Tρέξε Λόλα τρέξε... στο Βερολίνο!!

  • Thread starter Thread starter COMPUTERISE
  • Ημερομηνία δημιουργίας Ημερομηνία δημιουργίας

COMPUTERISE

First-Class-Member
Εγγραφή
01/09/2005
Μηνύματα
800
Likes
0
Ήταν 21:08 όταν το Α319 της Easyjet προσγειώνονταν smooth like a silk με 23 λεπτά καθυστέρηση στο Ελ.Βενιζελ. Όλα πλέον είχαν τελειώσει, η απίθανη αποστολή που μας είχαν αναθέσει είχε αίσιο τέλος, είχαμε βρει και φωτογραφήσει την Λόλα. Ο επίλογος όμως της ιστορίας θα γραφεί , πρώτα ο Θεός, 3 μήνες αργότερα στην άλλη πλευρά του κόσμου, στο αεροδρόμιο FNJ της ένδοξης Piongyang.

Aς πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όλα άρχισαν 27 ώρες νωρίτερα, όταν αποχαυνωμένος από την πρώιμη Ιουνιάτικη ζέστη προσπαθούσα μάταια να βρω λίγη δροσιά στη βεράντα του σπιτιού μου. Τότε ήταν που χτύπησε το κινητό. Το κοίταξα βαριεστημένα έτοιμος να το κλείσω αλλά είδα το προσωπικό νούμερο του συντρόφου aakunz. Tι να θέλει ο σύντροφος μεσημεριάτικα, αναρωτήθηκα και με βαριά καρδιά το σήκωσα.
-Σύντροφε ετοιμάσου, μου είπε κοφτά ο aakunz, σε μια ώρα πρέπει να είσαι στο γνωστό μέρος και το έκλεισε.
Αργότερα μάθαινα, ότι το ίδιο τηλεφώνημα έλαβε και ο σύντροφος Σπύρος, μια που ταυτόχρονα φτάσαμε και οι 2 στο γνωστό μέρος στα Καλύβια, στη γιάφκα μας , την γνωστή χασαποταβέρνα των spotters απέναντι από το Δημαρχείο. Ο σύντροφος aakunz έφτασε 3 λεπτά αργότερα και η παραγγελία δόθηκε. Λιτή και περιεκτική , σαλάτα, σταβλίσια , χοιρινή και μπιφτέκι, αλκοόλ εν ώρα υπηρεσίας απαγορεύετε, οπότε 3 coca cola για ξεκάρφωμα. Το βλέμμα του aakunz ήταν γεμάτο αγωνία όταν έβγαλε και μας έδωσε ένα χοντρό φάκελο. Τον άνοιξα και διάβασα ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΒΕΡΟΛΙΝΟ. Κοίταξα με έκπληξη τον aakunz και ζήτησα διευκρινήσεις.
- Όταν λέει άμεση αναχώρηση τι εννοεί; Τώρα αμέσως;
H σπαλομπριζόλα μου κάθησε στο λαιμό όταν ο σύντροφος έγνεψε ναι και μου έδειξε τα 3 e tickets της ΕASY JET και το voucher του ξενοδοχείου μας στο Βερολίνο.
-Σε 1 ώρα σύντροφοι πετάμε, η υπηρεσία μας έχει κάνει και on line check in, όλα είναι τέλεια προγραμματισμένα, φεύγουμε άμεσα!! Περιδρομιάστε γρήγορα να φεύγουμε δεν έχουμε χρόνο.
Ο Σπύρος τρομαγμένος έριξε ένα ρέψιμο, κάτι είπε για το μπιφτέκι, κατέβασε το βλέμμα και ψέλλισε.
- Μα δεν έχουμε ετοιμαστεί για ταξίδι, δεν έχουμε πάρει τίποτε μαζί μας!! Ούτε ένα δεύτερο σώβρακο!!
- Άσε τις υπεκφυγές Σπύρο, απάντησε υποτιμητικά ο aakunz, η αποστολή πρέπει να εκτελεστεί μέσα σε 24 ώρες, αύριο στις 21:30 όλα πρέπει να έχουν τελειώσει, οφείλουμε να την βρούμε και να την φωτογραφίσουμε. Τέρμα οι κουβέντες ,συμπλήρωσε ,έφαγε την τελευταία μπουκιά από το μπιφτέκι και είπε
- Τώρα τρέχουμε!!

Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά μου έπεσαν λίγο βαριά, μαζί με την σταβλίσια που καταβρόχθησα από την αγωνία μου μαζί με το κόκαλο. Βερολίνο; Λόλα; Που στο καλό θα την βρούμε; Τι στοιχεία έχουμε; Ποιο είναι αυτό το Berolina hotel που θα μείνουμε, γιατί εκεί σε μια παρακμιακή γειτονιά του Δυτικού Βερολίνου; Μοιράστηκα τις σκέψεις μου με τον Σπύρο καθοδόν προς το αεροδρόμιο αλλά αυτός είχε αλλού το νου του.
- Μα να μην προλάβουμε ούτε τον χαλβά να φάμε….

(συνεχίζεται)
 
(συνέχεια από το παραπάνω)


Το ταξίδι-αστραπή ήταν άψογα μελετημένο από τα Κεντρικά. Προκειμένου να φωτογραφήσουμε τη Λόλα και να εξακριβώσουμε το επαναστατικό ποιόν της, έπρεπε να δράσουμε με άκρα μυστικότητα. Το ταξίδι μας έπρεπε να είναι "low key".

Οι επιλογές ήταν δύο και άκρως ενδιαφέρουσες:
α) να πάμε στο Βερολίνο στα πλαίσια του Berlin Gay Pride 2007 και να συμμετέχουμε στην παρέλαση του Sain Christopher's Day. Φοβερή καλυψη για μία τετοια λεπτή αποστολή. Μία αλλεργία μου στα χρωματιστά φτερα όμως θα αποκάλυπτε ότι είμασταν σε μυστική αποστολή και ενδεχομένως να έθετε σε κίνδυνο την έκβασή της. Άσε που έπρεπε να πηγαίνουμε τοίχο-τοίχο... Η παρέλαση ήταν προγραμματισμένη για το επόμενο Σ/Κ, αλλά εμείς δεν μπορούσαμε να περιμένουμε. Οι εμπιστευτικές μας πληροφορίες έλεγαν ότι η Λόλα έτρεχε σαν δαιμονισμένη. Που να τρέχεις να την προλάβεις με τα ψιλοτάκουνα; ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!

β) Να κάνουμε ένα ταξίδι low-key. Ένα ταξίδι-"πάτος" που δε θα άφηνε περιθώρια να μας υποψιαστούν. Θα ταξιδεύαμε με φτηνιάρα εταιρία και θα μέναμε σε ξενοδοχείο-"πάτος". Έτσι θα προσεγγίζαμε τη Λόλα ακόμα πιο άνετα, (ή έτσι νομίζαμε τουλάχιστον).

Η αλλεργία μας στα φτερά, τα πούπουλα και τα ασημί εσώρουχα οδήγησαν νομοτελειακά στη δεύτερη επιλογή.

Αυτά σκεφτόμουν καθώς η αυτοκινητοπομπή του μπλε Mégane με τα φυμέ τζάμια και του ασημί Terios με τις κουτσουλιές στο παρμπρίζ, διέσχιζε τα τελευταία χιλιόμετρα της Αττικής Οδού.

Άφιξη στις 20:30 στο Ελ. Βενιζέλος και άμεση κατεύθυνση προς την πύλη αναχώρησης (το check in από την άνεση της γιάφκας μας και η εκτύπωση των καρτών επιβίβασης μας γλίτωσαν από χρονοβόρες διαδικασίες και με πλήρη καλυψη μπήκαμε στη σειρά για την επιβίβαση ).

Το G-EZAB έφτασε στην ώρα του και οι επιβάτες ξεκίνησαν την επιβίβαση ανά κοπάδι (ομάδες) στο πορτοκαλί Α319. Υποδοχή από την ευγενέστατη αγγλίδα αεροσυνοδό και την purser. Η σειρά 10 (έξοδος) απεδείχθη αρκετά άνετη, κάτι που μας εξέπληξε, μια και το ταξίδι μας έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν πιο σπαρτιατικό. Συν τοις άλλοις, το ολοκαίνουργιο A319, μας έθετε σε δύσκολη θέση, μια και τέτοιου είδους πολυτέλειες δεν θα έπρεπε να είχαν θέση σε τετοιες αποστολές...

