AirSea Lines PEV 203/204 (ή αλλιώς τα "Θαλασσοπούλια" ζουν!)

[oaicarus]

Καλησπέρα και Χριστός Ανέστη!

Καταρχάς, το ταξίδι αυτό μπορώ να πω πως οργανώθηκε και αποφασίστηκε πάρα πολύ απότομα. Συγκεκριμένα με ημερομηνία αναχώρησης το Σάββατο 6 Μαΐου, το ταξίδι οργανώθηκε την Πέμπτη.

Λόγω και κάποιων υποχρεώσεων στην Κέρκυρα, αποφασίσαμε να πάμε στην Κέρκυρα με το υδροπλάνο και να μείνουμε εκεί ένα βράδυ (να προσκυνήσουμε και τον Άγιο).

Έτσι και μετά από αρκετό ψάξιμο, κυρίως από πλευράς AirSea Lines, κλείσαμε δύο εισιτήρια μέσω Internet και ξεκινήσαμε...

Iωάννινα - Κέρκυρα
Ημερομηνία: 06 Μαΐου 2006 Ώρα: 16:00
Πτήση: PEV 204
Αεροσκάφος: De Havilland DHC-6 Twin Otter 300
Νηολόγιο: SX-BVP
Θέσεις: 5F, 5G
Τιμή: 60 euro/άτομο με επιστροφή

Με πολλή ανακούφιση λόγω της καλοκαιρίας (λιγότερο κύμα στη λίμνη), φτάνουμε στο λεγόμενο terminal της AirSea Lines στο Λιμάνι Περάματος στην Παμβώτιδα. Terminal βέβαια, είναι μία κουβέντα. (https://www.airliners.gr/community/album_page.php?pic_id=7316) Όχι ότι είναι άσχημο βέβαια για μια εταιρεία του μεγέθους της AirSea αλλά πάντως είναι μια διαφορετική εμπειρία.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή που πάμε να μπούμε μέσα μας σταματάει ένας από τους δύο υπαλλήλους στην είσοδο και μας λέει να περιμένουμε λίγο απέξω διότι βρισκόταν μέσα τηλεοπτικό συνεργείο από τοπικό κανάλι που έπαιρνε συνέντευξη από τη δεύτερη υπάλληλο, για τα υδροπλάνα. Τελειώνει η συνέντευξη και μπαίνουμε στο εξαγωνικό λυόμενο για check-in. Με το απόκομμα από την online αγορά των εισιτηρίων, μαθαίνουμε πως ούτε κάρτες επιβίβασης δίνονται, ούτε και συγκεκριμένες θέσεις (καθόμαστε όπου θέλουμε). Μόνο ζυγίσαμε τη μία αποσκευή που είχαμε (στην ίδια ζυγαριά όπου πήγε ύστερα μία επιβάτις να ζυγιστεί (!). Ευτυχώς βέβαια η δική μας βαλίτσα ήταν κάτω από 13 κιλά, αλλιώς θα πληρώναμε επιπλέον 2 ευρώ) και περιμέναμε περίπου 20 λεπτά οπότε και ξεπρόβαλε το SX-BVP. Αφού κάνει και τη στροφή του για να δέσει στο λιμάνι (ότι θα χρησιμοποιούσα αυτή τη φράση για αεροπλάνο, δεν μου είχε περάσει από το μυαλό) μας ειδοποιούν για επιβίβαση. Ο κυβερνήτης ήταν τελικά Ιταλός, χωρίς αυτό να λέει τίποτα, αλλά ο συγκυβερνήτης που μας μίλησε ήταν πολύ καλός και ευγενής. Μπήκαμε λοιπόν στο DHC-6 (το οποίο παρεμπιπτόντως είναι πάααααρα πολύ κοντό και στενό, με τα καθίσματα σε διαμόρφωση 1-2) καθίσαμε στις θέσεις 5F, 5G (αυτό δεν το πολυκατάλαβα, καθότι υπήρχαν στα αριστερά οι θέσεις Α και δεξιά οι θέσεις F, G ), με μια μοναδική παραφωνία: όλες οι θέσεις παρουσίαζαν μια έντονη τάση κλίσης προς τα εμπρός. Με μεγάλη μου έκπληξη αφού κάθισα διαπίστωσα πως τα παράθυρα είχαν τρύπες! Φυσικά η καμπίνα δεν συμπιέζεται (εγώ δεν το ήξερα πάντως) και όταν ξεκινούν οι κινητήρες μπαίνουν όλα τα καυσαέρια μέσα. Σε οποιαδήποτε θέση και να κάθεσαι. Μετά από μια σύντομη επίδειξη ασφάλειας (την οποία έκανε ο συγκυβερνήτης απέξω από το αεροσκάφος στηριζόμενος στην πίσω αριστερή πόρτα) ξεκίνησαν οι κινητήρες. Στην αρχή (πέραν της μυρωδιάς) δεν με ενόχλησαν καθόλου, ούτε καν από θόρυβο. Έχω άλλωστε συνηθίσει στα ATR της Ολυμπιακής. Όταν όμως άρχισε να επιταχύνει στη λίμνη για την απογείωση (ακριβώς στις 16:00) κατάλαβα γιατί κάποιες θέσεις έχουν στις θήκες τους ωτασπίδες (δυστυχώς όχι η δική μου, πάντως). Η απογείωση ήταν πραγματικά μαγευτική, όπως και η πτήση πάνω από την πόλη. Εκεί κάπου άρχισε το όλο περιβάλλον να παγώνει επικίνδυνα (λόγω των οπών στα παράθυρα), όμως 2-3 λεπτά μετά άνοιξε το καλοριφέρ. Ακόμα χειρότερα, διότι ο ζεστός αέρας έγινε από ένα σημείο και έπειτα ανυπόφορος, σε συνδυασμό μάλιστα με τον ήλιο που έμπαινε από τα παράθυρα. Εγώ φυσικά τράβηξα βίντεο από όλες τις φάσεις της πτήσης, αλλά και από το cockpit. Από τη θέση μου βέβαια, διότι το σήμα για τις ζώνες ασφαλείας δεν έσβησε παρά μόνο όταν δέσαμε στην Κέρκυρα. Κατά τη διάρκεια της πτήσης εξεπλάγην από το χαμηλό ύψος στο οποίο πετάει, αλλά και από τις "περίεργες" αναταράξεις (σαν να βρίσκεσαι σε Cessna). Χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στην Κέρκυρα, όπου προσθαλασσωθήκαμε σε απόσταση αναπνοής από τρία ιστιοφόρα και ύστερα ξεκινήσαμε "δεν-ξέρω-τι" (δηλ. τροχοδρόμηση στο νερό, δεν μου έρχεται καμία άλλη λέξη) για τη Μαρίνα Γουβιών. Αφού δέσαμε στην προβλήτα και πήραμε τις αποσκευές και αφού μας αποχαιρέτισαν τα μέλη του πληρώματος) βγήκαμε λίγο πιο έξω όπου περίμενε το λεωφορειάκι της εταιρείας για να μας πάει στην πόλη (για το οποίο όμως πρέπει να πληρώσεις 2 ευρώ επιπλέον/άτομο) και το SX-BMG υδροπλάνο της ίδιας εταιρείας που βρισκόταν σε φάση επισκευών στον αριστερό κινητήρα.

