CONFIG2":1q7kgtvr said:
...... Ομως οταν φτασει το μαχαιρι στο κοκκαλο, και αρχιζουν να φευγουν ομαδικα με Α320 RATING, τοτε αναγκαστικα θα βαλουν το χερι στην τσεπη βαθια, για να κρατησουν τους χειριστες τους............
Και επειδή θα έχουν Α320 rating τί έγινε? Το 737 rating δηλαδή τους εμπόδιζε? Δεν βρισκεις δουλειά στην ευρώπη με 737 rating? Γιαυτό κάθονται? Περιμένουν το Α320 για να "ανοίξουν" οι πόρτες?
Είναι "γλυκό" το μαντρί. Δύσκολα ο άλλος παίρνει την οικογένεια και ξενιτεύεται στα 35 και στα 45. Εκεί πατάει ο Α3 (και ο κάθε Α3). Δύσκολα αφήνεις τον "άρτο και θεάματα" της Ελλάδας, για να βουτήξεις στο άγνωστο και να ζείς στο ...Μπέργκαμο και ας σου δίνουν πιό πολλά.
Οι πιλότοι στην Ελλάδα ευθύνονται για την κατάσταση. 'Οχι οι εταιρείες.
1)Φταίνε γιατί από τις αρχές της δεκαετίας του 90 ανέχονταν ανεπίτρεπτες καταστάσεις σε μαγαζία τύπου Απόλο και Βένους, με μισθούς ταξιθέτριας κινηματογράφου.
2) Φταίνε γιατί την ίδια εποχή, συνταξιούχοι της ΟΑ πηγαίναν σε αυτά τα μαγαζία με την καβάτζα της συνταξάρας από ΟΑ, ΦΟΑΠΕ κλπ στην τσέπη και πετάγανε για χαρτζιλίκι και για να αποφύγουν την ...κυρά στο σπίτι. Το χαρτζιλίκι ήταν κάτω από το τραπέζι και φανερά πέρνανε 120-130.000δρχ, έτσι και η εταιρεία έδεινε στους συγκυβερνήτες 100.000 !!! Όλα μαζί όμως. Οι άνθρωποι αυτοί "θάψανε" μισθολογικά το επάγγελμα που τους "έφτιαξε" για δεκαετίες. Αυτοί είχανε σπιταρόνες, παιδιά σπουδαγμένα-παντρεμένα, καταθέσεις σε Ελλάδα και ΗΠΑ. Για τούς πιτσιρικάδες συναδέλφους τους, καρφί δεν κάηκε των περισσοτέρων. Τους έβλεπαν να "βιάζονται" μπροστά στα μάτια τους και δεν κάνανε τίποτα. Μόνό όταν ήταν στην ΟΑ με τις πλάτες της ΕΧΠΑ κάνανε τους μάγκες. Μετά....δάγκες. Οι συνταξιούχοι της ΟΑ κρατάγανε τις εταιρείες αυτές στα χέρια τους. Είχανε τον απόλυτο έλεγχο και τις "κατεβάζανε" ότι ώρα θέλανε. Παρ'ολα αυτά ....μούγκα. Αν δεν προστάτευαν αυτοί τους νέους, ποιός θα τους προστάτευε? Ο εργοδότης?
3) Η ΕΧΠΑ φταίει επίσης. Όταν η ένωση πιλότων στην Ελλάδα ήταν (και είναι) εταιρική, πού θα βρούν υποστήριξη οι πιλότοι των άλλων εταιρειών? Όταν την δεκαετία του 90, άλλοι πιλότοι εκτός ΟΑ είχαν να ανεχθούν τους "προογόνους" του Βασιλάκη, η ΕΧΠΑ ασχολείτο με το πώς θα αυγατίσει το ΦΟΑΠΕ. Ο εαυτούλης μας δηλαδή. Έτσι γίνομαι και εγώ συνδικαλιστής. Ο Config2 λέει ότι :
"αν δεν δημιουργηθει πανελληνια ενωση χειριστων , μια ζωη ετσι θα ειναι. Και εσεις οι νεωτεροι, πρεπει καποτε να ξυπνησετε και να οργανωθειτε! "
Συμφωνώ απόλυτα. Εκτώς από ευχολόγια, έχει κάνει τίποτα έμπρακτα η ΕΧΠΑ πρός αυτήν την κατεύθυνση? Στο κάτω κάτω, έσοδα από τις εισφορές θα αποκτήσει και περισσότερη δύναμη σαν ένωση.