Push back και άμεση αναχώρηση. Το υπερσύγχρονο 319 με 24 κενές θέσεις, άφησε το διάδρομο του κοσμοδρομίου των Σπάτων και η αποστολή μας είχε ξεκινήσει. Εντυπωσιακή ποικιλία στο easyKiosk, άπταιστη γνώση της γερμανικής από το πλήρωμα, πρωτόγνωρη -για τα ευρωπαϊκά δεδομένα- αίσθηση του χιούμορ, έκαναν τα πληρώματα πολλών από τους legacy carriers να μοιάζουν σα να βαριούνται που δουλεύουν (μία εταιρία ονόματι SAS μου ήρθε στο μυαλό). Η καθαριότητα του Α319 ήταν παραδειγματικότατη. Δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι πετάς με μία εταιρία που "κόβει" κόστη απ' όπου μπορεί. Πτήση εντελώς uneventful, με συνεχή περάσματα του easyKiosk και προσγείωση στο βρεγμένο διάδρομο του Schönefeld στις 23:20 ακριβώς. Αποβίβαση από σκάλες.

Tι μας άρεσε σε αυτήν την πτήση:
:arrow: Το ολοκαίνουργιο Α319
:arrow: Το χιούμορ των πληρωμάτων
:arrow: Οι πρακτικές στολές της ΕΖΥ
:arrow: Η καθαριότητα
:arrow: Το seat pitch (πολύ καλύτερο από τη Maersk)

Tι μας χάλασε:
:arrow: Η βλακεία όσων δε λένε να καταλάβουν ότι αν η κάρτα σου γράφει Group B πρέπει να περιμένεις να μπει πρώτα το Group A και να μην καθυστερείς την επιβίβαση.
:arrow: To terminal της easyJet στο Schönefeld. Σκάλες πάνω, σκάλες κάτω, κι άλλες σκάλες πιο κάτω... Eντελώς αποθήκη.

Λόγω εργασιών στη γραμμή του Schönefeld Εxpress αναγκαστήκαμε να πάρουμε ταξί. Η αίσθηση που μας έδωσε αυτό το αεροδρόμιο μας έκανε να πιστέψουμε -προς στιγμήν- ότι είχαμε παρεκκλίνει της πορείας μας και είχαμε προσγειωθεί σε ένα τουρκικό αεροδρόμιο: μόλις είχε αφιχθεί μια Sunexpress από τα βάθη της Ανατολίας και το αεροδρόμιο είχε πάρει έναν τουρκικό αέρα. Χώρια που οι περισσότεροι ταξιτζίδες ήταν Τούρκοι. Άμεση κατεύθυνση προς την πιάτσα των ταξί και επιβίβαση σε ένα από αυτά. Προορισμός η Stuttgarter Platz του Charlottenburg, όπου και βρισκόταν η παρακμιακή Pension Berolina. €36,00 κόστισε η διαδρομή. Η γειτονιά ήταν υπέροχα παρακμιακή ("πάτος" -δεν θα το ξαναπώ), γεμάτη στριπτιζάδικα, ιερόδουλες, προαγωγούς, μεθυσμένους, κράχτες: ένα όνειρο! Δύσκολο να μην προσέξεις την Pension Berolina. Βαμμένη σε έντονο πορτοκαλί έμοιαζε σαν γιγάντιο σωσίβιο. Η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Αφού μπήκαμε μέσα, κατευθυνθήκαμε στη reception όπου μας υποδέχτηκε μια Φράου Χέλγκα και μας έδωσε οδηγίες για το πού βρισκόταν το δωμάτιο-αρχηγείο. Πήραμε τα κλειδιά, κατευθυνθήκαμε προς τα Quergebäude (τα οικήματα της πίσω αυλής) όπου και βρήκαμε το δωμάτιό μας. Ένα υπέροχα βαμμένο κίτρινο δωμάτιο με καθαρά κρεββάτια και μια ψόφια μύγα στο περβάζι του παραθύρου και μία διάχυτη έντονη μυρωδιά καπνού. Η τέλεια κάλυψη για την αποστολή μας! Στην αυλή κάθονταν διάφοροι σλαβόφωνοι ένοικοι, το δε κοινόχρηστο μπάνιο των ανδρών ήταν κάπου μέσα στο κτίριο. Αρκεστήκαμε στο γυναικείο που ήταν δίπλα μας, αλλά και για πρόσθετη κάλυψη.

"Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρέπει να εντοπίσουμε τη Λόλα" είπα στους συντρόφους, και με αυτά τα λόγια βγήκαμε στους σκοτεινούς δρόμους του Charlottenburg.