Ήταν μια πραγματικά αξέχαστη εμπειρία, κάτι που πραγματικά αξίζει να ζήσει κανείς. (ακολουθεί το Μέρος 2ο με την επιστροφή στα Γιάννενα)

Αξιολόγηση:
Σέρβις: 5/10
Πτήση: 8/10
Σύνολο: 10/10. Παρά τις πρακτικές δυσκολίες και τις (πολλές) ελλείψεις στο σέρβις (που όμως συγχωρούνται λόγω νεότητας υπηρεσιών) είναι μια αξέχαστη εμπειρία. Θα το ξανάκανα οπωσδήποτε!

ΥΠΕΡ:
1. Εμπειρία!
2. Τιμή εισιτηρίου.
3. Χρόνος πτήσης σε σχέση με άλλα μέσα
4. Οι πολύ φιλικοί και ευγενικοί υπάλληλοι, τόσο στην Κέρκυρα, όσο και στα Γιάννενα.
5. Περιποιημένο εσωτερικό αεροσκάφους.

ΚΑΤΑ:
1. Μη δυνατότητα επιστροφής στην ίδια μέρα με άλλη πτήση.
2. Υπερβολικός θόρυβος από κινητήρες (λόγω των οπών στα παράθυρα).
3. Άσχημη μυρωδιά όταν είναι σταματημένο (επίσης λόγω των οπών).
4. Λίγο απομακρυσμένες οι βάσεις από τις πόλεις.

