Σε συνέχεια
του ποστ μου πριν έξι μήνες για το πώς Boeing και Airbus είναι σήμερα, σε μεγάλο βαθμό, όμηροι των κατασκευαστών κινητήρων,
το βίντεο του Mentour Now αναφέρεται στο ίδιο θέμα με πολλές ενδιαφέρουσες επισημάνσεις.
(ΑΙ assisted περίληψη)
-«Πριμαντόνες» vs «Γαϊδούρια»: Οι νέοι κινητήρες προσφέρουν εξαιρετική οικονομία καυσίμου (~15%), αλλά είναι απίστευτα ευαίσθητοι. Φθείρονται γρήγορα, απαιτούν συντήρηση διπλάσια συχνά, έχουν αργούς χρόνους εκκίνησης (startup times) και το κόστος γενικής επισκευής τους αγγίζει τα 10 εκατ. δολάρια (έναντι 3 εκατ. των παλαιότερων).
-Ο CEO του lessor AirCap (Angus Kelly) δήλωσε στους κατασκευαστές: «Μην έρθετε να μου προτείνετε νέο αεροπλάνο, κάντε πρώτα αυτά που ήδη φτιάξατε να δουλεύουν».
-Οι κατασκευαστές κινητήρων μπαίνουν μέσα οικονομικά γιατί κάνουν επισκευές εντός εγγύησης χωρίς έσοδα (περισσότερο η P&W, λιγότερο η CFM-Leap). Αν βγάλουν νέο μοντέλο τώρα, δεν θα αποσβέσουν ποτέ την επένδυση.
----------
Δικό μου σχόλιο:
Οι OEM θα προσπαθήσουν να απομυζήσουν έσοδα τις επόμενες δεκαετίες (για παράδειγμα, ο CFM56 κλείνει 50 χρόνια υπηρεσίας και ακόμα κινεί τα 737NG, σκεφτείτε ότι ο GTF είναι κάπου στη δεκαετία από το EIS).
Συνεπώς, όχι μόνο τα προβλήματα με τους GTF συνεχίζονται (το supply chain είναι εφιαλτικό και τα shops στο capacity) αλλά έτσι δεν πρόκειται να δούμε όχι νέο τύπο αεροσκάφους σύντομα (πχ διάδοχο Α320) αλλά ούτε καν το A220-500.