(συνεχίζεται στο επόμενο)
 
Σύντροφοι, η πρώην συντρόφισσα με το κωδικό όνομα "Λόλα" μαθαίνω ότι μετά την αποστολή σας αλλάζει λημέρια. Τα λαγωνικά της ΙΦΑΜΕΠ "Ιερής Φάλαγγας Αποκατάστασης του Μεγαλείου της Πατρίδας μας" ανακάλυψαν ίχνη της περί την περιοχή Γκαμπετά των Παρισίων. Το τελευταίο ραπόρτο αναφέρει ότι κρύβεται στα νεκροταφείο του Περ Λα Σεζ. Σύντροφοι γρηγορείτε. Μία Νέα Αποστολή μας περιμένει. Η δική μου κλήτευση έφτασε...
 
aakunz":mhnnc4oq said:
Χώρια που οι περισσότεροι ταξιτζίδες ήταν Τούρκοι.

Στη Γερμανία και δη στο Βερολίνο με τους 350.000 Τούρκους βρισκόσουνα, σύντροφε!? Τι στο διάολο περίμενες να βρείς? Τον Ψινάκη να σου πει: "Ελάτε από εδώ καλε σεις??!!!!" Και άμα του έλεγες ότι θες να πας μονο 5 χιλιόμετρα να σου πετάξει και το: Αει μωρή..!!

:lol:

btw και πάλι ένα φοβερό trip report.. Αχ σύντροφοι.. Ο σοσιαλισμός σας δίνει δύναμη στην πένα σας.. ehm.. δάχτυλα σας εννοώ.. Είμαι περήφανος για σας.. Εθνικά περήφανος.. Έχω κοκκινίσει από την περηφάνια με τη γλαφυρότητα που περιγράφετε την καπιταλιστική νομεκλατούρα της άνανδρης δύσης!

PS: Αει μωρή..!!
PS2: :lol:
 
Τελικά σύντροφοι την βρήκατε την Λόλα;

ΥΓ.Μετά την 10η Αυγούστου καί γιά όλο τόν υπόλοιπο Αύγουστο θα είμαι διαθέσιμος και εγώ,άν οργανώσετε αποστολή σέ γαλλικό έδαφος,καθ'ότι δέ άριστος γνώστης και τής γλώσσας θά μπορέσω να περάσω γιά Γάλλος και να μήν υποψιαστή κανείς τίποτε....
 
Τι πάτος Θεέ μου, σκέφτηκα, καθώς έψαχνα την κοινή τουαλέτα. Μετά από πεντάλεπτο ψάξιμο αποφάσισα ότι δεν είναι καιρός για ηρωισμούς και κατέλαβα εξ εφόδου τις γυναικείες τουαλέτες που βρίσκονταν δίπλα στο δωμάτιο μας. Ο Σπύρος υποθέτω θα χάθηκε κάπου στον όροφο ψάχνοντας τις ανδρικές γιατί είχε αργήσει πάνω από 15 λεπτά. Η αλήθεια είναι ότι η υπηρεσία είχε κάνει άριστη δουλειά. Η Pension Berolina και η γύρω περιοχή ήταν η τέλεια κάλυψη για την αποστολή μας. Η γειτονιά άθλια και το κατάλυμά μας σίγουρα μέσα στο top five των χειρότερων ξενοδοχείων του Βερολίνου.

https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11606
https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11607

Μόλις είχαμε γυρίσει από την πρώτη αναγνωριστική μας βόλτα στο Δ.Βερολίνο.
Ψάχναμε τον σύνδεσμό μας σε ύποπτα και μη μπαράκια της Kurfurstendamm και τελικά τον συναντήσαμε σε ένα Ισπανικό εστιατόριο στην Savigniy Platz. Mεταξύ σανγκρίας και παέγιας μας αποκάλυψε ότι η Λόλα κρύβονταν κάπου στο Αν. Βερολίνο, που αλλού θα μπορούσε να ήταν σκέφτηκα. Από την Potsdamer Platz πρέπει να ξεκινήσετε σύντροφοι, μας εκμυστηρεύτηκε, εκεί την είδε τελευταία φορά κάποιος να τρέχει και να μην φτάνει, στο café-bar του Sony Center. O aakunz σημείωσε την πολύτιμη πληροφορία στο μπλοκάκι του, έφαγε το τελευταίο tapas και είπε:
- Παραφάγαμε πάλι σύντροφοι, πάω για κατούρημα και φεύγουμε, έχουμε πολύ τρέξιμο αύριο.

