τραβατε με κι’ ας κλαιω. :cool:

Η πτηση μας περασε πανω απο τον Περσικο κολπο και προς το Κουβειτ καναμε μια διακριτικη στροφη προς τα αριστερα για να αποφυγουμε το Ιρακ και συνεχισαμε προς Συρια. Σηκωθηκα για να παω να δω τι ελεγε η θεα προς τα εξω αλλα δεν εβλεπα τιποτα, μοναχα ενα χαλι απο κιτρινη σκονη που δεν σε αφηνε να δεις τιποτα κατω. :(

Αυτο που μου εκανε εντυπωση μοναχα ηταν πως με το που βγηκαμε πανω απο την Μεσογειο, η θεα αλλαξε ως δια μαγειας. Το συννεφο απο κιτρινη σκονη ειχε δωσει την θεση του στο λαμπερο μπλε της θαλασσας και σε λευκα πουπουλενια συννεφα που ομως αρχισαν σιγα σιγα να πυκνωνουν.

Απογοητευμενος αφησα την μηχανη μου στο καθισμα και πηγα παλι πισω οπου αυτη τη φορα ζητησα και μου φτιαξανε αλλο ενα τσαι. Μην ξεχνατε οτι ακομη ημουν αρρωστος απο την γριπη και την ταλαιπωρια της προηγουμενης μερας στο Ντουμπαι.

Οι οθονες του αεροσκαφους δειχνανε θριαμβευτικα την εισοδο μας στον ελληνικο εναεριο χωρο, ακριβως πανω απο την Χιο. Μια ματια προς τα κατω μου εδειξε μια λεπτη στρωση απο συννεφα, που ηταν ομως αρκετα για να κρυβουν την θεα. :mad: :wall:

Η Γιανα οπως και το υπολοιπο πληρωμα απολαμβαναν ενα γευμα και λιγα πολυτιμα λεπτα ξεκουρασης. Το αεροσκαφος μας ειχε την πολυπληθη διαμορφωση με 18 θεσεις στην Πρωτη Θεση, 42 στην Business και 320 στην Οικονομικη, και ολα εδειχναν οτι τουλαχιστον στην Οικονομικη θεση η πληροτητα αγγιζε το 100%.

Η πορεια μας μας πηρε λιγο πιο νοτια απο την Θεσσαλονικη και μετα προς Αλβανια μερια. Η Γιανα, χορτατη και ξεκουραστη μου επιασε την κουβεντα και παλι και μου ελεγε ποσο της αρεσει η Αθηνα. Ειχε ερθει ηδη 2 φορες στην συντομη καριερα της με την ΕΚ, και της αρεσε. Και μετα μου ειπε οτι δυστυχως η Αθηνα ως προορισμος, απο layover ( δηλ. διανυκτερευση και επιστροφη την αλλη μερα) εγινε turn-around, δηλαδη το πληρωμα πηγαινει και γυριζει την ιδια μερα. Ετσι αυτο σημαινει οτι ειναι στο ποδι απο τις 8 το πρωι που αναφερουν για υπηρεσια μεχρι και τις 10 και μιση το βραδυ, λιγο πολυ σχεδον 15 ωρες απασχολησης.

Το αλλο παραπονο της Γιανα ηταν, οπως μου ειπε με πολυ ναζι, οτι στο Ντουμπαι εκτος απο την πολλη ζεστη δεν μπορεις να φιλησεις αντρα, τουλαχιστον οχι δημοσια :!: . Το μουτρακι της ειχε ενα παραξενο συνδυασμο απο παραπονο αλλα και ελπιδα οτι συντομα θα εφτιαχναν τα πραγματα! :idea:

Σε μιση ωρα περιπου αρχισε η καθοδος στην Ρωμη. Ο κυβερνητης μας ειπε οτι θα περναγαμε πανω απο την πολη και μαλιστα πανω απο το Βατικανο για να γυρισουμε και να προσγειωθουμε προς τα νοτια.

