Παρακολουθώ τον τύπο από τότε που ήταν ακόμα σχέδιο της Bombardier. Είναι με διαφορά το «αγαπημένο» μου narrowbody και το προτιμώ ως επιβάτης όταν έχω την επιλογή.
Η επιλογή της Airbus είναι απόλυτα λογική. Πρώτα θα «δοκιμάσει τα νερά» με τους ήδη πελάτες της και με δυνητικούς πελάτες, και μετά θα αποφασίσει αν αξίζει τον κόπο. Το κόστος ανάπτυξης θα είναι μικρό, οι πελάτες είναι ήδη πολλοί, το προσδοκώμενο αποτέλεσμα μάλλον θετικό.
Γιατί είναι καλή ιδέα:
-Το Α220 σχεδιάστηκε εξαρχής με δυνατότητα stretch. Είναι έτοιμο χωρίς πολλά modifications.
-Μειωμένο κόστος per passenger/per km και χαμηλότερο MTOW σε σχέση με Α320neo
-Ενίσχυση του προγράμματος Α220 συνολικά. Έφτασε στις 1000 παραγγελίες και 500 παραδόσεις, το πρόγραμμα είναι ώριμο για νέο variant.
-Απόκτηση commonality στόλου στους ήδη πελάτες. Αν και το Α220 δεν έχει κανένα commonality με την οικογένεια A320, στα 1000+ αεροσκάφη έχει νόημα να φτιάξεις νέα οικογένεια (αλλά μετά είναι dead end).
-Το Α320neo έχει 762 παραγγελίες στην περίοδο 2022-2025, ενώ το Α321neo έχει 2.860, σχεδόν 1/4. Είναι προφανές πως στις 180 θέσεις η Airbus μπορεί να προσφέρει κάτι καλύτερο.
-Το πρόγραμμα του Α220 είναι ακόμα ζημιογόνο τόσο σε κόστος ανάπτυξης όσο και σε πώληση ανά μονάδα. Η Airbus ελπίζει ότι με περισσότερες πωλήσεις (και με το -500) αλλά και με βελτίωση της παραγωγής στα -100 και -300 το πρόγραμμα θα αρχίσει να αποδίδει κάπου στις αρχές του 2027. Άρα, είναι λογικό να σχεδιάζει το stretch.
Βέβαια,
ο Faury έχει πει ότι πρώτα θα αποδειχτεί ότι το πρόγραμμα του Α220 είναι (ή μπορεί να γίνει) κερδοφόρο και μετά θα επιδιώξουν την ανάπτυξη του -500. Θα δείξει.