4) Φταίνε επίσης οι κονομημένοι από τζάκι νέοι πιλότοι, που θα πληρώνανε και από την τσέπη τους για μία θέση στο πιλοτήριο και για μία στολή με γαλλονάκια. 'Οταν του αλλουνού ο πατέρας έχει οικοδομικη εταιρεία και έχει τα φράγκα της αρκούδας, και 20.000δρχ μισθό να του έδινε ο Απόλο, θα πήγαινε. Το χόμπι του έκανε ο άνθρωπος. Άντε όμως ρώτα κανένα φτωχόπαιδο με ένα κουτσούβελο, να δείς πώς τα έφερνε βόλτα. Υπήρχαν εκείνη την εποχή άτομα που πηγαίνανε στις εταιρείες και προκειμένου να τους πάρουν, ζητάγανε να πετάνε τσάμπα.
5) Οι έλληνες εκπαιδευτές φταίνε επίσης. Από το 87 μέχρι το 97 τουλάχιστόν, σε 5 ευρωπαικές χώρες, με πρωτοπόρους τους εκπαιδευτές όλων των Γερμανικών εταιρειών, έγινε το εξής: Κόβανε εν ψυχρώ όλους τους εκπαιδευόμενους που είχαν πληρώσει type rating από την τσέπη τους. Δίνανε το μύνημα στην εταιρεία ότι ΑΥΤΗ έπρεπε να πληρώνει τους "τύπους" και όχι οι πιλότοι. Φέρανε οι εταιρείες 20-30 άτομα που είχαν πληρώσει το rating, φάγανε ψαλίδι, και οι εταιρείες το πίασανε το μύνημα. Στην Ελλάδα, πού να κάνουν τίποτα τέτοιο. Εδώ πληρώνανε οι πιλότοι και το δεύτερο type rating !!! Σαφώς με το κόλπο των Γερμανών την πληρώσανε αθώα παιδιά, έστω και λίγα. Αλλά επανάσταση χωρίς αίμα δεν υπάρχει !
6) Όπως έγραψα και στην σελίδα 2 αυτού του τόπικ, υπάρχει πολύ μεγάλη απροθυμία από του νέους πιλότους να δοκιμάσουν τους εαυτούς τους στο εξωτερικό. Εκεί και δουλειές υπάρχουν και συνθήκες και αποδοχές καλές. ΑΛΛΑ, δεν υπάρχουν αυτά που γράφω πιό πάνω. Επίσης, έτσι όπως μεγαλώνουν τα παιδιά στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια, φοβούνται τον αγώνα και την μάχη αν δεν έχουν κάποια καβάτζα, just in case. Με άλλα λόγια θέλουνε τον διαιτητή "μιλημένο", παρόλο ότι μπορεί και να μήν τους χρειαστεί! Ανασφάλεια-ανασφάλεια-ανασφάλεια και αυτοπεποίθηση ...μηδέν.
Για αυτούς που είναι πιό μεγάλοι στην ηλικία, το καταλαβαίνω, δεν είνα εύκολο να φύγεις. Αλλά οι νέοι? Τί ανάγκη έχουνε?
Γάβ Γάβ ........Γάβ. ............Γούφ.
Εκεί, έχουμε πετύχει την ...σύγκλιση.