Ολα ηταν ηρεμα στην καθοδο αν και προς την τελικη προσεγγιση ο πιλοτος αρχισε να το παλευει λιγο το πραγμα, μια και απο την εξωτερικη καμερα βλεπαμε συνεχεια μικρες και αποτομες διορθωσεις της πορειας. Τελικα το –EMR ακουμπησε στον 16R με χαρη και με πολυ συνοπτικες διαδικασιες τροχοδρομησε για remote stand καπου στην νοτια πλευρα της πιστας.

Η αποβιβαση πηρε λιγη ωρα και αυτο γιατι απο την πολλη μου ευγενεια αφηνα τους παντες να περνουν, και ετσι δεν μπορουσα να βρω την ευκαιρια να παρω την χειραποσκευη μου απο το ντουλαπι. Η Γιανα εριξε μια γρηγορη ματια απο το παραθυρο και με πληροφορησε οτι ο καιρος εξω εδειχνε τελειος.

Με ρωτησε πιο ηταν το προγραμμα μου για εκεινη την ημερα και της ειπα κατι για Φοντανα ντι Τρεβι, Πιατσα Ναβονα και Βατικανο. Ακολουθησε λιγο μια αμηχανη σιωπη και απο τους δυο μας. Τοτε με ρωτησε: “ Arre you an Ooorthodox beliiieverrrr ? :?: :?: :?: “ Σαστισμενος την κοιταξα αλλα προτου πω οτιδηποτε μου λεει καπακι:” Let’s meet up at the Vatican !! “ .

Αιφνιδιασμενος, πλεον, συμφωνησα και δωσαμε ραντεβου για τις 6 το απογευμα για την μεση ακριβως της Πλατειας του Αγ. Πετρου. Αφου με ρωτησε αν ειμαι ορθοδοξος, τερμα, το κοριτσι ειχε σοβαρο σκοπο !!!

Σκεφτικος και λιγο ζαλισμενος απο την αναπαντεχη σφηνα της ενστολης κοπελιας και εν ωρα υπηρεσιας, πηρα το βαλιτσακι μου και ξεκινησα και εγω για να αποβιβαστω. Ενα φευγαλεο χαμογελο απο μενα :) , ενα θριαμβευτικο χαμογελο απο εκεινη :twisted: , και εμεινα και παλι μονος με τις σκεψεις μου: Οντως τελικα, οι ρολοι αντρα - γυναικας εχουν πλεον αντιστραφει. Απο κυνηγοι, ειμαστε πλεον κυνηγημενοι. :cry:

Κοντοσταθηκα στην εξοδο του Β777 και κοιταξα λιγο γυρω μου προτου κατεβω τις σκαλες. Ημουν στην Ρωμη και παρ’ ολο που ενοιωθα καταβεβλημενος απο την γριπη και την κουραση της προηγουμενης μερας μου, χαμογελασα σαν Ρωμαιος Καισαρας που μολις θα εκανε την πομπη του θριαμβου του. :banana:

Ρωμη, Αιωνια Πολη, καλως βρεθηκαμε ! :great:

( Καποια στιγμη αυτον τον μηνα, θα προσθεσω τις εμπειριες μου απο την Ρωμη, με αρκετες φωτο. )
 
6circles":3dx0ekzg said:
( Καποια στιγμη αυτον τον μηνα, θα προσθεσω τις εμπειριες μου απο την Ρωμη, με αρκετες φωτο. )


Φοβάμαι πως αν δεν έχεις φωτό της Γιάννας όλο το Forum θα σου κρατάει μούτρα :thx:
 
...ή έστω καμιά φωτό του Ιταλού που κοιμόταν
 
aas59":1jdoib6e said:
Φοβάμαι πως αν δεν έχεις φωτό της Γιάννας όλο το Forum θα σου κρατάει μούτρα :thx:

Χαχα συμφωνώ!

Πολύ ωραίο trip-report :)
Περιμένοντας με ανυπομονησία την συνέχεια! :cool:
 
Top