Χαμένος μέσα στον φάκελο της υπόθεσης, σαν σε όνειρο, άκουσα την βροντώδη φωνή του Σπύρου που σε τέλεια Γερμανικά απειλούσε Θεούς και δαίμονες!!
- Ιχ μπιν Γκρίχεν ρε τσογλάνια και ναιν με κοροιδεύετε!! Τα ακούτε;
Μερικοί σλαβόφωνοι νεαροί γέλασαν και ο σύντροφος μας εξήγησε, επιβεβαιώνοντας τις σκέψεις μου, ότι χάθηκε ψάχνοντας τις ανδρικές τουαλέτες και οι νεαροί του έκαναν πλάκα στέλνοντας τον από τον ένα όροφο στον άλλο!!
- Τι αχούρι Θεέ μου, συνέχισε την γκρίνια ο σύντροφος , άνοιξε τέντα το παράθυρο βρωμάει νικοτίνη εδώ μέσα!! Που με μπλέξατε!! Τουλάχιστον αυτή η τρύπα έχει πρωινό;
To γέλιο του aakunz διέκοψε τον αγανακτισμένο μονόλογο του Σπύρου και συνάμα τον προσγείωσε στην πραγματικότητα. Πρωινό;; Aνέκδοτο είναι αυτό τώρα;
- Ησύχασε του είπα, σου υπόσχομαι ένα βασιλικό brunch αύριο στην Potsdamer Platz.

Η Potsdamer Platz αν και νωρίς το πρωί ήταν γεμάτη κόσμο. Αυτή η μοντέρνα πλατεία που προπολεμικά ήταν το κέντρο του Βερολίνου και στις μέρες του τείχους ένα τίποτε, σήμερα ξαναζούσε εποχές δόξας. Χάρη στα γιέν της Sony τα έρημα θλιβερά οικόπεδα της ουδέτερης ζώνης έδωσαν την θέση τους σε μοντέρνα αρχιτεκτονήματα, ουρανοξύστες και τον εντυπωσιακό θόλο του Sony Center. Εύκολα βρήκαμε το Sony café και καθήσαμε πρώτο τραπέζι πίστα, συγνώμη, σε ένα τραπέζι όπου είχαμε θέα όλης της πλατείας.

https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11608
https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11610
https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11609

Ο πειρασμός ήταν σε θέση βολής. Ένας τεράστιος brunch buffe έκανε τα μάτια του συντρόφου Σπύρου να πεταρίσουν. Έδειχνε ασυγκράτητος. Με 14,5 euro μπορούσες να φας όσο ήθελες! Αυτές είναι τιμές σκέφτηκα και θαύμασα τις καλλίγραμμες γάμπες της εντυπωσιακής σερβιτόρου.
- Ήρεμα σύντροφε με προσγείωσε ο aakunz δεν ήρθαμε για γκόμενες είμαστε σε αποστολή!!
- Πόσα λίγα ξέρεις, τον αποπήρα , αυτά τα ζουμπουρλούδικα οπίσθια θα μας οδηγήσουν στον στόχο μας. Φόρεσα το καλύτερο χαμόγελό μου και δήθεν αδιάφορα ρώτησα τον ξανθό πειρασμό:
- Φροιλάιν ,εδώ στο όμορφο café σας, συχνάζει μια ξανθιά γερμανίδα φίλη μου η Λόλα, ξέρετε αν θα έρθει σήμερα;
Με κύτταξε γεμάτη απορία και με αποστόμωσε.
- Μα τι πάθατε σήμερα όλοι με την Λόλα ; Mόλις πριν λίγο με ρώτησαν κάτι άλλοι περίεργοι τύποι, Κορεάτες ήταν νομίζω, γιαυτή. Η Λόλα δεν θα έρθει σήμερα εδώ, σήμερα είναι Κυριακή, θα την βρείτε να τρέχει κάτω από τις φλαμουργιές στην Unter den Linden, στην καρδιά του Ανατολικού Βερολίνου.

Το χαμόγελο πάγωσε στα χείλη μου. Ο aakunz πέταξε 50 euro στην απορημένη σερβιτόρο και ούρλιαξε.
- Φεύγουμε, θα μας προλάβουν οι Κορεάτες και τράβηξε από το μανίκι τον μπουκωμένο με ένα κομμάτι κισλορέν Σπύρο.

Παίζαμε με τον χρόνο τώρα, έπρεπε να εντοπίσουμε την Λόλα πριν τους Κορεάτες.

(συνεχίζεται)
 
Κοιτωντας τις φωτο βρισκει κανεις που στο διαολο πανε τα λεφτα μας.. Eδω και 16 χρονια "φορος αλληλεγγυης" ... :bash: :wall: Δε μιλαω για τη γιαφκα ( ;) ), αλλα για τα αλλα...Και στην πρωην ανατολικη Γερμανια ακομα τιποτα δεν παει πραγματικα μπροστα... Ας αλλαξουμε το θεμα..
 