 

[Akis]

Πολύ εντυπωσιακή πτήση!!! Ευχαριστούμε και περιμένουμε και την επιστροφή

Από πληρότητα πώς ήταν;

 

[oaicarus]

Πολύ εντυπωσιακή πτήση!!! Ευχαριστούμε και περιμένουμε και την επιστροφή

Από πληρότητα πώς ήταν;

H πτήση προς Κέρκυρα ήταν, δυστυχώς, περισσότερο μισοάδεια. Από τις 19 θέσεις ζήτημα να υπήρχαν 8-9 άτομα. Αντίθετα, στην επιστροφή τα πράγματα ήταν καλύτερα.

 

[Hastaroth]

Χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στην Κέρκυρα, όπου προσθαλασσωθήκαμε σε απόσταση αναπνοής από τρία ιστιοφόρα

...which is not good airmanship (που λέει κι'ο Trevor Thorn...)

Κάτι γιά obstruction clearances λέγαμε αλλά ο κύριος Κεφαλογιάννης μάλλον δέν ξέρει από δαύτα.

Προβλέπω οτι μετ'ου πολύ τά πλοία που καταπλέουν στην Κέρκυρα θά ζητάνε άδεια κι'απ'το LGKR Tower,γιά να μήν τούς έρθη κανένα "θαλασσοπούλι" στο κεφάλι -η μάλλον στην τσιμινιέρα.

 

[George]

Έχει κάτι το...πρωτόγονα γοητευτικό αυτό το trip report. Πρέπει να το δοκιμάσουμε!

Καμια φωτογραφία υπάρχει;

 

[oaicarus]

Ταξίδι με τα "Θαλασσοπούλια", Μέρος 2ον

Έχει κάτι το...πρωτόγονα γοητευτικό αυτό το trip report. Πρέπει να το δοκιμάσουμε!

Καμια φωτογραφία υπάρχει;

Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι τα πρωτόγονα έχουν ξεχωριστή χάρη! Άσε που είναι και πολύ φθηνό το εισιτήριό του σε σχέση με αυτά που προσφέρει (Ιωάννινα - Κέρκυρα σε 20 λεπτά, αντί 4 ωρών με λεωφορείο και πλοίο)

Μέρος 2ο:
Κέρκυρα - Ιωάννινα (Μαρίνα Γουβιών - Λιμάνι Περάματος)
Ημερομηνία: 07 Μαΐου 2006 Ώρα: 15:00
Πτήση: PEV 203
Αεροσκάφος: De Havilland DHC-6 Twin Otter 300
Νηολόγιο: SX-BVP
Θέσεις: 3F, 3G

Μετά από ένα πραγματικά αξέχαστο ταξίδι με το γνωστό μας υδροπλάνο και μετά από μια αξέχαστη επίσης διαμονή στο Νησί των Φαιάκων (και ύστερα από κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τσιτσιμπύρας, μαντολάτων και κουμ κουάτ), ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε. Δυστυχώς, η παραμονή θα γινόταν μεγαλύτερη αν η εταιρεία είχε πτήση προς Ιωάννινα και τις καθημερινές. Αλλά δεν πειράζει, αρχή είναι ακόμα.

Αυτή τη φορά αποφασίσαμε να μην χρησιμοποιήσουμε το λεωφορειάκι της εταιρείας, αφού η αναχώρησή του γινόταν (δυστυχώς) από τα γραφεία της AirSea, τα οποία βρίσκονται κάπως μακριά από το κέντρο (ιδιαίτερα αν έχεις αποσκευές, πρέπει οπωσδήποτε να πάρεις ταξί) και έτσι προτιμήσαμε τη λύση του ταξί.

