Εγώ απλώς να καταθέσω ένα αρθράκι του Χ. Μιχαηλίδη από την Ε, 15/9/2005
ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΣ, παλαιόθεν! Ολυμπιακοί Αγώνες της Ατλάντας, 1996. Η αμερικανική αεροπορική εταιρεία Delta, που παρεμπιπτόντως (επειδή είναι... μη σοβαρή εταιρεία, ανακοίνωσε ήδη ότι θα κλείσει προς τα τέλη του μηνός), είχε κερδίσει, καταβάλλοντας βέβαια και ένα σεβαστό ποσόν, το δικαίωμα να είναι ο αποκλειστικός αερομεταφορέας της ελληνικής ολυμπιακής αποστολής. Η Ολυμπιακή, εκρίθη τότε, δεν μπορούσε να δώσει τα λεφτά που έδινε η Delta. Μέχρις εδώ, καλά. Οταν όμως, τα παιδιά μας πήγαν καλά και πήραν τα μετάλλια (Πύρρος Δήμας, Κάχι Καχιασβίλι, Ιωάννης Μελισσανίδης, Νίκος Κακλαμανάκης, Νίκη Μπακογιάννη και άλλοι), πάρθηκε απόφαση «από ψηλά» (βλέπε κυβέρνηση-διοίκηση) «τα παιδιά μας» να επιστρέψουν θριαμβευτές στην Αθήνα με τον δικό μας αερομεταφορέα. Πράγματι, έστειλαν ένα Τζάμπο της «Ολυμπιακής» στην Ατλάντα και μας παρέλαβε όλους -ακόμη και μας που είχαμε, ιδιωτικώς, πάρει εισιτήρια για επιστροφή με άλλες αεροπορικές εταιρείες μέσω Νέας Υόρκης.
Οι Αμερικανοί, με το δίκιο τους, έγιναν έξαλλοι. Εμείς, τους σπάγαμε το συμβόλαιο και ορθώς απαίτησαν (και νομίζω πήραν τελικά) γενναία αποζημίωση. Μέσα, δε, στο αεροπλάνο της επιστροφής, οι επίσημοι μάς έλεγαν ψιθυριστά «μη βγάζετε πολλές φωτογραφίες βρε παιδιά, να μη φανεί στο εξωτερικό ότι επιστρέφουμε με Ολυμπιακή και τσαντιστούν οι της Delta». Ακριβώς έτσι, λοιπόν -κάποτε και με πιο απροκάλυπτο και άξεστο τρόπο- γράφτηκε η θλιβερή ιστορία του λεγόμενου «εθνικού μας αερομεταφορέα».
Αποφασίζαμε και διατάζαμε, κάναμε του κεφαλιού μας, βολευόμασταν όλοι, πληρώναμε τα μαλλιοκέφαλά μας αριστερά και δεξιά (αλήθεια, όσο και αν το 'ψαξα, ποτέ δεν έμαθα πόσο μας κόστισε εκείνη η μαγκιά εναντίον της Delta στην Ατλάντα) και τώρα τραβάμε τα μαλλιά μας, επειδή οι κακοί Ευρωπαίοι είπαν, επιτέλους, «τελείωσε το πάρτι παιδιά».