(συνέχεια απ' τ' από πάνω)



Η Μπρουμχίλντα Μάουερ ήταν ο άνθρωπος που μας οδήγησε ένα βήμα πιο μπροστά στην αναζήτηση μας για τη μυστηριώδη Λόλα. Τη συναντήσαμε έξω από τη Gedächtniskirche, την βομβαρδισμένη εκκλησία του Δυτικού Βερολίνου που στέκει εκεί για να θυμίζει την καταστροφή και τον όλεθρο που επιφέρει ο πόλεμος. Το νέο, φουτουριστικό καμπαναριό στέκει σαν ουρανοξύστης δίπλα από την κατεστραμμένη εκκλησία και το άκουσμα των καμπανών κατά την κυριακάτικη λειτουργία δημιουργεί ένα δέος σε εμάς τους ευρωπαίους του νότου.Αξίζει να βρεθείτε εκεί την Κυριακή το πρωί στις 09:25.

Πρώην αεροσυνοδός της Interflug, η Μπρουμχίλντα είχε πετάξει σε όλες τις σοσιαλιστικές χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Παλιά σφαιροβόλος, ήταν αυτό που λέμε για να περιγράψουμε την αντρογυναίκα “σαν Ανατολικογερμανίδα αθλήτρια στίβου” (καταλάβατε: σαν εκείνες που έκαναν τον Σβαρτσενέγκερ να μοιάζει με μεζεδάκι). Σαν προϊσταμένη καμπίνας ήταν εκπαιδευμένη σε όλους τους τύπους της εταιρίας, όμως οι μεγάλες της αγάπες ήταν τα αξεπέραστα Τουπόλεφ 134, Ιλιούσιν 18 και Ιλιούσιν 62. Από την ημέρα που η Interflug σταμάτησε να πετάει, αποφάσισε πως δεν θα ξαναπετούσε ποτέ στη ζωή της. Μαζί με την Interflug πέθανε και η καριέρα της ως προϊσταμένη καμπίνας. Η Μπρουμχίλντα ζει ως freelance καθαρίστρια πλέον. Και κάπως έτσι μας είπε την ιστορία της:

Γέντεν ταγκ, φάρε ιχ μιτ μάινεμ Τραμπάντ, ναχ Λιντλ Ζούπερμάρκτ, ουμ Ράινιγκουνγκσμίττελ άιντσουκάουφεν. Ντάνν, μάχε ιχ ντας Άουφρόυμεν, ντας Ζάουμπερμάχεν ουντ ντας Πούτσεν. Ντας ιστ μάιν σπάννεντες, σλέχτες ουντ σρέκλιχες Λέμπεν: Ζάουμπερμάχεν, Άουφρόυμεν ουντ Πούτσεν.

Ο Σπύρος πετάχτηκε: “Τί λέει αυτή ρε! Εμείς έχουμε μία αποστολή να επιτελέσουμε και έχουμε αυτήν εδώ την νταβραντισμένη ανατολικογερμανίδα να μας βρίζει;”

“Δε μας βρίζει Σπύρο, την ιστορία της μας διηγείται!” τον διόρθωσα εγώ

“Μα δεν άκουσες τι είπε στο τέλος;” συνέχισε ο Σπύρος

“Putzen σημαίνει σκουπίζω” είπε ο Computerise και η παρεξήγηση λύθηκε.

H Μπρουμχίλντα μας εξομολογήθηκε ότι αρνήθηκε να ξαναμπεί σε αεροπλάνο γιατί δεν εμπιστεύεται τα καπιταλιστικά ερείπια που στοιχειώνουν τους ευρωπαϊκούς ουρανούς. “Για να πετάξεις με ασφάλεια πρέπει να πας στη Βόρειο Κορέα” είπε η Μπρουμχίλντα “Μόνο εκεί έχει απομείνει η μοναδική Αεροπορική Εταιρία με το Άλφα και το Έψιλον κεφαλαία. Air Koryo είναι το όνομά της” Πόσο την καταλαβαίναμε! “Γι' αυτό σας λέω: Να πάτε στη Βόρειο Κορέα! Εκεί θα βρείτε αυτό που θέλετε!” είπε όλο νόημα η Μπρουμχίλντα. “Μα αφού οι πληροφορίες μας λένε ότι η διαβόητη Λόλα είναι εδώ” είπε ο Computerise, τι μας λες τώρα Φράου Μπρουμχίλντα ότι η Λόλα είναι στη Βόρειο Κορέα;”