Φτάνοντας στη Μαρίνα Γουβιών, είδαμε το γνωστό λυόμενο terminal της εταιρείας και απέναντι το SX-BMG της εταιρείας που βρισκόταν εκεί για επισκευές. Βλέποντας απ'έξω το κτίσμα, δεν σε εμπνέει ότι μπορεί να κρύβει κάτι καλό. Μπορώ όμως να πω πως το εσωτερικό του, ήταν πολύ περιποιημένο και αρκετά σύγχρονο (αν εξαιρέσουμε τη ζυγαριά που ήταν ίδια με αυτή των Ιωαννίνων). Μετά το τσεκάρισμα των εισιτηρίων (και τη διαπίστωση ότι όσοι δεν έχουν αγοράσει εισιτήρια μέσω Net παίρνουν ένα κομμάτι φυλλαδίου φτιαγμένο μέσω MS Excel το οποίο διαθέτει όμως μια φωτογραφία ενός από τα υδροπλάνα - αισθάνθηκα πραγματικά ριγμένος σε αυτόν τον τομέα) περιμέναμε την άφιξη του υδροπλάνου από τους Παξούς (η οποία πραγματοποιήθηκε ακριβώς το λεπτό που προβλεπόταν) ενώ διαπιστώσαμε πως η AirSea Lines διαθέτει το δικό της (υποτυπώδες βέβαια) πρόγραμμα Frequent Flyer, δηλαδή στα δέκα εισιτήρια που παίρνεις (ανεξαρτήτως κατηγορίας, προορισμού και τύπου μετάβασης) η εταιρεία σου κάνει άλλο ένα δώρο (με επιστροφή οπωσδήποτε) για όποιο δρομολόγιο θέλεις.

Με το άνοιγμα της "πύλης επιβίβασης", κοινώς της πίσω πόρτας του λυόμενου και μετά τη σοκαριστική διαπίστωση ότι εδώ γίνεται έλεγχος για επικίνδυνα αντικείμενα (που δεν γίνεται στα Γιάννενα) φορώντας βέβαια ρούχα, κουβαλώντας πάνω σου τις χειραποσκευές, κλπ. επιβιβαζόμαστε (πρώτος εγώ, φυσικά, απ' όλους) στο BVP. Μη θέλοντας να καθίσουμε πάλι στις ίδιες θέσεις, αποφασίζουμε να πάμε στην τρίτη σειρά, ώστε να βλέπουμε καλύτερα τα τεκταινόμενα στο πιλοτήριο. Αυτή τη φορά, υπήρχαν περισσότεροι επιβάτες, περίπου 14, με αποτέλεσμα να γεμίσουν όλες οι πίσω θέσεις (οι κοντά στην έξοδο, όλως περιέργως). Ύστερα, με το κλείσιμο των θυρών και μετά την επίδειξη των σωστικών μέσων, ξεκινούν οι κινητήρες. Περιττό να σας πω πως η απόφασή μας να καθίσουμε μπροστά, μάλλον καλό δεν μας έκανε, αφού τα καυσαέρια έμπαιναν σε μεγαλύτερο βαθμό και κοντέψαμε να λιποθυμήσουμε (γι' αυτό, προτιμάτε πάντα πίσω θέσεις ή τέρμα μπροστά!) αρχίσαμε την "τροχοδρόμησή" μας και πάλι για το ανοικτό κομμάτι του κόλπου. Έτσι, ευθυγραμμιστήκαμε με το πέμπτο κύμα δεξιά και ήμαστε έτοιμοι για απονήωση (ευχαριστώ το πρώτο τεύχος του RBF που μου έδωσε επιτέλους τη λέξη που έψαχνα), ενώ εγώ φυσικά μονίμως με την ψηφιακή στο χέρι για βίντεο.

