Ενδιαφέροντα άρθρα/video στο internet

  • Thread starter Thread starter Akis
  • Ημερομηνία δημιουργίας Ημερομηνία δημιουργίας
Οι χώρες του ΝΑΤΟ ακύρωσαν το σχέδιο αγοράς Boeing E-7 Wedgetail (βασισμένο στο 737-700), λόγω της αποχώρησης των ΗΠΑ, που είχαν προβλήματα με κόστος, καθυστερήσεις και επιβιωσιμότητα σε σύγχρονο πόλεμο.

Οι Ευρωπαίοι τώρα κοιτάνε κυρίως το Saab GlobalEye (βασισμένο στο Bombardier Global 6000/6500 business jet), που έχει αισθητά πιο σύγχρονα ραντάρ και χαμηλότερο κόστος λειτουργίας.

Οι Αμερικανοί θα μείνουν με τα E-3A Sentry, τα γνωστά μας AWACS, που πετούν από το 1977 και θα πετούν ως το 2035 και βασίζονται στον Boeing 707, ενώ αναβαθμίζουν τα E-2D Hawkeye (πρώτη πτήση 1964) και επενδύουν σε δορυφορικά συστήματα επιτήρησης για έγκαιρη προειδοποίηση.

Η ειρωνεία είναι ότι η Ευρώπη θα βρει στο Saab GlobalEye μια πλατφόρμα πιο σύγχρονη και πιο εξελιγμένη από το Ε-7. Και σίγουρα πολύ πιο οικονομική. Αλλά έπρεπε πρώτα να «σκοτώσουν» το πρόγραμμα οι ΗΠΑ. :mrgreen:

Πηγή (μία από τις πολλές)
 
Last edited:
Αρκετά ασυνήθιστα προβλήματα λόγω ηφαιστιακής έκρηξης σε ανατολική Αφρική-μέση ανατολή.
Φώτο απο Flightradar24
Screenshot_20251124_014423_Flightradar24.jpg
 
Έτσι και αλλιώς δεν πετάει τπτ πάνω απο την Υεμένη εκτός της Yemenia. Είναι prohibited area . Δεν εχει επηρεάσει καθόλου τι κυκλοφορία.
1000094560.jpg
 
Last edited:
Ιστορικό ντοκυμαντέρ για τον Μπλεριώ, και το πρώτο πέρασμα της Μάγχης με το Μπλεριώ ΧΙ (1909) :
 
Στις 4 Δεκεμβρίου η China Eastern ξεκίνησε το πιο μακρινό δρομολόγιο στα αεροπορικά δεδομένα: Σαγκαη - Μπουένος Άιρες μέσω Όκλαντ ( ΝΖ ). Η πτήση εκτελείται με Β777 και διαρκεί μαζί με την στάση στο Οκλαντ 25 ώρες στο πήγαινε και λίγο παραπάνω από 28 στην επιστροφή.

Ενδιαφέρον άρθρο εδώ: China Eastern launches world longest route connecting three continents | Flightradar24 Blog.
 
Εξαιτίας αυτού του άρθρου, ας ρίξουμε μια ματιά στη ξεφτίλα που που ονομάζεται drop off charges και βρετανικά αεροδρόμια. Ένα μέτρο που εισήχθη την περίοδο του Covid (ως επι των πλείστον) για την στήριξη των αεροδρομίων λόγω της μειωμένης κίνησης, έχει παραμείνει και όπως κάθε άλλο σε αυτή τη χώρα, ακριβαίνει ανεξέλεγκτα.

Έχουμε και λέμε:
Heathrow:
- Fee: £6 per vehicle for 10 mins, rising to £7 from 1 January 2026 (αύξηση ~17%)

Gawick:
- Fee: £7 for up to 10 minutes. Rising to £10 for 10 minutes from 6 January 2026 (αύξηση 42,85%) :eek:
Stansted:
- Fee: £7 for up to 15 minutes. (Υπήρχε pre-Covid και θεωρούνταν από το πιο ακριβό. Προσφέρουν και δωρεάν parking στο Mid-Stay για μια ώρα.)

Luton:
- Fee: £7 for 10 minutes

Manchester:
- Fee: £5 for up to 5 minutes και £6.40 for 10 minutes

Edinburgh:
- Fee: £6 for first 10 minutes

Birmingham:
- Fee: £6 for first 15 minutes
 
Ενδιαφέρον συμβάν με ένα Α330 της Malaysian στο Narita όταν στην φάση της απογείωσης χάθηκε προς στιγμής ο έλεγχος του αεροσκάφους το οποίο παραλίγο να βγει εκτός διαδρόμου. Οι πιλότοι το επανέφεραν στην ευθεία και απογειώθηκαν κανονικότατα…

Δείτε από το 1.30 λεπτά:

Tokyo drift anyone?
 
Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο στο Aviation Week που εξηγεί γιατί Boeing και Airbus είναι σήμερα, σε μεγάλο βαθμό, όμηροι των κατασκευαστών κινητήρων.

Οι engine OEMs (GE/CFM, Pratt & Whitney, Rolls-Royce) χάνουν ή βγάζουν ελάχιστα από την πώληση νέων κινητήρων και βασίζουν την κερδοφορία τους στο aftermarket (spares, MRO) σε βάθος 20-25 ετών με συντήρηση, overhaul κλπ. Αντίθετα, οι airframers ζουν από τις παραδόσεις νέων αεροσκαφών.

Με άλλα λόγια:
-Boeing και Airbus θέλουν να παραδίδουν όσο γίνεται περισσότερα καινούργια αεροσκάφη.
-Οι κατασκευαστές κινητήρων θέλουν να μην αντικαθίστανται γρήγορα οι κινητήρες τους και να μένει ο υπάρχων στόλος σε υπηρεσία όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε να συνεχίζουν να εισπράττουν από το aftermarket.

Είναι προφανές ότι τα συμφέροντά τους είναι λίγο αντικρουόμενα.

Οι engine OEMs δεν έχουν κανένα κίνητρο να παραδίδουν κινητήρες στους airfreamers με τον ρυθμό που εκείνοι ζητούν (τα μπόνους των στελεχών ορίζονται από έσοδα και κερδοφορία, όχι από τις παραδόσεις), για αυτό και έχουμε τόσο πολλά "gliders" έξω από τις γραμμές παραγωγής.

Ειδικά για τους LEAP, το άρθρο λέει ότι αν είχε τηρήσει τους στόχους που είχε θέσει το 2018, θα είχαν παραδοθεί ακόμα 700 narrowbodies μέχρι σήμερα, τα οποία είναι ακόμα σε backlog λόγω κινητήρων.

Το άρθρο καταλήγει σε κάτι ανησυχητικό: Χωρίς αναδιάρθρωση αυτού του μοντέλου, ένα νέο clean-sheet aircraft θα είναι εξ αρχής καταδικασμένο σε καθυστερήσεις αφού οι engine OEMs δεν έχουν ούτε τα χρήματα ούτε την όρεξη να αλλάξουν τη σημερινή τακτική τους.
 
Top