Να πάτε εκεί που σας λέω, schnell! Δε θα δεχτώ αντιρρήσεις! Νίχτ φερστέχεν, ντάν άλλες καππούττ, γκρίχισε σβάινε. Άλλες κλάρ; Λόοος!” (Η Μπρουμχίλντα Μάουερ είχε αρχίσει να τα παίρνει στο κρανίο)

Η αλήθεια είναι πως είχαμε μπερδευτεί. Το σίγουρο είναι πως εμείς τρέχαμε περισσότερο από τη Λόλα. Η Λόλα είχε τ' όνομα στο τρέξιμο αλλά εμείς τη χάρη... Ξαναπεράσαμε από την Potsdamer Platz για να φωτογραφήσουμε τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και κατευθυνθήκαμε προς την Unter den Linden, την οδό που χρησιμοποιούσε ο Χίτλερ για τις μεγαλειώδεις παρελάσεις του. Στις 24 Ιουνίου άλλη μία μεγαλειώδης παρέλαση θα συνέβαινε εδώ: το Berlin Gay Pride. Από τα τεθωρακισμένα περάσαμε στα στρινγκ και το κλουβί με τις τρελλές... O tempora, o mores είπαμε και συνεχίσαμε την αναζήτηση.

Το Μνημείο του Κόκκινου Στρατού ήταν η επόμενη στάση μας. Εδώ βρίσκονται θαμμένοι οι στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού που έπεσαν κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μαχόμενοι για την απελευθέρωση του Βερολίνου. Το εντυπωσιακό αυτό μνημείο πλαισιώνουν δύο σοβιετικά τανκς, υποτίθεται πως ήταν τα ίδια που μπήκαν πρώτα εκεί, ενώ το σοσιαλιστικού ρεαλισμού άγαλμα του στρατιώτη φανερώνει μία μοναδική δύναμη και ενέργεια...

Συνεπαρμένοι από το υπέροχο θέαμα, είχαμε ξεχάσει την αποστολή μας: να βρούμε τη Λόλα.... Αχ Λόλα, βο μπιστ ντου μωρή Λόλα;
 
-Θεέ μου, αυτοί καταστρέφουν και την Alexanderplatz, φώναξε πανικόβλητος ο Σπύρος.
Πράγματι η ζωντανή καρδιά της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας το καμάρι του Αν. Βερολίνου, ανακατασκευάζονταν από άκρη σε άκρη. Που οι παλιές, ηρωικές εποχές που έκανες ήσυχα- ήσυχα την βόλτα σου σε αυτή την υπέροχα άσχημη πλατεία. Τα πάντα άλλαζαν με γοργούς ρυθμούς. Δεκάδες εργάτες, πολύβοο μελίσσι, έσκαβαν, έβαφαν , πλακόστωναν. Η παλαιά πλατεία σε λίγο θα ήταν παρελθόν. Το μόνο σημάδι που παρέμενε και θύμιζε εποχές δόξας ήταν το θρυλικό ρολόι που έδειχνε την ώρα σε όλα τον κόσμο και θύμιζε τις ένδοξες εποχές του σοσιαλισμού.
Έριξα μια κλεφτή ματιά στο ρολόι σύμβολο και είδα…. Καράκας. Άραγε σημαίνει τίποτε αυτό; Να θυμηθώ να ρωτήσω τους συντρόφους captainjumbo και jerry μόλις γυρίσω. Κάτι πήρε το αυτί μου για μια αποστολή εκεί.

https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11645

Γεμάτοι απογοήτευση περπατήσαμε μέχρι την Karl-Marx Allee, τον εντυπωσιακότερο δρόμο του Αν.Βερολίνου και με φρίκη αντιμετωπίσαμε την πραγματικότητα.
-Δεν μπορώ άλλο, σπαράζει η καρδιά μου, ψέλλισε ο aakunz και σιχτίρισε έναν πιτσιρικά που μοίραζε θλιβερά καπιταλιστικά διαφημιστικά.
Η αλήθεια είναι ότι εδώ τα πράγματα δεν ήταν τόσο χάλια. Γίνονταν κάποια έργα βέβαια, εξωραισμού τα βάφτισαν, αλλά τα θρυλικά σοσιαλιστικού ρεαλισμού οικοδομικά τετράγωνα αν και άσχημα τραυματισμένα από μιαρές καπιταλιστικές διαφημίσεις, βροντοφώναζαν με υπερηφάνια το ένδοξο σοσιαλιστικό τους παρελθόν.

https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11648

- Τέτοια υπέροχα Σταλινικά αρχιτεκτονήματα δεν φτιάχνονται πια στις μέρες μας σύντροφοι, απολαύστε τα, είπε με συγκίνηση ο Σπύρος και σκούπισε διακριτικά ένα δάκρυ από την άκρη του ματιού του.
-Κουράγιο σύντροφοι, πάλι με χρόνους και καιρούς πάλι δικά μας θα είναι, είπα, προσπαθώντας να ανυψώσω τα καταρακωμένο ηθικό της ομάδας. Αυτό που επείγει τώρα είναι να επιτελέσουμε την αποστολή μας, να βρούμε αυτή την αναθεματισμένη την Λόλα!!