Παρατήρησα λοιπόν, πως και οι δύο πιλότοι κρατούν το μοχλό του throttle κατά την απογείωση, ενώ είδα και κάποιες λεπτομέρειες από το κόκπιτ, όπως τους δείκτες καυσίμου και τα πεντάλ με το σκαλισμένο μονόγραμμα D H, προφανώς από το De Havilland. Μετά από μια εντυπωσιακή απονήωση και αφού γελάσαμε με τα έκπληκτα πρόσωπα των επιβατών ενός ιστιοφόρου, δίπλα από το οποίο περάσαμε (καθώς φεύγαμε μας χαιρέτησαν, πάντως) η πτήση μας προσέφερε μια πραγματικά εκπληκτική θέα της ηλιόλουστης πόλης της Κέρκυρας και του αεροδρομίου, φυσικά. Η υπόλοιπη πτήση εξελίχθηκε ομαλά, ευτυχώς, αν και κάποιες αναταράξεις σαν να είσαι σε τρενάκι roller coaster (ωραίες ήταν, να λειτουργεί και λίγο η αδρεναλίνη) δεν έλειψαν, κυρίως λόγω νεφώσεων. Μετά από λίγη ώρα, και αφού αστειευτήκαμε με τη σκέψη να περνάει μια αεροσυνοδός εν πτήση με τρόλεϊ από τον διάδρομο για σερβίρισμα (θα ήταν πραγματικά μαρτύριο) και χωρίς να το καταλάβουμε, είχε ήδη ξεκινήσει η κάθοδος προς τη Λίμνη Παμβώτιδα, η οποία βέβαια έφερε από αναστάτωση ως πανικό στους επιβάτες, καθότι πάνω από τη λίμνη η κλίση που πήρε το αεροσκάφος προς το μπροστινό τμήμα ήταν τόσο μεγάλη, που μας θύμιζε τις ταινίες που βλέπουμε το αεροπλάνο να πηγαίνει να συντριβεί στη θάλασσα. Μπορώ όμως να πω πως η προσνήωση στα Ιωάννινα ήταν το πιο εντυπωσιακό κομμάτι και των δύο πτήσεων, με πολύ νερό να εκτινάσσεται από τους έλικες στα παράθυρα (φοβερό!) και αρκετό κούνημα λόγω κυματισμού στη λίμνη. Με την άφιξή μας στα Ιωάννινα, και αφού μας αποχαιρέτησε και μας έσφιξε το χέρι ο κυβερνήτης (διαφορετικός αυτή τη φορά, αλλά ήταν πάλι ξένος) και κατευθυνθήκαμε προς την έξοδο (χωρίς να περάσουμε φυσικά από το terminal), όπου διαπιστώσαμε ότι η εταιρεία δυστυχώς δεν έχει προβλέψει για τη μεταφορά προς την πόλη, ενώ δεν υπάρχει καν κοντά πιάτσα ταξί.

Αφού λοιπόν καλέσαμε εμείς μόνοι μας ράδιο ταξί, τερματίσαμε επίσημα και το πρώτο μας αυτό ταξίδι με τα θαλασσοπούλια της AirSea Lines. Περιττό να πω, θα το κάνω πολλές φορές ακόμα, γιατί έγινα φανατικός!

Αξιολόγηση:
Σέρβις: 5/10
Πτήση: 10/10 (λόγω των εντυπωσιακών αναταράξεων)
Σύνολο: 10/10 (και μάλιστα με τόνο!)

ΥΠΕΡ:
1. Εμπειρία!
2. Προσφορά για του συχνούς ταξιδιώτες
3. Terminal Κέρκυρας αρκετά περιποιημένο και φροντισμένο
4. Πολύ φιλικό πλήρωμα (ιδιαίτερα ο κυβερνήτης)

ΚΑΤΑ:
1. Έλλειψη χάρτινου εισιτηρίου
2. Πολύ κακή σύνδεση της βάσης Ιωαννίνων με την πόλη

Περισσότερες φωτογραφίες:
https://www.airliners.gr/community/album ... ic_id=7304
https://www.airliners.gr/community/album ... ic_id=7303
https://www.airliners.gr/community/album ... ic_id=7302
https://www.airliners.gr/community/album ... ic_id=7301
https://www.airliners.gr/community/album ... ic_id=7300
https://www.airliners.gr/community/album ... ic_id=7299
https://www.airliners.gr/community/album ... ic_id=7334

 

[Cross]

Re: Ταξίδι με τα "Θαλασσοπούλια", Μέρος 2ον

Τα συγχαρητήριά μου, oaicarus! Έχω στο μυαλό μου το συγκεκριμένο δρομολόγιο εδώ και καιρό, οφείλω όμως να ομολογήσω ότι μετά την ανάγνωση του report σου θέλω να το κάνω περισσότερο από ποτέ. Αν και λίγο ανούσιο, έχω να σχολιάσω το εξής:

Έτσι, ευθυγραμμιστήκαμε με το πέμπτο κύμα δεξιά και ήμαστε έτοιμοι για απονήωση (ευχαριστώ το πρώτο τεύχος του RBF που μου έδωσε επιτέλους τη λέξη που έψαχνα), ενώ εγώ φυσικά μονίμως με την ψηφιακή στο χέρι για βίντεο.

Αυτό που κάνουν τα θαλασσοπούλια στην Κέρκυρα λέγεται προσθαλάσσωση κι αποθαλάσσωση, ενώ προσνήωση κι απονήωση είναι η άφιξη/αναχώρηση σε/από πλοίο, όπως για παράδειγμα τα μαχητικά στα αεροπλανοφόρα.