Πραγματικά ήταν σκούρα τα πράγματα. Μεσημέριαζε και είχαμε πλέον ελάχιστο χρόνο στη διάθεση μας. Τρέχαμε, τρέχαμε και αποτέλεσμα τίποτε. Το ραντεβού μας με αυτή την μισότρελλη πρώην Ανατολικογερμανίδα αεροσυνοδό αποδείχθηκε φιάσκο. Είχαμε στηρίξει πολλά επάνω της αλλά αυτή η βλαμμένη μας διαολόστειλε και μας έστειλε στη Βόρειο Κορέα!! Καλά το λένε ότι ο καπιταλισμός αποβλακώνει τον άνθρωπο…

Οι σπαραξικάρδιοι λυγμοί του Σπύρου με επανέφεραν στην στυγνή πραγματικότητα.
Τι να έπαθε πάλι ο σύντροφος, αναρωτήθηκα και πραγματικά σφίχτηκε κι εμένα η καρδιά μου, όταν αντίκρισα το σύμβολο-φετίχ του Αν. Βερολίνου, τον μεγαλόπρεπο Berliner Fernsehturm τον ύψους 365 μέτρων τηλεοπτικό πύργο, το απαύγασμα της Ανατολικής αρχιτεκτονικής. Αυτός ο κολοσσιαίος πύργος δημιουργήθηκε το 1969 από την Λαοκρατική κυβέρνηση για να δηλώσει τον θρίαμβο του Ανατολικού Βερολίνου και τα κατάφερε! Είναι το απτό, το ζωντανό παράδειγμα του μεγαλείου της DDR! Δίπλα στον υπέροχο αυτό πύργο, υποδειγματικά μπλοκ λαικών πολυκατοικιών χτισμένα σε απαράμιλλο Σταλινικό ρυθμό, συμπληρώνουν το ονειρικό σκηνικό. Τι όμορφο που ήταν το Αν. Βερολίνο!!


https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11647
https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11646

Ο aakunz επανέφερε στην τάξη τον Σπύρο θυμίζοντας του την αποστολή μας.
-Τα κλάματα και οι μεμψιμοιρίες δεν αρμόζουν σε ένα επίλεκτο στέλεχος σαν κι εσένα σύντροφε. Κατανοούμε την κακή ψυχολογική διάθεση σου εξαιτίας των ανοσιουργημάτων που έχουν επιτελεστεί στην περήφανη DDR αλλά η αποστολή μας είναι υπεράνω όλων!!

Αφήσαμε πίσω μας αυτό το υπέροχο μέρος και προχωρήσαμε στο διπλανό πάρκο.
Συνήθως όταν είμαι σε αποστολή κρατάω πάντα την ψυχραιμία μου, προσπαθώ να μην δείχνω τα συναισθήματα μου αλλά αυτό που είδα με έκανε να ουρλιάξω σαν πρωτοετής πράκτορας. Έβλεπα μπροστά μου, στην άκρη του πάρκου, το άγαλμα των ιστορικών ηγετών του σοσιαλισμού του Marx και Engels!! Τότε ήταν που όλα ξεκαθάρισαν γύρω μου!! Μα φυσικά, πόσο ανόητος ήμουν! Oι λαικοί ηγέτες φανέρωσαν όλοι την αλήθεια μπροστά μου. Πως μπόρεσα να σκεφτώ πως μια πατριώτισα σαν την Μπρουμχίλντα Μάουερ θα έριχνε νερό στον μύλο της αντίδρασης!
-Γρήγορα σύντροφοι , φώναξα, τρέξτε γρήγορα στην Βορειοκορεάτικη πρεσβεία!

https://www.airliners.gr/community/album ... c_id=11650

Εκεί μας έστειλε η συντρόφισα Μπρουμχίλντα και εμείς νομίσαμε ότι την αποβλάκωσε ο καπιταλισμός.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
 
Top