 

[jerry]

Πάρα πολύ ωραία εμπειρία! Ζήλεψα σφόδρα

Το μόνο που με τρομάζει (και θα ήθελα επιπλέον διευκρινίσεις) είναι τα καυσαέρια που μπαίνουν στην καμπίνα κατά την απογείωση... Ακούγεται τρομακτικό

 

[Anonymous]

Αυτό με τα καυσαέρια, άντε πες κρατάει λίγο. Εκίνο όμως με το καλοριφέρ...είναι λίγο πιο ζόρικο. :twisted: (Σε κάποιους να μην θυμίσω καταστάσεις στριπτήζ εν πτήση και εν μέσω βαρύτατου χειμώνα όταν η θερμοκρασία στο εσωτερικό άρχισε να αγγίζει καταστάσεις καύσωνα... 12/2004)
Το πιο σουρεαλιστικό πάντως είναι η επίδειξη πριν την επιβίβαση.
Τελικά είναι εμπειρία μία θαλασσοπουλοπτήση...

 

[oaicarus]

Re: Ταξίδι με τα "Θαλασσοπούλια", Μέρος 2ον

Τα συγχαρητήριά μου, oaicarus! Έχω στο μυαλό μου το συγκεκριμένο δρομολόγιο εδώ και καιρό, οφείλω όμως να ομολογήσω ότι μετά την ανάγνωση του report σου θέλω να το κάνω περισσότερο από ποτέ. Αν και λίγο ανούσιο, έχω να σχολιάσω το εξής:

Έτσι, ευθυγραμμιστήκαμε με το πέμπτο κύμα δεξιά και ήμαστε έτοιμοι για απονήωση (ευχαριστώ το πρώτο τεύχος του RBF που μου έδωσε επιτέλους τη λέξη που έψαχνα), ενώ εγώ φυσικά μονίμως με την ψηφιακή στο χέρι για βίντεο.

Αυτό που κάνουν τα θαλασσοπούλια στην Κέρκυρα λέγεται προσθαλάσσωση κι αποθαλάσσωση, ενώ προσνήωση κι απονήωση είναι η άφιξη/αναχώρηση σε/από πλοίο, όπως για παράδειγμα τα μαχητικά στα αεροπλανοφόρα.

H αλήθεια είναι ότι από/προσθαλάσσωση ήθελα να γράψω, αλλά επειδή δημιουργεί περίεργους συνειρμούς (για τα αεροσκάφη που δεν είναι υδροπλάνα) το μετάνιωσα.

Όσο για τα καυσαέρια, το πρόβλημα είναι πιο έντονο στο μπροστινό τμήμα της καμπίνας (προφανώς λόγω της εξόδου των καυσαερίων από το μπροστινό κομμάτι των κινητήρων και λόγω των οπών στα παράθυρα). Δεν φτάνεις βέβαια σε σημείο ασφυξίας, απλά είναι σαν να βρίσκεσαι πίσω από εξάτμιση φορτηγού. Όταν όμως αρχίζει να κινείται (μετά από 1 λεπτό το πολύ) δεν υφίσταται τέτοιο πρόβλημα.

Το χειρότερο ήταν πραγματικά το καλοριφέρ, και ειδικά στην πτήση προς Κέρκυρα όπου συνδυάστηκε με το πολύ κρύο που είχε μπει μέχρι να ενεργοποιηθεί. Γιατί μία κρύο, μία καύσωνας, δεν αντέχεται, πραγματικά. Αφήστε που οι αεραγωγοί βρίσκονται στα πόδια και σε όλο το μήκος του αεροσκάφους. Στην αποβίβαση η χειραποσκευή μου (που είχα κάτω από το κάθισμα) είχε γίνει μπάρμπεκιου!

Η επίδειξη των σωστικών μέσων είχε πολλή πλάκα, ειδικά αφού γινόταν από τον συγκυβερνήτη, ενώ καθόμαστε στις θέσεις μας, και αυτός βρισκόταν όρθιος στους πλωτήρες στηριζόμενος στην ανοικτή πόρτα (με τους κινητήρες σε λειτουργία) και το μόνο που βλέπαμε είναι έναν άνθρωπο να ανοιγοκλείνει το στόμα χωρίς να ακούμε φωνή. Είναι πραγματικά μια φοβερή εμπειρία, και πιστεύω ότι με τον καιρό θα πάει και πολύ καλά εμπορικά, λόγω των χαμηλών τιμών των ναύλων. Μπράβο στην AirSea Lines από μένα!